Breaking news

Special: Rel nummer zoveel

De Formule 1 staat weer eens in het teken van een politiek steekspel. Het werd tijd, want de vorige rel was alweer dik twee weken geleden. In een tijd waarin het ineenslaan van de handen van levensbelang is om de toekomst van de sport veilig te stellen, rollen de teams en de FIA ruziënd over straat.

[img,79039,right,Nigel Stepney in 2007]Het is wel ironsch. Na de afgelopen twee seizoenen werd er steeds geroepen dat het nu weer om het racen moest gaan en niet om de politiek of om randzaken, en toch kreeg de Formule 1 het voor elkaar om een nog grotere rel te creëren. Twee jaar geleden kwam 'spygate' aan het licht, toen bleek dat Mike Coughlan van McLaren gevoelige informatie had verkregen van Nigel Stepney, die toen nog voor Ferrari werkte. Er volgde een draconische boete van 100 miljoen dollar en Coughlan en Stepney stonden op straat. McLaren verloor ook nog eens al zijn punten in het constucteurskampioenschap. In dat jaar was er overigens ook het gedoe tussen Fernando Alonso en McLaren, waardoor de focus alleen nog maar op zondagmiddag op het racen lag en verder ging het over randzaken.

Dat kon niet langer en in 2008 moest het anders. De eerste paar races gingen prima, maar in april werd bekend wat Max Mosley in zijn vrije tijd doet. De Britse pers was, zoals altijd, de Britse pers en blies het verhaal op tot vér buiten de proporties. Mosley bleef echter aan als FIA-president, klaagde de krant aan die het nieuws naar buiten had gebracht en de kwestie was gedaan. Vervolgens kreeg Lewis Hamilton straf na straf en werden de geruchten over 'FIArari' logischerwijs weer gevoed. Gelukkig vergoedde de krankzinnige seizoensfinale veel, maar het gedoe naast de baan moest maar eens afgelopen zijn.

We hebben nu vijf races gehad en we zijn al getrakteerd op 'liegate', 'diffusergate', het geruzie om een nieuw scoresysteem en nu dus 'budgetcapgate', of hoe het ook gaat heten. In het kort: de internationale autosportbond FIA wil een budgetplafond invoeren, om excessieve bestedingspatronen te verbannen en de sport toegankelijker te maken voor nieuwe teams. De grote fabrikanten zien dat totaal niet zitten en dreigen de sport te verlaten. Dat laatste is niet nieuw, tien jaar geleden was er ook al een dergelijke kwestie, al ging het toen om de verdeling van de tv-inkomsten. Nee, het nieuwe aan deze kwestie is de hoofdrolspeler: Ferrari.

Het team van Ferrari was over het algemeen een beetje het vangnet van de FIA. Als teams dreigden de sport te verlaten, schurkte Ferrari extra dicht tegen de FIA aan en dan kwam het wel goed. Immers: je kan je eigen kampioenschap opzetten, maar als Ferrari blijft, kun je het vergeten. Het team spreekt zo ontzettend tot de verbeelding van de fans, dat ieder kampioenschap zonder Ferrari gedoemd is om te verworden tot een verkapte opstapklasse, zoals bijvoorbeeld de A1GP. Nu is Ferrari echter de grootste en luidruchtigste tegenstander van de FIA en dat is even nieuw.

Na het verliezen van de rechtszaak tegen de FIA, sloegen de Italianen even wild om zich heen. Er werd een stuitend arrogante verklaring naar buiten gebracht, waarin het team niets heel liet van de Formule 1-aspiranten. Ferrari sprak geen onzin, maar het getuigt van heel veel, laten we zeggen, narcisme dat ze zoiets naar buiten brengen. Het is als een kind dat zijn zin niet krijgt en dan maar zijn zusje een klap geeft. Heeft het in ieder geval iets gedaan.

Natuurlijk is dit allemaal een spel. Natuurlijk wil Ferrari niet echt weg. Maar de trots van de Italianen staat hoog in het vaandel en die is nu behoorlijk gekrenkt. Nooit was er zo veel bonje met de FIA en het zal niet eenvoudig worden om de plooien glad te strijken. Ferrari is echter ook niet dom, net als de FIA. Beiden beseffen ze dat ze elkaar nodig hebben, want de Formule 1 zonder Ferrari is niet hetzelfde en andersom ook niet. Kunnen ze duizend keer een nieuw kampioenschap starten, maar de Formule 1 is de Formule 1. Zelfs Ferrari kan daar niets aan veranderen.