MotoGP
MotoGP
28 mrt.
Evenement is afgelopen
04 apr.
Evenement is afgelopen
R
GP van Portugal
18 apr.
VT1 in
4 dagen
R
GP van Spanje
02 mei
Race in
20 dagen
R
GP van Frankrijk
16 mei
Race in
34 dagen
R
GP van Italië
30 mei
Race in
48 dagen
R
GP van Catalonië
06 jun.
Race in
55 dagen
R
GP van Duitsland
20 jun.
Race in
69 dagen
R
GP van Nederland
27 jun.
Race in
76 dagen
R
GP van Finland
11 jul.
Race in
90 dagen
R
GP van Oostenrijk
15 aug.
Race in
125 dagen
R
GP van Groot-Brittannië
29 aug.
Race in
139 dagen
R
GP van Aragon
12 sep.
Race in
153 dagen
R
GP van San Marino
19 sep.
Race in
160 dagen
R
GP van Japan
03 okt.
Race in
174 dagen
R
GP van Australië
24 okt.
Race in
195 dagen
R
GP van Maleisië
31 okt.
Race in
202 dagen
R
GP van Valencia
14 nov.
Race in
216 dagen
Volledige:

Analyse: Het gelijk van de moeder van Petrucci

Voor het eerst sinds de Valencia GP in 2018 werd er in de MotoGP weer eens een ouderwetse regenrace gereden. De Grand Prix van Frankrijk leverde daarmee een verrassende winnaar op, een misschien nog wel meer verrassende tweede man en titelkandidaten die de schade ernstig moesten beperken. Een analyse van Motorsport.com.

Analyse: Het gelijk van de moeder van Petrucci

Fabio Quartararo en Joan Mir hadden nog nooit een volledig natte race gereden in de MotoGP. Die memorabele wedstrijd in Valencia lijkt nog maar zo kort geleden, maar de beide heren waren op dat moment net klaar met hun laatste seizoen in de Moto2. Tel daar de weersverwachting voor dit weekend bij op en niets wees erop dat het een regenwedstrijd zou worden. Op vrijdag viel er wel degelijk nattigheid, maar Quartararo nam geen risico’s en kwam niet veel in actie. Logisch, maar ook riskant. Zeker omdat het weer in Le Mans altijd behoorlijk onvoorspelbaar is.

Desalniettemin valt het de ‘regendebutanten’ te prijzen dat ze overeind gebleven zijn en uiteindelijk kostbare punten meegenomen hebben, zonder dat overmoed voor een valpartij zorgde. Het is bovenal een nieuwe stap in het leerproces en we mogen het best opvallend noemen dat we het over titelkandidaten hebben die dit nog moeten leren. Het zegt veel over de huidige (jeugdige) staat van de MotoGP en de unieke situatie waarmee we te maken hebben in de titelstrijd.

Een negende plaats voor Quartararo was heel respectabel. Joan Mir wist er nog een positieve draai aan te geven door te stellen dat Quartararo op een droge baan waarschijnlijk nog veel meer uitgelopen was. De Yamaha-coureur was in VT4 behoorlijk dominant en had een goede startpositie: pole-position. Mir moest daarentegen vanaf de veertiende stek vertrekken. Dat hij uiteindelijk als elfde aan de meet kwam en slechts twee punten verloor, was een opsteker voor Mir. En dan hebben we het nog niet eens over Andrea Dovizioso gehad. Die had lange tijd de potentie om te winnen, maar had te veel van zijn banden gevraagd en moest daarom genoegen nemen met P4. Al met al heeft dat er vooral voor gezorgd dat ook de Ducati-coureur terug is in de titelstrijd, ondanks zijn nulscore in Barcelona.

Nog vijf races te gaan en alles is nog mogelijk, zeker met twee races op komst die de motoren van Suzuki en met name Yamaha minder moeten liggen.

Marquez bewijst op eigen kracht in de MotoGP thuis te horen

Waar Quartararo en Mir in de marge een rol speelden tijdens de Grand Prix van Frankrijk, was een andere rookie ontzettend indrukwekkend op zondag. Alex Marquez staat er bij Honda zo ongeveer alleen voor na het wegvallen van broer Marc. Cal Crutchlow is evenmin fit en Stefan Bradl werkt vooral een testprogramma af op de 2020-versie van de Honda. Zoals ondergetekende eerder geschreven heeft is Takaaki Nakagami een van de weinige lichtpunten voor Honda dit jaar, maar nu kunnen we ook Alex Marquez daaraan toevoegen.

De aanpassing van de jonge Moto2-wereldkampioen in de topklasse loopt eigenlijk heel aardig, alleen hebben we het nog vrij weinig gezien dit jaar. Marquez liep al snel tegen de grenzen aan waar ook andere rijders mee te maken hebben op de RC213V. De Honda werkt in een ‘krap window’ en het voordeel van een nieuwe band is zo klein dat het een goede kwalificatie nagenoeg onmogelijk maakt. Bovendien is de krachtbron van Honda bijzonder moeilijk te temmen. Dat heeft te maken met de inertie van de krachtbron, waarbij de draaiende onderdelen dermate veel kracht uitoefenen dat het afremmen van de motor moeilijker is. Kort gezegd: de natuurlijke ‘motorrem’ doet het niet goed genoeg.

Zie ook:

Te midden van al deze problemen heeft Marquez bewezen dat hij ermee om kan gaan. Zijn kwalificaties zijn niet om over naar huis te schrijven, maar tijdens de races heeft Marquez al meer dan eens bewezen toch echt MotoGP-materiaal te zijn. De Grand Prix van Frankrijk was daarvan de definitieve bevestiging. Hij reed van de achttiende naar de tweede plaats en had met een paar rondjes extra ook racewinnaar Danilo Petrucci nog te grazen genomen.

Voor Marquez is het misschien juist wel heel gunstig dat zijn broer er – ondanks dat natuurlijk de reden heel vervelend is – op dit moment niet bij is. Alex Marquez kan zich op zijn eigen manier ontwikkelen, zijn stempel drukken op Honda en bovenal laten zien dat hij op de MotoGP-grid thuishoort. In alle rust, zonder dat hij telkens langs een onrealistische maatlat gelegd wordt die Marc Marquez heet.

Alleen de 'mama' van Petrucci geloofde nog in haar zoon

Wie gaf nog een kwartje voor de MotoGP-toekomst van Danilo Petrucci? Ducati vorig jaar al niet meer, hijzelf eigenlijk ook niet en ook de buitenwereld had de hoop op succes van de sympathieke Italiaan wel zo’n beetje opgegeven. Alleen zijn moeder geloofde er nog in. “Zij geloofde er nog meer in dan ikzelf”, sprak een geëmotioneerde Petrucci zondagmiddag, nadat hij even daarvoor zijn ‘mama’ aan de telefoon kreeg (zie de beelden hieronder). “Ze is mijn verborgen superkracht”, bracht hij uit, terwijl hij de tranen uit zijn ogen probeerde te vegen. Het was lang geleden dat die aanstekelijke lach het nog eens tot het podium schopte.

De 29-jarige Danilo Petrucci werd vorig jaar een populaire nieuwe MotoGP-winnaar, toen hij de wedstrijd in Mugello op zijn naam schreef. De euforie was echter van korte duur. Na de Duitse GP finishte hij geen enkele keer in de top-zes meer. Hij raakte in november zijn zitje bijna kwijt, belandde op een zijspoor bij Ducati en kwam dit seizoen nauwelijks in het stuk voor. Tot zondag. Petrucci sprak na de kwalificatie al stilletjes het vertrouwen uit dat hij wel eens om het podium mee zou kunnen doen, maar dat scenario zag hij alleen voor zich op een droge baan. Toen de regen op zijn vizier viel, was Petrucci – ondanks dat hij een bewezen regenspecialist is – niet heel erg blij. De coureur zette de knop echter om en reed het grootste deel van de race aan de leiding. Marquez kwam nog dichtbij, maar Petrucci zegevierde.

En zo kreeg de moeder van Danilo Petrucci gelijk: “Blijf in jezelf geloven, jongen.” Moeders hebben immers altijd gelijk.

 
gedeeld
reacties
Mir: "We kunnen ons één slechte race veroorloven"

Vorig artikel

Mir: "We kunnen ons één slechte race veroorloven"

Volgend artikel

Dovizioso betaalt prijs voor ‘verkeerde bandenkeuze’ in Franse GP

Dovizioso betaalt prijs voor ‘verkeerde bandenkeuze’ in Franse GP
Laad reacties