Breaking news

Special: Uitputting in de cockpit

De Grand Prix van Maleisië, die komend weekend voor de tiende keer wordt verreden, zorgt altijd voor een hoop nerveuze vooruitblikken van de coureurs. De race wordt eigenlijk elk jaar verreden onder klamme, hete omstandigheden, die erg goed zijn in het ontnemen van lichaamsvocht. Monteurs zweten zich een ongeluk, coureurs stappen drijfnat uit en de toeschouwers hebben nergens last van. Die zijn het gewend. Vandaag in de special: Uitputting in de cockpit.

Wie wel eens in de kroeg heeft verteld over zijn liefde voor de autosport zal het ongetwijfeld kennen. De stamgast die roept dat autosport geen sport is. Want hij zit immers ook wel eens twee uur achter het stuur van zijn Opel. Kan iedereen. Waar de stamgast in al zijn onwetendheid even geen rekening mee houdt, is dat een F1-auto ietsje rapper een bocht kan nemen dan zijn Kadett. En dat die extra snelheid een gigantische aanslag is op het lijf van een coureur. Jonge honden die hun eerste F1-test rijden, klagen het meest over de nekspieren. Geen wonder, 3 G op je nek is niet iets waar de natuur rekening mee heeft gehouden vanaf de geboorte. Dat moet je trainen.

Gelukkig hebben de coureurs dat begrepen. Die trainen zich gedurende de winter drie slagen in de rondte, om de meest extreme omstandigheden het hoofd te kunnen bieden. Die omstandigheden verschillen per race. Een Grand Prix op Hockenheim is natuurlijk lang niet zo'n zware opgave als een race in de klamme, allesverzengende hitte van Maleisië. De huidige generatie coureurs is meer dan topfit. Maar Michael Schumacher spande de kroon. De Duitser was berucht om het feit dat hij nooit zweette na afloop van een Grand Prix. Het beeld van Schumacher die in Maleisië ooit het kraagje van zijn overall los deed zorgde dan ook voor paniek bij de commentator. Schumacher had het moeilijk! Zijn kraagje zat los! Dat het gros van de coureurs vervolgens wankelend hun team opzocht, schreeuwend om water, was normaal. Dat Schumacher even pufte was nieuws. Zo fit was hij.

Nigel Mansell was dat niet. Althans, zo deed hij het voorkomen. De Brit mocht graag overdrijven. In alles. Op de baan reed hij met branie rond, maar zelfs na de meest eenvoudige overwinning zuchtte en steunde hij na afloop dat het een lieve lust was. Een strompelende Mansell, daar keek niemand meer van op. In 1984 had hij echter een reden. Tijdens de eenmalige race in Dallas was het zo heet dat het asfalt begon te smelten. Keke Rosberg had een vernuftig systeempje uitgedokterd, dat koel water door zijn helm pompte, waardoor de Fin de race fluitend won. Mansell kwam echter enkele honderden meters voor de finish zonder benzine te staan en wilde zijn Lotus over de streep duwen. Geen succes. Mansell viel flauw. Het beeld van de instortende Mansell was geliefd bij de jaaroverzichten.

Mansell gaat gestrekt:

[youtube,bSUZWTlpw8A]

Ook Ayrton Senna moest meerdere malen uit zijn auto getild worden. De eerste keer was tijdens de eerste race die hij uitreed, in 1984. Gebrek aan ervaring. Senna trainde zich vervolgens suf en behoorde daarna tot de fitste rijders van het veld. In 1991, tijdens de Grand Prix van Brazilië, kreeg hij echter kramp in zijn schouders. Hij lag op kop en ging voor het eerst zijn thuisrace winnen. Het kwam uit zijn tenen en het geschreeuw over de boordradio nadat de finishvlag was gevallen loog er niet om. Senna werd uit zijn auto getild en kon op het podium amper de trofee omhoog houden.

De laatste jaren gebeurt het niet zo vaak meer dat een coureur compleet gesloopt aan de finish komt. Daar zorgt het team wel voor met loeizware trainingsprogramma's. In Maleisië wil het echter nog wel eens gebeuren dat iemand de uitputting nabij is. Tenzij er natuurlijk een verkwikkend regenbuitje valt. Al is de term 'buitje' misschien niet helemaal op z'n plaats in de tropen. De race in 2001 werd opgeschrikt door een totaal onverwachte plensbui. De bui was zo gigantisch dat het hele veld wel even van de baan is geschoten. Het typische van die bui was ook de snelheid waarmee hij kwam. Niemand had er rekening mee gehouden en opeens, binnen een halve minuut, stond het hele circuit blank. Het leverde overigens een briljante race op.

Het zou leuk zijn om weer eens een ouderwetse Maleisische moesson-plensbui mee te maken, komende zondag. Als dat niet gebeurt, mogen de teams de flessen water paraat houden voor hun coureurs, die na afloop van de race de liters verloren lichaamsvocht maar wat graag willen compenseren.