Interview met Rubens Barrichello

Hij is pas 28 jaar oud. Toch is hij de op vier na meest ervaren rijder van het Formule 1 veld, als het op Grand Prix starts aankomt. We vroeger Rubens Barrichello hoe zijn werk veranderd is sinds 1993.

Heb je het gevoel dat je al lang in de sport zit?

Toen ik net begon in de Formule 1, had Adrea de Cesaris tweehonderd Grand Prix gereden. Als ik dat aantal haal word ik oud! Ik ben al lang bezig en het blijft leuk. Het duurde wat langer dan verwacht voor ik in een snelle wagen zat, maar het is het allemaal waard geweest. Het is fantastisch om voor Ferrari te rijden. Dat wilde ik al van kinds af aan.

Leer je elke keer dat je in de auto zit nog dingen?

Absoluut. Er is altijd wel weer iets bij te leren. Of het nou veranderlijke circuitomstandigheden zijn, of nieuwe banden die anders reageren. De auto is uit zoveel onderdelen opgebouwd en je hoeft slechts één onderdeel te veranderen om hem anders te laten rijden.

Dus je verveeld je nooit in de auto…

Ik heb een tijd gehad dat het racen saai was. Dat was toen ik bijvoorbeeld als elfde trainde en als tiende over de streep kwam. Je geeft alles en niemand die het ziet. Misschien was het niet echt saai, meer slecht voor de motivatie. Dit is het beste deel van mijn carrière.

Hoe zou jij je rijstijl omschrijven?

Ik rijd agressief, wat vrij normaal is voor Brazilianen! Maar ik kan de dingen ook goed berekenen. Als je kan winnen ga je er voor. Maar als je in de laatste ronde tweede ligt en alleen kan winnen door de leider van de baan te rammen of erg veel risico te nemen, is dat het niet waard. Als je vijftig procent kans hebt dat het lukt doe je het, voor minder moet je het risico niet nemen.

De technologie is er enorm op vooruit gegaan sinds 1993. Vind je dat een leuke kant van de sport, met alle aftelmogelijkheden en de knopjes op je stuur?

Ja, dat vind ik erg leuk. De balans in Barcelona veranderd snel, maar door die knopjes kan je de auto perfect in balans houden, dat is erg leuk. Soms maakt de techniek het er minder leuk op. Nu rem je vijftig meter voor de bocht en gaat veel eerder op het gas, de rest wordt voor je gedaan. Maar over het geheel gezien is het leuk.

Is een Grand Prix weekend het leukste op zondagmiddag?

Nee, ik geniet er vanaf vrijdag al van. De druk is groot. Ik vergelijk het met golf. Ik ben er net mee begonnen en ik zie mensen boos worden als ze een bal missen, of in de bomen slaan. Vergeleken met mijn baan is dat geen druk. Je verliest een bal, dus je pakt een nieuwe. Als ik op vrijdag de baan op ga, voel ik de competitie, zelfs in de lucht, dat is leuk. Ik geniet vanaf vrijdag al van de sfeer en ik voel me dan op mijn best. En je begint op vrijdag al met de voorbereidingen voor de race.

Is het werk moeilijker dan toen je begon?

Men moet niet denken dat het makkelijker is geworden door de geavanceerde techniek. Maar het is typisch voor mensen om te denken dat het vroeger beter was. Ik weet niet waarom. Ik ben er aan gewend om in het middelveld te rijden met een langzamere auto. Het was fantastisch om met zo'n auto op de dertiende of veertiende plaats te starten. Zoals op Donington Park, ik kwalificeerde me als achtste. Dat was zo leuk, om tussen al die snellere auto's te staan. Als ik nu vierde sta moet ik sneller gaan rijden…"