Breaking news

Special: De Formule 1 moet goedkoper

De Formule 1 staat momenteel in het teken van kostenbesparing. Niet langer moet er met de miljoenen gesmeten worden voor de maniakale ontwikkeling van een motor of een auto. Het ongelimiteerd spenderen moet aan banden worden gelegd en de FIA wil inzage krijgen in de boekhouding van de teams. Maar is dat wel wenselijk? Vandaag in de special: De Formule 1 moet goedkoper.

[img,73390,right,Gilles Villeneuve]Gilles Villeneuve was in 1982 de eerste coureur die een miljoen dollar als jaarsalaris kreeg. Toentertijd sprak men er schande van. Een miljoen, dat was toch buiten proporties? Villeneuve was weliswaar een briljant coureur, maar reed ook vaak genoeg een auto in de poeier, wat ook toen niet bepaald gratis was. Triest genoeg kon Villeneuve maar kort genieten van zijn fortuin, want op het circuit van Zolder verloor hij zijn leven in een vreselijk ongeluk. De salarissen van de coureurs zijn sindsdien niet bepaald naar beneden gegaan. Kimi Raikkonen is nu de best betaalde coureur ooit, met 40 miljoen per jaar. 40 miljoen! Er zijn een paar Nederlandse banken die dat bedrag prima zouden kunnen gebruiken...

Dus het betalen van een coureur is al niet goedkoop, maar de ontwikkeling van de auto is helemaal een flinke kostenpost. In de Formule 1 is stilstand achteruitgang, dus zijn de teams niet klaar als de auto in januari of februari aan de pers wordt voorgesteld. Sterker, dan begint het pas. Windtunnels draaien overuren, carbonfiber wordt in het rond gesmeten alsof het niks kost (wat het niet doet) en de auto's draaien zo veel mogelijk testkilometers in Spanje. Een tijdje geleden is berekend dat één rondje van een Formule 1-auto ongeveer 1500 dollar kost. Daarin zijn alle kosten doorberekend. Dat betekent dat tijdens een opwarmronde op zondag 30.000 dollar verdwijnt. Dat houdt in dat het rijden in de Grand Prix van Monaco 117.000 dollar per auto kost. Alleen de race. Vandaar dat coureurs zo balen als ze de auto in de vangrails planten...

Als je er bij stilstaat is het belachelijk. De kosten die er mee gemoeid zijn om ons zeventien of achttien keer per jaar aan de buis gekluisterd te laten zitten, zijn ongehoord hoog. Max Mosley heeft dat al een tijdje begrepen en roept om het hardst dat de sport nu serieus aan kostenbesparing moet doen. De kreditcrisis is een mooie gelegenheid om nog even wat harder te roepen, want als de grootste banken ter wereld al op de kleintjes moeten gaan letten, dan mag de Formule 1 helemaal wel oppassen.

[img,110121,left,De nieuwe achtervleugel]En Mosley heeft een punt. Geld is geen zuurstof, ooit raakt het op. Maar de manieren waarop hij en de FIA die kosten willen besparen, stuiten op verzet. Het belangrijkste punt van zorg: standaardmotoren. Het zal de purist als heiligschennis in de oren klinken. Teams mogen niet meer naar eigen inzicht een motor bouwen, maar dienen een vooraf vastgelegd ontwerp te volgen. Het is een op zijn zachtst gezegd discutabel plan. De Formule 1 heeft zich altijd onderscheiden door innovativiteit, revoluties en door het neusje van de zalm te zijn. Als je met standaardmotoren gaat rijden, ben je opeens een snellere variant van de GP2 of de Formule 3. Nu in 2009 ook al het aërodynamisch pakket aan banden is gelegd, dreigt de koningsklasse van de autosport, de klasse die ons centraal geplaatste motoren, aërodynamisch vernuft, 'ground effect', carbon fiber chassis, sequentiële versnellingsbakken, naadloze bakken en veel meer vernieuwingen heeft gebracht, gereduceerd te worden tot een snellere, luidere variant van de opstapklasses.

[img,100006,right,De beroemde 'wing car' uit 1978]Mosley heeft volkomen gelijk als hij zegt dat de kosten van een gemiddeld Formule 1-team absurd hoog zijn. Kijk naar Honda, twee (!) windtunnels en nog steeds krijgen ze het niet voor elkaar om een auto neer te zetten die zich fatsoenlijk kan ontdoen van een Force India. De teams zijn zichzelf voorbij geschoten in hun dadendrang. Het maakt niet meer uit wat het kost, die twee duizendsten moeten eraf. Maar wat Mosley uit het oog lijkt te verliezen, is dat de Formule 1 zo groot is geworden doordat meesterbreinen als Colin Chapman, Bernie Ecclestone en John Barnard de ruimte hadden om hun visie op hoe een snelle auto zou moeten werken, te realiseren. Natuurlijk waren er grenzen, want als je ze echt hun gang zou laten gaan, reden we nu met auto's die gemiddeld 400 liepen op Monza, inclusief chicanes. Het menselijk lichaam zou de beperkende factor zijn. Bochtensnelheden kunnen niet tot het oneindige opgevoerd worden, op een gegeven moment gaat het licht uit.

Mosley laat nu dezelfde, nietsontziende dadendrang zien die de Formule 1 op dit punt heeft gebracht. Alles voor de goede zaak. Uit het oog verliezen waar het werkelijk om draait. Je kan wel voor drie kwartjes een Formule 1-wagen laten rijden, maar wie wil dat zien? Mosley en de FIA lijken in hun zucht naar een goedkopere sport precies op de teambazen die de portemonnee zo ongelooflijk leeg hebben geschud in hun jacht op succes. Oogkleppen op en alleen maar bezig met dat ene punt. Niet kijken naar wat goed is voor de sport.

Dat de teams nu in opstand komen is volkomen begrijpelijk. Voor Ferrari zou het bijvoorbeeld bijna overspel zijn als ze het ontwerp van een ander aannemen. De Italianen bouwen al sinds mensenheugenis hun eigen krachtbronnen en dat maakt ze uniek. Het is te hopen dat Mosley hoog inzet, om later met minder genoegen te nemen. Een beetje zoals Bernie dat doet. Dreigen met hel en verdoemenis, om zo sneller het gewenste effect te bereiken. Er zijn alweer teams die hebben gedreigd met opstappen. Dat is precies zo'n strategie. Het ergste roepen en dan genoegen nemen met een compromis. Dat heet politiek.

En dat is de Formule 1. Politiek. Je kan het er mee eens zijn of niet, maar zo zit het in elkaar. Waarschijnlijk zal men over twee of drie jaar deze special lezen en zich afvragen waar de schrijver zich zo druk over maakte. Laten we het hopen.