Breaking news

Special: Als de beslissing valt op Suzuka

Het circuit van Suzuka maakt komend weekend zijn rentree op de Formule 1-kalender na twee seizoenen afwezigheid. Dat is goed nieuws voor de coureurs, want hoe modern Fuji ook was, het sprak niet erg tot de verbeelding. Dat doet Suzuka wel. Niet alleen vanwege diens uitdagende karakter, maar ook vanwege de historie. Veel kampioenschappen zijn hier beslist en dit jaar kan daar eentje bij komen.

Hij zal ongetwijfeld blijven roepen dat dit weekend er één is zoals alle andere, maar Jenson Button zal ook heus wel weten dat dit zijn eerste 'matchpoint' is. Hij heeft het niet in eigen hand, want zijn kampioenschap hangt af van het presteren van Rubens Barrichello. Als hij vijf punten meer scoort dan zijn teamgenoot, is het gedaan. Met het oog op de laatste paar races is dat niet een vanzelfsprekendheid, maar niets is immers onmogelijk. Het is wel weer een mooi staaltje toeval dat de titel beslist kan worden op Suzuka, want dat is in het verleden wel vaker gebeurd.

Zo was er het seizoen 1987, toen Nigel Mansell nog een kans maakte op de titel. Daarvoor moest hij wel flink wat goedmaken op teamgenoot Nelson Piquet en dus ging de Brit er vol tegenaan in de training. In de Esses ging het echter fout en Mansell ging keihard van de baan. Hij had zich flink bezeerd en zou niet meer kunnen racen. De titel was dus automatisch in handen van Piquet en het seizoen kende zo een behoorlijke anticlimax.

Gelukkig werd het kampioenschap niet altijd zo beslist. Meestal was er vuurwerk in Japan. Denk maar eens aan de jaren 1989 en 1990, toen Ayrton Senna en Alain Prost met elkaar in aanraking kwamen. In '89 bracht dat Prost de titel, in '90 was Senna de overwinnaar. De Braziliaan zal echter niet bijster trots geweest zijn op de manier waarop hij het kampioenschap binnenhaalde. Na een dispuut over de locatie van de pole-position (die uiteindelijk op het vuile gedeelte van de baan kwam), besloot Senna dat Prost de bocht niet zou halen als de Fransman hem zou verslaan bij de start. Dat gebeurde en driehonderd meter later lagen ze samen in het grind. Een volkomen bewuste actie van Senna, die hem het kampioenschap bracht, maar de nodige fans heeft gekost.

In 1998 en 1999 was Suzuka het toneel van een jubelende Mika Hakkinen, die beide keren met een foutloze overwinning de titel binnensleepte. Vooral de editie van '99 was redelijk beladen. Hakkinen had het kampioenschap dat jaar fluitend moeten behalen, maar een combinatie van eigen fouten en technische mankementen, zorgden ervoor dat Eddie Irvine met vier punten voorsprong de laatste race in ging. Hakkinen reed echter een dijk van een race en vierde zijn tweede kampioenschap met een dominantie overwinning.

Een jaar later stond het team van Ferrari op zijn kop, toen Michael Schumacher voor het eerst in 21 jaar een rijderstitel bracht naar Maranello. De Duitser sloeg zijn stuur bijna kapot van blijdschap en beschouwt dat moment nog altijd als het hoogtepunt van zijn uiterst succesvolle carrière. Zijn rivaal van een paar jaar eerder, Damon Hill, had zo'n zelfde dag in 1996. Toen bracht zijn titel zelfs Murray Walker tot zwijgen. De beroemde commentator schoot vol toen Hill over de finish kwam, wat zorgde voor één van de mooiste commentaarfragmenten die de sport ooit kende.

Komend weekend kan er weer zo'n hoogtepunt uit iemands loopbaan bij komen. Het is echter de vraag of Jenson Button nu al kan gaan vieren, of dat hij nog even moet wachten. Het zal hoe dan ook een bijzonder weekend worden in Japan. Dat staat vast.