Breaking news

Special: De Barcelona Bullet is terug

Wie had dat gedacht? Er is dus toch nog plaats voor Pedro de la Rosa. In een tijd waarin de coureurs jonger en jonger lijken te worden, stappen mannen van rond de veertig ook weer in. Het is de Spanjaard gegund, want hij heeft maar weinig kansen gehad om zijn potentieel echt te benutten.

Pedro Martinez de la Rosa loopt al een tijdje mee. Na twee seizoenen in het Britse Formule 3-kampioenschap vertrok de Catalaan naar Japan om daar zijn geluk te beproeven. De Formule Nippon is nu eigenlijk niet veel meer dan speelkwartier voor een stel losgeslagen jonge honden uit het land van de rijzende zon, maar in de jaren '90 had het daadwerkelijk het nodige aanzien. Vraag maar aan Tom Coronel, die in 1999 het kampioenschap binnenhaalde. De la Rosa deed dat twee jaar eerder en dat leverde hem een testcontract op bij het team van Jordan. Een jaar later stond hij op de grid voor Arrows.

In zijn eerste race scoorde De la Rosa zowaar een punt. Niet veel minder dan een godswonder, want de Arrows was naast hopeloos onbetrouwbaar ook nog eens niet vooruit te branden. Maar omdat veel teams hun zaakjes bepaald niet voor elkaar hadden in Melbourne, hoefde De la Rosa enkel uit de problemen te blijven. Tom Walkinshaw kon zijn geluk niet op en sprak gelijk de hoop op meer punten uit, maar dat kon hij vergeten. Arrows speelde in 1999 geen rol van betekenis.

In 2000 deed het dat wel. De la Rosa kreeg Jos Verstappen naast zich en de beide heren sleurden Arrows uit het dal. De la Rosa moest echter zijn meerdere erkennen in Verstappen, die met fantastische races in Canada en Italië het leeuwendeel van de punten binnenhaalde. De la Rosa kon daar slechts twee zesde plaatsen, op de Nürburgring en in Hockenheim, tegenover stellen. Tom Walkinshaw zette De la Rosa aan het einde van het jaar vrij schofterig aan de kant, iets wat Verstappen een jaar later zou overkomen, en Pedro vertrok naar Jaguar.

Het Britse automerk was bezig met een ambitieus plan, maar had zich beter kunnen blijven bezighouden met het maken van statige sedans en vinnige GT's. Het Formule 1-project bracht het imago van Jaguar flinke schade toe en De la Rosa merkte dat direct. In 2001 finishte hij slechts twee maal in de punten, om in 2002 puntloos te blijven. Jaguar vond het wel mooi geweest en De la Rosa waarschijnlijk zelf ook en dus scheidden hun wegen.

Een racezitje zat er niet meer in voor De la Rosa, maar McLaren veegde de 'Barcelona Bullet' op en zette hem in als testcoureur. En dat deed hij uiterst verdienstelijk. Zonder mokken reed hij duizenden eenzame rondjes op de Spaanse testcircuits en werd hij een zeer gewaardeerd lid van het team. In 2005 blesseerde Juan Pablo Montoya zich bij een 'tennisongeluk', wat ook wel de boeken in ging als 'Monty viel van een quad, maar wilde Ron Dennis te vriend houden' en mocht De la Rosa een race invallen. In Bahrein reed hij alsof hij nooit een racepauze had genomen en met fraaie inhaalmanoeuvres en agressief rijden, eindigde hij keurig als vijfde.

In 2006 mocht De la Rosa opnieuw invallen voor Montoya. De Colombiaan was midden in het seizoen weggelopen bij McLaren en De la Rosa mocht het jaar afmaken. De McLaren was dat jaar niet het beest wat het in 2005 was, maar desalniettemin mocht Pedro in Hongarije voor het eerst het podium beklimmen. Een fraaie tweede plaats in de regen betekende zijn beste resultaat ooit. De la Rosa sprokkelde nog wat puntjes en schikte zich na het seizoen weer in de rol van testrijder. Zijn Grand Prix-loopbaan leek ten einde.

Tot nu. In 2010 mag De la Rosa instappen bij het team van Peter Sauber, om daar jonge hond Kamui Kobayashi een beetje in toom te houden. Kobayashi kan rijden als de duivel, maar is -op z'n zachtst gezegd- nog een beetje wild. Dan is een ervaren coureur als De la Rosa, met ontelbare testkilometers achter de rug, uiterst geschikt als patron. Goede beslissing van Peter Sauber, nu maar hopen dat de auto beter is dan de BMW van vorig jaar.