Interview met Allard Kalff (deel 1)

Jarenlang was hij met Olav Mol de stem van de Nederlandse F1 televisie. Allard Kalff vanuit de pits. Het roept bij velen nog mooie herinneringen op. Maar Allard stopte bij RTL. Sinds kort werkt hij voor F1racing.nl. Tijd voor een nadere kennismaking. F1racing.net's Stijn Keuris sprak met zijn nieuwste collega. Vandaag deel 1 van het interview.

Allard, laten we eens met een erg voor de hand liggende vraag beginnen. Waarom ben je precies gestopt bij RTL?

Het is natuurlijk niet één ding wat je tot zo`n beslissing drijft. Ik werd niet op een ochtend wakker en dacht "kom laat ik een stoppen bij RTL". Het is een opsomming van factoren. Ik heb in augustus al met RTL gesproken en gezegd dat we eens goed moesten gaan nadenken over hoe we het verder zouden aanpakken. Toen ben ik tot de conclusie gekomen dat het helemaal niet zo'n raar idee zou zijn om eens wat anders te gaan doen. Op zo'n moment ben ik heel simpel, ik stop met alles en ga dan eens nadenken wat verder te doen.

En toen ben je naar Amerika gegaan…

Dat klopt. Daar ben ik gaan kijken of ik misschien iets met televisie kon gaan doen. Ook hou ik een beetje een oogje in het zijl voor wat rijders in de sportcars, zoals bijvoorbeeld de American Le Mans Series.

Een soort manager?

Nou, ik noem het liever een adviseurs functie, een manager is zo`n groot woord. Ik adviseer ze wel. Dus zeggen of iets wel of geen goed idee is. Ik begin nu ook al een aantal mensen in de CART Series goed te kennen.

Zoals wie?

Ik kwam Paul Tracy bijvoorbeeld tegen in Mexico en ben hem eens een hand gaan geven. Ik had hem vijftien jaar niet gezien en vroeg hem of hij mij nog kende. Hij zei toen "nou Allard, jou vergeet ik niet zo snel." Dat soort dingen zijn leuk. Verder bijvoorbeeld Christiano Fittipaldi, Dario Franchitti, Roberto Moreno… Ik ken ze of omdat ik met ze geracet heb of uit de Formule 1. Maar ik bedoel meer de managers van rijders of teams, de mensen die de publiciteit regelen, de mensen van de sponsoring….. Daar moet je ook goede ingangen hebben.

Dan zal het vast wel een teleurstelling zijn geweest dat Johnny Herbert, een goede vriend van je, geen stoeltje in de CART wist te bemachtigen……

Het maakt het er allemaal niet makkelijker op…Als John daar naar toe was gegaan waren sommige dingen natuurlijk wat simpeler gegaan.

Weet jij waarop het CART avontuur van Herbert is vastgelopen?

Ja….

En ga je dat aan ons vertellen?

Nee…

Was je verbaasd dat Herbert tekende bij Arrows als testcoureur?

Ja en nee. Nee omdat ik niet had verwacht dat Arrows zou bellen om hem deze baan aan te bieden, maar toen dat eenmaal gebeurde dacht ik, waarom eigenlijk ook niet. Het voordeel voor Arrows is dat Johnny zich niet meer hoeft te bewijzen. Een jonge jongen wil elke dag sneller te gaan om zich maar te bewijzen, voor Johnny is dat niet meer nodig. Zoals dat wel het geval is bij jongens als Alexander Wurz en ook Christijan Albers.

Wat vind je eigenlijk van de trend dat oudere, ervaren coureurs de testplaatsen bezetten terwijl de jonkies de races rijden?

Het is het gevolg van twee dingen. Ten eerste moet je zoveel ontwikkelen en op die plaats moet je gewoon een ervaren rijder hebben. Het is niet op te brengen om en vele dagen te testen en ook nog eens te racen. Ten tweede heb je maar 22 stoeltjes in de Formule 1. Sommige rijders hebben geen andere keus.

Wordt het testen niet wat overschat? Minardi heeft alleen maar een shake-down gedaan met de nieuwe wagen en in Melbourne lag het team niet veel achter op de rest van het veld dan andere jaren…

Dat is waar. Even een voorbeeldje. Ik reed een keer op Zandvoort met een auto waarin ik nog nooit gereden had. Andere auto's hadden al wel veel getest. Ik reed pole position, had de snelste race ronde en won de race. Dat is gewoon geluk. Hetzelfde als jij mij nu drie dartpijltjes geeft en ik gooi drie keer triple twintig. Bij Minardi hetzelfde. Je moet over vijf races, als alle teams elke week met twee auto's testen, de balans eens opmaken en dan kijken wat hun achterstand is. Er gaat natuurlijk niks af van hun prestatie van ze hebben fantastisch werk geleverd om die auto zo aan de grid te krijgen.

Even terug naar jou… We zitten nu in een druilerig en nat Zandvoort. Zijn dit niet de momenten dat je je oude baan mist? Je had nu ook in een zonovergoten Sao Paulo kunnen zitten….

Nee. Ik ben juist blij dat ik in een druilerig Zandvoort zit. Het is keihard werken tijdens zo'n weekend. Je komt gesloopt weer terug. De eerste keer dat je naar Brazilië gaat is het allemaal fantastisch natuurlijk. Het weer is mooi, lekker eten, kortom, alles is er leuk. Maar de tiende keer dat je gaat is het ineens een stinkstad geworden. Het avontuur is er uit, dus dat mis ik niet.

Je doet voor RTL4 het programma "Een gevaar op de weg". Er was een beetje ophef over een ongeluk wat er tijdens de opnamen gebeurd was. Wat kan jij daar over zeggen?

Tja, ik snap die hele ophef niet. We stellen met het programma de gevaren van het Nederlandse verkeer aan de kaak. Die jongen rijdt op een onoverzichtelijk pad en er komt een auto de bocht om. Ze raken elkaar met nog geen dertig kilometer per uur en er was alleen wat blikschade. Is daar al dat gedoe nou voor nodig? Het goede is wel dat het een discussie opgang heeft gebracht over hoe we wat dingen aan het programma kunnen veranderen. Daar wordt het alleen maar sterker van. Kortom, een storm in een glas water.

Volgende Week kunt u Deel 2 van dit interview lezen hier F1Racing.nl