Analyse: STR13 knap staaltje werk van Toro Rosso

Dit jaar kreeg de ontwerpafdeling een grote uitdaging voor de kiezen. Pas medio september werd bekendgemaakt dat de aandrijving van Renault zou worden vervangen door het materiaal van Honda. Op dat moment stond de nieuwe STR13 al voor een behoorlijk deel in de steigers. De ontwerpers moesten terug naar de tekentafel om de nieuwe krachtbron en alle aanverwante apparatuur in te passen. Dat klinkt eenvoudig, maar in praktijk is dat een hels karwei.

De volledige achterkant moest opnieuw vormgegeven worden om de Honda te laten passen. Deze ingrijpende klus, in combinatie met de komst en inpassing van de halo, zorgde ervoor dat het team andere delen van de wagen minder kon ontwikkelen. De sidepod-regio is daardoor grotendeels ongewijzigd gebleven ten opzichte van 2017, met de conventionele vorm en positie. De voorwielophanging was afgelopen jaar al opgehoogd dus op dat vlak liep het team in 2017 voor op de concurrentie. Dat concept is behouden gebleven voor aankomend seizoen. Daarnaast zijn er nog wat veranderingen op te merken.

Toro Rosso STR13 voorvleugel

Foto: Mark Sutton

Het team heeft de filosofie rond de neus aangepast. De smalle versie van afgelopen seizoen is ingewisseld voor een versie met een rond uiteinde. Daarnaast zijn de steunen voorzien van twee gleuven, een kopie van de McLaren van 2017. Door deze openingen stroomt lucht en dat verbetert de stroming onder de neus richting het middenrif van de wagen.  

Toro Rosso STR13 halo

Foto: Mark Sutton

Tijdens de onthulling van de nieuwe auto kregen we de kans om de halo van dichtbij en van onderen te bekijken. Toro Rosso heeft niet alleen bovenop een groot vleugelelement geplaatst, ook aan de onderzijde bevinden zich kleine vleugeltjes. Dat hebben we nog niet eerder gezien maar de verwachting is dat op dit vlak nog veel gaat gebeuren naarmate het seizoen vordert. 

Toro Rosso STR13, detail

Foto: Mark Sutton

De overgang tussen de halo, de cockpitrand en de motorkap verloopt heel netjes en soepel bij Toro Rosso. Het uiteinde loopt over in een smal vleugeltje, met daarnaast eenzelfde vorm op de cockpitrand. Zo wordt de luchtstroom beïnvloed die naar beneden stroomt. 

Scuderia Toro Rosso STR13 bargeboard detail

Foto: Mark Sutton

De bargeboards zijn aangepast en tonen zoals verwacht veel overeenkomsten met de versie van grote broer Red Bull Racing. Het horizontale element op het voorste bargeboard zien we nu ook bij de equipe uit Faenza terug.

Toro Rosso STR13

Foto: Scuderia Toro Rosso

De gleuf in de vloer is aanzienlijk vergroot en lijkt nu een langwerpig gat in plaats van een smalle sleuf. Daardoor kan veel meer lucht van de bovenzijde van de vloer naar de onderkant stromen. 

Gezien de compromissen die vanwege de Honda-motor in een zeer kort tijdsbestek gesloten moesten worden is de STR13 een positieve verrassing, met veel ruimte voor verdere verbetering. Veel zal echter afhangen van de prestaties en de betrouwbaarheid van de Honda-motor. Vooralsnog lijken de Japanners de zaakjes aardig op orde te hebben, dus de sfeer in Faenza zal positief zijn.

Met medewerking van onze tech-experts Giorgio Piola en Matt Somerfield