Terugblik: Senna rijdt in Monaco de kwalificatie van zijn leven

Vandaag precies 33 jaar geleden reed Ayrton Senna in de straten van Monte Carlo de kwalificatie van zijn leven. En misschien wel de beste kwalificatie ooit in ruim zeventig jaar Formule 1.

Terugblik: Senna rijdt in Monaco de kwalificatie van zijn leven

De Braziliaan heeft voor 1988 de overstap gemaakt van Lotus naar McLaren, waar hij wordt gekoppeld aan zijn latere aartsrivaal Alain Prost. De beide coureurs krijgen de beschikking over een compleet nieuw strijdwapen: de door Steve Nichols ontworpen McLaren MP4/4, uitgerust met de Honda V6-turbo krachtbron.

Lees ook:

Dat de auto een schot in de roos is, blijkt direct. Senna en Prost zijn het seizoen begonnen met beiden één raceoverwinning (Brazilië en San Marino) en er wordt dan ook veel verwacht van het optreden aan de Côte d’Azur. Het duo stelt niet teleur, Prost kwalificeert zich op P2 met een voorsprong van 1,2 seconde op de nummer drie Gerhard Berger (Ferrari), maar het is Senna die de show steelt. Hij is op het indertijd 3.328 meter lange circuit van Monaco, maar liefst 1,4 seconde sneller dan zijn Franse teamgenoot en heeft op de rest van het veld een voorsprong van 2,6 seconden. Stefan Johansson, die een jaar eerder nog bij McLaren rijdt, doet in zijn Ligier zelfs 6,5 seconden langer over het rondje door het prinsdom.

De gelovige Senna legt later uit dat zijn perfecte ronde een spirituele belevenis was: “Ik besefte dat ik de auto niet langer bewust aan het sturen was. Ik werd door een soort instinct gedreven, alsof ik in een andere dimensie verkeerde. Het was alsof ik in een tunnel zat. Dat was het maximale voor mij: geen ruimte voor nog iets extra’s. Ik heb dat gevoel daarna nooit meer gehad.”

Een dag later, op 15 mei 1988, is Senna opnieuw ongenaakbaar. De Braziliaan laat het complete veld, inclusief Prost, zijn hielen zien. Vijftien ronden voor het einde heeft hij een voorsprong van liefst 55 seconden opgebouwd op de Fransman. Teambaas Ron Dennis vindt het in de 65ste ronde welletjes en beveelt Senna om het wat rustiger aan te doen. Het seizoen is pas drie races oud en alles loopt op rolletjes, er is geen enkele reden voor Senna om als een bezetene te blijven rondrijden. De Braziliaan schrikt echter van het bevel en rijdt bij Portier pardoes zijn auto in de vangrail: einde wedstrijd, einde droom.

Senna stapt uit zijn MP4/4 en is zo ontdaan dat hij direct naar zijn appartement vertrekt. Teammanager Jo Ramirez belt hem op, maar Senna wil even niemand zien of spreken. Pas ’s avonds laat neemt Senna de telefoon op. Hij is dan nog steeds hevig geëmotioneerd en compleet van de kaart. Achteraf zou Senna over die crash in Monaco zeggen dat het een bepalend moment is geweest in zijn carrière. De psychologische impact ervan had hem een betere coureur gemaakt.

Vanaf 1989 zou hij ongeslagen blijven in Monte Carlo. Zijn laatste zege kwam in 1993 en hoewel die met enig geluk tot stand kwam, betekende het wel een recordbrekende zesde zege in het prinsdom. Tot op de dag van vandaag wordt hij daarom geroemd als de man die al zijn kwaliteiten als coureur tot uiting kon brengen op een van de lastigste circuits die de Formule 1-kalender ooit heeft gekend.

Video: Het drama van 15 mei 1988

 

 

gedeeld
reacties
Promotor GP van Azerbeidzjan staat open voor sprintrace

Vorig artikel

Promotor GP van Azerbeidzjan staat open voor sprintrace

Volgend artikel

Schumacher noemt Q2 “absoluut realistisch doel” voor Haas

Schumacher noemt Q2 “absoluut realistisch doel” voor Haas
Laad reacties