Interview: het Formule 1-leven van Daniel Ricciardo

De Formule 1-wereld ligt in de maand augustus even stil. Vier weken lang zijn er geen races en tussendoor gaan ook de fabrieken van de teams op slot, zodat iedereen kan genieten van een welverdiende vakantie. Geen actie op de baan of daarbuiten dus, maar GPUpdate.net helpt autosportfans deze zomerstop door met een reeks exclusieve interviews. Met in deel één: Daniel Ricciardo. Hij reed in Hockenheim zijn honderdste GP. Aan de hand van zes foto's praat hij openhartig over zijn carrière tot dusver, de Formule 1-wereld en de stormachtige doorbraak van Max Verstappen: "Ik dacht: wauw, hij gaat deze race echt winnen."

[photo,290381,left,]

Het eerste dat mij opviel toen ik deze foto zag, gemaakt tijdens je debuut in de Formule 1 bij HRT in 2011, was dat je qua uiterlijk eigenlijk geen spat veranderd bent in al die jaren.

"Ja dit is best een goede foto, haha! Ik lijk inderdaad niet zoveel te zijn veranderd, maar van binnen wel. Maar ik heb mooie ervaringen opgedaan en veel plezier gehad. Van dat eerste half jaar bij HRT staat me nog vooral bij dat het lastig was, maar ook een heel nuttige leerervaring. Ik wilde zo snel mogelijk leren hoe het was om te racen in de Formule 1. Het lastigste waren de banden, het bandenmanagement in de race. Dat is compleet anders dan in de andere raceklassen waarin ik gereden heb voor de Formule 1, zoals de World Series. Ik heb mooie momenten gehad bij HRT, maar toen ik daarna naar Toro Rosso ging voelde het alsof het écht ging beginnen. Ik kon met die auto vechten om de WK-punten en was daar natuurlijk heel blij mee. Het was mooi om bij Toro Rosso in een team te werken waar meer mogelijk was en je meer begeleiding krijgt.

[photo,290380,left,]

Bij je debuut voor Toro Rosso in 2012, in Australië, pakte je meteen WK-punten. Is die negende plaats voor eigen publiek één van de mooiste herinneringen uit je carrière?

"Het was absoluut één van de meest speciale races voor me. Sindsdien heb ik betere resultaten behaald, maar om die punten voor eigen publiek te behalen voelde heel bijzonder. Het voelde een beetje als een overwinning voor me. Aan welke races in mijn carrière ik verder de beste herinneringen bewaar? Hockenheim 2014 was mooi, daar had ik een mooi gevecht met Alonso. Dat was heel leuk. Abu Dhabi 2014 was ook heel goed, ik werd vierde na een start vanuit de pits. En verder natuurlijk mijn overwinningen en podiumplaatsen."

Als je nu naar Toro Rosso uit 2012 kijkt, wat vind je dan van de auto?

"Interessant, haha! Ik vind dat auto's er nu beter uitzien. Deze neus is heel hoog, dat is nu beter."

[photo,290384,left,]

Bij Toro Rosso heb je twee jaar naast Jean-Eric Vergne gereden. Hoe was dat?

"Dat was interessant. Voordat we in de Formule 1 kwamen, rond 2008, waren we heel goede vrienden. We groeiden samen op, zaten samen bij Red Bull, behaalden goede resultaten en hadden lol in het leven. We waren een jaar of achttien en deden mooie dingen. Toen we vervolgens in de World Series kwamen, en we wisten dat Formule 1 de volgende stap zou zijn, werd het iets competitiever tussen ons. Iets serieuzer. Dat maakte onze vriendschap wat fragieler en daarna werden we vooral concurrenten van elkaar. We hebben vervolgens nooit met elkaar gebotst, maar onze relatie werd heel anders. Je beseft dat degene die het beste zou presteren bij Toro Rosso, een kans zou hebben op een stoeltje bij Red Bull. Dat maakt het vrij intens.

Was dat het lastigste, dat vriendschap in zo'n situatie eigenlijk niet mogelijk is?

"Je moet een lijn trekken tot waar een vriendschap kan gaan. Je moet in deze sport een beetje een muur om jezelf heen bouwen. Natuurlijk maak je vrienden, maar je weet dat het snel om kan slaan. Het is een dunne lijn. We waren vrienden, maar het gaat om je carrière. Daar moet je het maximale uithalen.

Is dat het lot van teamgenoten? Kan je nooit goede vrienden zijn?

"Inderdaad. Ik denk dat het praktisch onmogelijk is om beste vrienden te zijn met je teamgenoot. Maar dat geldt eigenlijk ook voor je directe concurrenten op de baan. Het kan misschien alleen als je zelf vooraan rijdt en de ander achteraan, dan vecht je namelijk niet tegen elkaar. Je kan absoluut je teamgenoot respecteren en prima met hem door één deur kunnen, maar je gaat niet met elkaar om in je vrije tijd. Een biertje drinken samen kan prima een keer. Maar ieder weekend? Dat is misschien beter van niet, haha."

Als je een sociaal persoon bent en graag op vriendschappelijke wijze met collega's omgaat, kan het lastig zijn om dat harde deel van de Formule 1-wereld te accepteren. Hoe was dat voor jou?

"Het is leuk om vrienden te maken, maar we zitten in een individuele sport. In het begin, toen ik net in de Formule 1 kwam en me dat realiseerde, sloeg ik een beetje door naar de andere kant. Toen dacht ik: ik richt me alleen op mezelf en ga met niemand om. Nu is dat anders. Ik heb inmiddels een prima verstandhouding met veel coureurs, maar daarnaast ben ik me ervan bewust dat het om de races draait. Dat is ons werk."

[photo,290383,left,]

Als ik naar deze foto kijk, zie ik alleen pure blijdschap.

"Jep. Ja, haha. Canada, mijn eerste overwinning. Je droomt zo lang van een overwinning in de Formule 1 en als het dan komt, is er vooral blijdschap en opluchting. Opluchting omdat ik altijd geloofde dat ik races kon winnen. Als het dan lukt, denk je: ik heb het gewoon geflikt! Ik heb mijn doel bereikt. Dat was echt cool."

Was er naast opluchting ook verbazing? Want de zege kwam niet zo lang na je overstap van Toro Rosso naar Red Bull Racing. Was je niet verrast dat je die overwinning zo snel binnen had?

"Het kwam snel, maar na het podium in Australië wist ik al dat het mogelijk zou zijn. Dus het was geen enorme 'shock' voor me dat ik won. Ik wist dat het kon, maar na zo'n zege schiet er van alles door je hoofd."

We kennen allemaal je kenmerkende glimlach, die zien we regelmatig. Voelt ieder podium of iedere zege voor jou hetzelfde, of is de ene glimlach toch iets breder dan de ander?

"Het hangt een beetje van de race af. Neem Boedapest, dit jaar. Daar was ik echt blij mee, om een aantal redenen. Met mijn eerste podiumplaats dit seizoen, Monaco, was ik niet blij omdat ik had moeten winnen. Maar in Hongarije was derde het maximaal haalbare, van dat podium heb ik echt genoten. Bovendien zat Vettel in mijn nek te hijgen, als de race iets langer had geduurd had hij me misschien voorbij gekund. Dus ik was heel opgelucht en blij toen de race afgelopen was en wilde toen gewoon even van ieder moment genieten."

[photo,290382,left,]

Hoe belangrijk was je jaar naast Vettel, als viervoudig wereldkampioen, bij Red Bull in 2014?

"Om meerdere reden was dat heel belangrijk. Ik kon veel van Sebastian leren, van zijn ervaring. Bovendien gaf het me de gelegenheid om mezelf echt 'op de kaart' te zetten in de Formule 1. Want ik wist dat iedereen me meteen serieus zou nemen als ik competitief zou zijn ten opzichte van Vettel. Toen ik tekende bij Red Bull, was niet iedereen ervan overtuigd dat ik de beste keus voor het team was. Mensen vonden me te aardig en geen echte racer. Vooral daarom was 2014 een heel positief jaar voor me. Ik heb kunnen laten zien wat ik kan."

Wat heb je vooral van Vettel geleerd?

"Vooral de manier waarop hij met het team werkt. Hij was heel respectvol naar iedereen, maar kon wel heel duidelijk zijn in hetgeen hij wilde van het team. Aan alles zag je zijn passie, de sport was zijn leven."

Kwam in 2014, toen je Vettel versloeg, het besef dat je ooit wereldkampioen kon worden?

"Ja. Dat denk ik wel. Hier (Ricciardo wijst naar de foto uit 2012 in de Toro Rosso, red.) geloofde ik er diep van binnen al wel in, maar in 2014 drong tot me door dat het echt mogelijk was."

[photo,290379,left,]

Hoe kijk je aan tegen alles wat er dit seizoen gebeurd is en de komst van Max Verstappen?

"Het was allemaal best chaotisch voor het team. Ik was niet betrokken bij de besluitvorming, ik kreeg een telefoontje van het team dat ik vanaf Barcelona een nieuwe teamgenoot zou hebben. "Fair enough", dacht ik. Ik was benieuwd hoe het zou zijn met Max, zeker omdat van hem gezegd werd dat hij heel goed was. Dus ik was echt benieuwd op welk niveau hij zat. Toen kwam natuurlijk het resultaat in Barcelona. Dat was een shock. Ik reed in de slotfase op de vierde plaats en zag rondje na rondje de letters 'VES' helemaal bovenaan staan op de grote paal van het rechte stuk. Toen dacht ik: wauw, hij gaat deze race echt winnen. Daarna heeft hij nog een aantal heel goede resultaten behaald, natuurlijk. Hij is jong, maar je ziet aan alles dat hij al lang meeloopt in de autosport. Natuurlijk moet hij nog veel leren, maar hij heeft in korte tijd al veel opgestoken. En het is een beetje zoals bij Vettel: racen is zijn leven. Daar houdt hij van en dat heeft hij sinds jonge leeftijd gedaan. Als hij zich op deze manier blijft ontwikkelen, gaat hij veel coureurs het leven zuur maken de komende jaren.

Jou ook?

"Dat zullen we zien, haha! Maar het wordt een mooie strijd."

Tot slot: je hebt nu honderd races gereden. Als je de 150 bereikt, ben je dan wereldkampioen?

"Yes!"