Oude herinneringen: “Oooh! Schumacher gaat er hard af!”

gedeeld
reacties
Oude herinneringen: “Oooh! Schumacher gaat er hard af!”
Door: Rahied Ishaak , Journalist
5 jul. 2018 06:12

Michael Schumacher, hoe het met hem gaat na zijn ski-ongeluk eind 2013 weten we niet. Maar wat we wel weten, is dat de zevenvoudig wereldkampioen in zijn Formule 1-loopbaan prachtige gevechten had met Mika Hakkinen. Ook in 1999 leek Schumacher met de Fin om de wereldtitel te gaan strijden, maar een rampzalige race op Silverstone veranderde dat. Motorsport.com gaat terug in de tijd.

“Ik denk dat ik met deze auto vijftig procent kans heb om dit jaar wereldkampioen te worden”, sprak Michael Schumacher in de winter van ‘98/’99, nadat het doek van de F399 - het strijdwapen van Ferrari voor het seizoen 1999 - was getrokken. De op dat moment tweevoudig wereldkampioen stond voor zijn vierde jaar bij de Scuderia, maar een wereldtitel had er nog niet ingezeten voor de combinatie. In Maranello wachtte men zelfs al twintig jaar op een rijderstitel; Jody Scheckter in 1979 was de laatste kampioen namens Ferrari. Schumacher deed in 1997 en 1998 wel tot de laatste race mee om het kampioenschap, maar moest de hoofdprijs aan respectievelijk Jacques Villeneuve (Williams) en Mika Hakkinen (McLaren) laten.

De concurrentie zou in 1999 opnieuw van Hakkinen komen. McLaren-ontwerpers Adrian Newey en Neil Oatley leverden met de MP4/14 ook voor dat jaar vakwerk af. Voor elf van de zestien wedstrijden, waaronder voor de eerste vijf, veroverde Hakkinen de pole-position. Ondanks de McLaren-dominantie in de kwalificaties werd de titelstrijd door het verloop van de races heel spannend. Schumacher was in Frankrijk op weg naar de winst en daarmee de leiding in het klassement, maar een elektrisch probleem wierp hem op het natte Magny-Cours terug tot P5. Daardoor begon Hakkinen (tweede in Frankrijk) de daaropvolgende race op Silverstone met acht punten meer dan Schumacher: 40 om 32. Destijds kreeg alleen de top-zes nog punten (10-6-4-3-2-1).

Ook in 1999 leek de titelstrijd tussen Mika Hakkinen en Michael Schumacher te gaan

Ook in 1999 leek de titelstrijd tussen Michael Schumacher (Ferrari, links) en Mika Hakkinen (McLaren, rechts) te gaan

Foto door: LAT Images

Slecht weg bij ‘cruciale start’

Op de Britse omloop scoorde Hakkinen zijn zesde pole-position van het seizoen, op 0,4 seconde pakte Schumacher nog wel P2. Het was nog voor de verbouwing van Silverstone in 2010, wat betekende dat de bochten Copse, Maggots en Becketts zich nog aan het begin van de ronde bevonden. Via Chapel kwamen - en komen - de coureurs vervolgens op Hangar Straight, gevolgd door de snelle rechterknik Stowe. In die bocht ging het in de race vreselijk mis voor Schumacher.

“De start wordt cruciaal, het verloop hiervan zou de wedstrijd kunnen beslissen”, zei Schumacher na de kwalificatie voor de camera van RTL5. Die woorden kregen een dag later extra lading. Bij het doven van de rode lichten kwam de Ferrari-coureur moeizaam van zijn plek, waardoor David Coulthard en teamgenoot Eddie Irvine achter leider Hakkinen als nummers twee en drie Copse indoken, Schumacher sloot pas aan op P4. Ondertussen bleven Villeneuve en Alessandro Zanardi staan bij de start. Het was voor de wedstrijdleiding aanleiding voor een code rood. Toch moest Olav Mol, toen ook al het Formule 1-geluid van Nederland, nog zijn stem verheffen. Uit schrik.

“Oooh, Schumacher die gaat er hard af! Woo-oow! Keihard rechtdoor in de banden”, riep Mol. Schumacher leek nog niet op de hoogte van de rode vlag en wilde Irvine daarom zo snel mogelijk weer voorbij. Op Hangar Straight zette hij zijn F399 naast die van zijn collega om hem aan de binnenkant van Stowe te kunnen passeren, maar bij een snelheid van 307,4 kilometer per uur weigerden zijn achterremmen dienst. Daardoor vloog hij op hoge snelheid rechtdoor over het grind en met een snelheid van 107,8 kilometer per uur klapte hij bijna haaks tegen de bandenmuur.

Slider
Lijst

De eerste start van de Britse Grand Prix in 1999:

De eerste start van de Britse Grand Prix in 1999:
1/7

Foto door: LAT Images

Schumacher en Irvine naast elkaar op Hangar Straight:

Schumacher en Irvine naast elkaar op Hangar Straight:
2/7

Foto door: LAT Images

Schumacher schiet op hoge snelheid van de baan in Stowe:

Schumacher schiet op hoge snelheid van de baan in Stowe:
3/7

Foto door: LAT Images

De situatie na de crash van Schumacher:

De situatie na de crash van Schumacher:
4/7

Foto door: LAT Images

De situatie na de crash van Schumacher, vanaf de andere kant:

De situatie na de crash van Schumacher, vanaf de andere kant:
5/7

Foto door: LAT Images

De situatie na de crash van Schumacher:

De situatie na de crash van Schumacher:
6/7

Foto door: LAT Images

Dit is er nog over van de Ferrari F399 van Schumacher:

Dit is er nog over van de Ferrari F399 van Schumacher:
7/7

Foto door: LAT Images

“Wist meteen dat been gebroken was”

De klap was hard, maar Schumacher - inmiddels bekend met de code rood - leek vooral te denken: zo snel mogelijk terug naar de pitstraat om in de reservewagen te stappen voor de herstart. De Duitser kwam omhoog in de cockpit, maar het lukte hem niet om eruit te klimmen. Hij bleek een breuk in zijn rechterbeen te hebben. “Dat wist ik toen al, maar toch probeerde ik uit de wagen te komen. Het was een instinctieve reactie. Toen de doktersauto arriveerde, zei ik direct tegen dokter Sid Watkins: Sid, ik heb alleen mijn been gebroken”, zo herinnerde Schumacher zich vijf jaar later, in 2004, nog.

Begin 2009 vertelde Schumacher wel even voor zijn leven te hebben gevreesd na de crash op Silverstone. “Ik voelde dat mijn hartslag afnam en ineens volledig stopte. Toen ging het licht uit. Op dat moment dacht ik: dus zo voelt het waarschijnlijk als je op het punt staat de reis naar boven te maken. Ik weet niet hoe lang ik ‘out’ ben geweest of dat ik even in shock verkeerde. Ik weet alleen dat mijn hart even ophield met kloppen, zo voelde het althans. Het was een interessante ervaring”, zei hij tegen de ZDF. Eén dag na het ongeluk toonde Schumacher zich al gelukkig met de verscherpte veiligheidseisen na het inktzwarte weekend op Imola in 1994. “Ik ben blij dat ik nog leef”, zei hij vanaf zijn ziekenhuisbed in Northampton. “Ik ben dankbaar voor hoe de wagens in de afgelopen jaren zijn verbeterd, want daardoor ben ik er slechts met een gebroken been vanaf gekomen.”

De Ferrari van Schumacher wordt geborgen na de crash

De Ferrari van Schumacher wordt geborgen na de crash

Foto door: LAT Images

“Eddie, ga ervoor!”

Schumacher zou door de beenbreuk zes Grands Prix missen, derhalve waren zijn titelkansen vervlogen. Daarom deed hij een beroep op Irvine om de wereldtitel na twintig jaar weer naar Maranello te brengen: “Mijn bericht aan Eddie: ga ervoor!”, zei Schumacher vanuit het hospitaal. Op Silverstone zou Irvine, die daarvoor 3,5 jaar tweede viool voor Schumacher had gespeeld bij Ferrari, een kans op de overwinning verspelen en daarmee vier dure punten laten liggen. Bij de herstart behield Hakkinen de leiding en vervolgens ging hij onbedreigd aan kop. Vanwege een probleem met zijn linkerachterwiel moest de Fin echter drie pitstops maken, waarna hij zijn MP4/14 in de 35ste ronde - zes ronden nadat het wiel op de baan van de auto was gevlogen - rechtstreeks en definitief de pitbox instuurde. Uit voorzorg besloten Hakkinen en McLaren uit te vallen. Op dat moment lag hij al op een kansloze zestiende positie, op één ronde achterstand van de leiders.

Daardoor ging de strijd om de winst voor het Britse publiek ineens tussen de Noord-Ier Irvine en de Schot Coulthard, de tweede coureurs van respectievelijk Ferrari en McLaren. Bij de herstart had Irvine Coulthard gepasseerd, waardoor hij achter Hakkinen kon aansluiten op P2. De Ferrari-coureur maakte echter een foutje bij zijn eerste pitstop. De pitboxen van McLaren en Ferrari bevonden zich naast elkaar en bij het Britse team stonden de monteurs ook buiten vanwege de problemen van Hakkinen. Irvine moest dus om hen heen sturen. “Hierdoor raakte ik de weg een beetje kwijt en schoot ik een meter door, waardoor de brandstofslang er pas een paar seconden later in kon. Dat heeft me zonder twijfel de race gekost”, zei Irvine na afloop. Na zijn pitstop kwam hij pal achter de nieuwe leider Coulthard (die al een pitstop had gemaakt) weer de baan op, wat hij daarna niet meer ongedaan wist te maken. Op 1,8 seconde van Coulthard moest Irvine genoegen nemen met P2.

Slider
Lijst

De herstart, de tweede startplek van Schumacher blijft leeg:

De herstart, de tweede startplek van Schumacher blijft leeg:
1/12

Foto door: LAT Images

Hakkinen behoudt de leiding, Irvine passeert Coulthard voor P2:

Hakkinen behoudt de leiding, Irvine passeert Coulthard voor P2:
2/12

Foto door: LAT Images

Coulthard kijkt bij Irvine, die de binnenkant verdedigt:

Coulthard kijkt bij Irvine, die de binnenkant verdedigt:
3/12

Foto door: LAT Images

Irvine trekt daarna een gaatje naar Coulthard:

Irvine trekt daarna een gaatje naar Coulthard:
4/12

Foto door: LAT Images

Pitstop van Coulthard:

Pitstop van Coulthard:
5/12

Foto door: LAT Images

Pitstop van Irvine:

Pitstop van Irvine:
6/12

Foto door: LAT Images

Na de eerste serie pitstops leidt Coulthard voor Irvine:

Na de eerste serie pitstops leidt Coulthard voor Irvine:
7/12

Foto door: LAT Images

Want Hakkinen heeft problemen met zijn linkerachterwiel:

Want Hakkinen heeft problemen met zijn linkerachterwiel:
8/12

Foto door: LAT Images

Het achterwiel van Hakkinen vliegt zelfs van de auto:

Het achterwiel van Hakkinen vliegt zelfs van de auto:
9/12

Foto door: LAT Images

Coulthard houdt Irvine vrij eenvoudig achter zich en wint zijn thuisrace:

Coulthard houdt Irvine vrij eenvoudig achter zich en wint zijn thuisrace:
10/12

Foto door: LAT Images

Irvine toont zich een goede verliezer en feliciteert Coulthard:

Irvine toont zich een goede verliezer en feliciteert Coulthard:
11/12

Foto door: LAT Images

Coulthard met één van zijn in totaal dertien overwinnaarstrofeeën:

Coulthard met één van zijn in totaal dertien overwinnaarstrofeeën:
12/12

Foto door: LAT Images

“Michael wilde niet terugkeren”

Schumacher was eigenlijk niet van plan om in 1999 nog zijn rentree te maken, maar hij moest van Ferrari om Irvine te helpen in de laatste twee races van het jaar in Maleisië en Japan. De Noord-Ier had zich ontpopt tot een serieuze titelkandidaat. “Om duidelijke redenen probeerde Michael de rest van het seizoen te missen, want hij wilde niet dat ik de eerste kampioen van Ferrari [sinds twintig jaar] zou worden. Daarvoor was hij immers vastgelegd”, vertelde Irvine jaren later in een documentaire van Sky Sports. “Volkomen logisch, ik neem hem dus niets kwalijk. Ik had hetzelfde gedaan. Alleen kwam [toenmalig Ferrari-president] Luca di Montezemolo erachter dat Michael wel gewoon aan het voetballen was, terwijl hij zei dat hij niet fit genoeg was om te racen. Echt waar.”

In Maleisië en Japan imponeerde Schumacher gelijk met het veroveren van de pole-position. Op Sepang liet hij de winst aan Irvine, maar op Suzuka verloor hij bij de start de koppositie aan Hakkinen. De Fin stelde vervolgens met een zege zijn tweede wereldtitel veilig, Schumacher en Irvine werden tweede en derde. Laatstgenoemde kwam uiteindelijk drie punten tekort voor de wereldtitel (76 om 74, maar bij een gelijke stand zou het feit dat Hakkinen één zege meer had dan Irvine de doorslag hebben gegeven), als troost greep Ferrari wel haar eerste constructeurstitel sinds 1983. In de jaren daarna zou de Scuderia alsnog grootse successen vieren met Schumacher. In het scharlaken rood voerde de Duitser zijn aantal wereldtitels en overwinningen op tot respectievelijk 7 en 91 stuks. Het zijn records die nog altijd staan.

Hoe ziet een ronde op Silverstone er nu uit? Stap in en rij mee!

Volgend artikel
Opgehelderd: Waarom het contract tussen Red Bull en Honda nog niet getekend is

Vorig artikel

Opgehelderd: Waarom het contract tussen Red Bull en Honda nog niet getekend is

Volgend artikel

Preview: Is Hamilton in eigen land te verslaan?

Preview: Is Hamilton in eigen land te verslaan?
Laad reacties