Morbidelli: Beslissing MotoGP-stewards alleen goed voor de show

LCR Honda-coureur Takaaki Nakagami crashte zondagmiddag in de eerste bocht toen hij binnen enkele honderden meters van de twaalfde naar de vierde plek ging. Zijn voorwiel gleed weg en de Japanner nam Francesco Bagnaia van Ducati en Alex Rins van Suzuki mee in zijn val. Rins liet zich kritisch uit over de beslissing van de stewards om geen straf uit te delen, maar hij was niet de enige. Het incident zorgde na de race voor een flinke discussie over de wijze waarop de scheidsrechters in de MotoGP hun werk doen.

Franco Morbidelli, die op de dertiende plek eindigde in de race, zegt dat de beslissing enkel goed is omdat de video op social media viral gaat. “Voor de show wel”, reageert Morbidelli als hij de vraag krijgt of de beslissing van de stewards correct was. “Voor de rijders niet en dan ben ik eerlijk. Deze video wordt door duizenden, miljoenen mensen gezien, deze enorme klap in bocht 1. Het is ons werk, zo is het nu eenmaal. Ik ben cynisch, maar het leven is cynisch. De MotoGP is soms cynisch, sport over het algemeen is cynisch. Als je hier bent om rekening te houden met de ander, dan zou de sport een stuk mooier zijn. Maar er spelen zoveel meer factoren mee.”

Het incident in de openingsronde van de Catalaanse GP heeft gezorgd voor hevige discussie over de positie van de stewards en de omgang met problematisch gedrag van rijders. Rins en Nakagami waren vorige week in Mugello ook al betrokken bij een incident. Ook daar werden geen straffen uitgedeeld. Morbidelli is akkoord met de stelling dat de stewards meer kunnen doen, maar stelt vooral dat de verantwoordelijkheid bij de rijders ligt.

“Op de baan moeten mensen hun hoofd meer gebruiken”, voegt hij toe. “We zijn aan het racen en de prijs kan heel hoog zijn [als het misgaat]. We willen allemaal mooie resultaten scoren, we willen allemaal heel erg graag en riskeren veel om een mooie uitslag te halen. Maar we zouden ons wel iets meer kunnen bekommeren om onze gezondheid en die van de coureurs. Dat vergeten we soms, dat is normaal voor een rijder, voor een mens. Maar dit soort dingen zijn frustrerend, het maakt me boos. Ik denk dat er mensen zijn die zich om ons bekommeren, dat wij onszelf en elkaar geen pijn doen als we op de baan zijn. Die mensen zijn er. Maar ik ben van mening dat wij naar onszelf moeten kijken als we op de baan zijn. Wanneer je 360 kilometer per uur gaat en je rijdt op 20, 25 centimeter van elkaar, of wanneer we met een koude band met een snelheid van 270 kilometer per uur aankomen in bocht 1. Dan ligt die verantwoordelijkheid bij de rijders. Dan kan niemand er iets aan doen. Ze moeten zorgen dat mensen dit soort acties niet maken, dat kunnen ze doen. Maar ze doen het niet en daar zijn redenen voor. Ik heb dat te accepteren.”