Breaking news

Special: Wolf, winnaar bij eerste poging

Deze week is het 31 jaar geleden dat een team iets presteerde wat nooit eerder en, sindsdien nooit weer, is gelukt. Jody Scheckter won de Grand Prix van Argentinië in de allereerste race van zijn team. Walter Wolf Racing stond slechts drie jaar op de grid, maar maakte een onovertroffen debuut. In de special: Walter Wolf Racing.

Toen BAR in 1999 zijn eerste jaar in ging, brulde de teamleiding om het hardst dat ze van plan was om de eerste race direct te winnen. Beetje dom, want als de Formule 1 iets bewezen heeft in haar historie, is dat een overwinning over het algemeen iets is waar men naartoe werkt. Met alleen een grote mond, win je niks. Dat ondervond BAR ook, want in het hele seizoen werd er niet één puntje behaald. Uithuilen en opnieuw beginnen, en vooral een toontje lager zingen, was het devies.

De Canadese zakenman Walter Wolf was in 1976 van plan om succesvol te worden als teambaas van een Formule 1-team. In eerste instantie ging hij een samenwerking aan met Frank Williams, maar dat liep op niets uit. Wolf had een beter plan. In 1977 zou hij met zijn eigen team aan de start verschijnen. Het team zou bestaan uit één auto, met de Zuid-Afrikaan Jody Scheckter achter het stuur. Wolf had een prima team om zich heen verzameld en had wel zin in een stuntje. En die kwam er.

De kwalificatie voor de eerste race van 1977 was nog weinig speciaals. Scheckter zou als elfde van start gaan, maar de extreme hitte (48 graden) was in zijn voordeel. Waar de coureurs van nu vaker de sportschool bezoeken dan het toilet, was het in de jaren '70 heel normaal dat een coureur een sigaretje opstak of een biertje dronk. Fitheid was belangrijk, maar och, je moest niet overdrijven. Scheckter behoorde echter tot een groepje rijders dat zich serieuzer bezighield met de conditie en zou in de hitte van Buenos Aires langer door kunnen dan menig collega.

[img,89925,right,Scheckter op het podium] Tijdens de eerste race van het seizoen willen auto's nog wel eens stuk gaan en maken coureurs sneller fouten dan anders. Vraag maar aan Heikki Kovalainen. James Hunt, Niki Lauda, John Watson, Patrick Depailler, allemaal kregen ze last van technisch malheur. Tel daarbij op de spin die Jochen Mass uit de race wierp en Scheckter vond zichzelf al snel terug in de voorste gelederen. Op kop lag Carlos Pace, een Braziliaan. Pace had het zwaar in de cockpit. De hitte putte hem volledig uit en zijn tempo werd steeds lager. Scheckter koerste fris en vrolijk verder en toen Pace op de rand van de uitputting over de baan kroop, stak de Wolf met nog vijf ronden te gaan voorbij aan de Brabham.

Walter Wolf kon zijn geluk niet op. Zijn team schreef historie. Jody Scheckter won de Grand Prix van Argentinië, in de allereerste race van Wolf. In de vier ronden die Scheckter aan kop had gereden, had hij Pace op meer dan een halve minuut achterstand gereden. Geen verrassing derhalve, dat Pace na afloop van de race niet meer op zijn benen kon staan. Scheckter won dat jaar nog twee races, in Monaco en Canada, en finishte als tweede in het kampioenschap, achter Niki Lauda.

[img,89927,left,Hunt in zijn laatste race] Men verwachtte meer van Wolf in 1978, maar zoals dat zo vaak gaat, bleek het succes onmogelijk te herhalen. In 1978 stond Scheckter nog vier keer op het podium, maar werd er niet meer gewonnen. Een jaar later was Scheckter vertrokken naar Ferrari en trok Wolf James Hunt aan, die in de nadagen van zijn F1-loopbaan verkeerde. Hunt kwam slechts eenmaal aan de finish, op de achtste plaats en gaf er halverwege het seizoen de brui aan. Keke Rosberg werd zijn vervanger, maar kon evenmin potten breken. Wolf eindigde het jaar puntloos en Walter trok de stekker uit zijn project. Walter Wolf was als een komeet de F1 binnengetreden, maar brandde daarna heel snel uit.