Breaking news

Preview GP van Monaco

Het is weer tijd voor de Grand Prix van Monaco. Komend weekend mogen de coureurs zich weer door de straten van het prinsdom manoeuvreren en zullen de 78 ronden hun uiterste concentratie vergen. Tijd voor een vooruitblik.

Eens per jaar strijkt het F1-circus neer in het Prinsdom van Monte Carlo en dat is iedere keer weer een van de hoogtepunten van het seizoen. Hoewel de baan zelf niet echt geschikt is om wheel to wheel op te racen, is de sfeer in Monaco er één die met geen enkele andere GP te vergelijken is. Teams hebben vaak beroemde gasten, veel coureurs wonen er om de hoek en de race is een ware uitputtingsslag voor mens en machine.

In het verleden heeft de GP van Monaco nog al eens tot verrassende races geleid. In 1970 won Jochen Rindt de race toen Jack Brabham, die aan de leiding lag, in de laatste bocht van de laatste ronde tegen de vangrail aanreed. Er was de race in 1982, waar Riccardo Patrese de race in de laatste ronde won zonder het te weten. Er was de enorme hoeveelheid regen in 1984, die er voor zorgde dat de race voortijdig afgebroken werd. Een rookie genaamd Ayrton Senna was woedend. Een ronde voordat de race werd afgevlagd, had hij de leiding overgenomen van Alain Prost. Maar de regels werkten Senna tegen en hij werd als tweede geklasseerd.

In 1988 leidde Ayrton Senna letterlijk met een straatlengte voorsprong, toen hij opeens zijn McLaren bij het ingaan van de tunnel in de muur parkeerde. In 1992 was Nigel Mansell verreweg de snelste man van het veld, maar een onvoorziene pitstop wierp hem terug tot achter Senna, die tot op dat moment tweede lag. Mansell probeerde op alle mogelijke manieren langs de Braziliaan te geraken, maar Senna gaf geen krimp en won na een zinderend duel.

In 1996 was het opnieuw een spectaculaire race. Het circuit was drijfnat bij de start en de van pole-position gestarte Michael Schumacher verkeek zich al in de eerste ronde op de verraderlijke condities. Machteloos gleed hij in de vangrails. De race kende ontzettend veel uitvallers en uiteindelijk was het Olivier Panis die er met de winst vandoor ging. De Fransman was vanaf de veertiende plek gestart maar een knappe inhaalrace, gecombineerd met de vele uitvallers, zorgden voor de eerste en enige zege van Olivier.

In 1997 regende het opnieuw en nu had Michael Schumacher zijn hoofd er wel bij. Vlak voor de start sprong hij in de reservewagen, die een afstelling had die gericht was op nat weer. Het werkte. De Duitser had na de eerste ronde al een voorsprong van meer dan zes seconden op de rest van het veld en hij won uiteindelijk met bijna een minuut verschil. Rubens Barrichello werd tweede en schonk zo het team van Jackie Stewart zijn eerste podiumplek.

Een jaar later was Mika Hakkinen ongenaakbaar. De Finse McLaren-coureur startte vanaf pole-position en leidde de race van start tot finish. Giancarlo Fisichella reed een knappe race en werd tweede. Michael Schumacher had een bikkelhard gevecht met Alexander Wurz en de twee raakten elkaar in drie bochten net zoveel keer. Gevolg: Wurz crashte na een paar ronden hard uit de race en ook bij Schumacher was er het nodige beschadigd. De Duitser stond meer dan een minuut stil in de pitstraat.

In 1999 maakte Schumacher het goed. Hoewel Mika Hakkinen vanaf pole startte, was het Schumacher die na een superstart als eerste Saint Dévote indook. De Duitser won zonder problemen en teamgenoot Eddie Irvine maakte er een dubbelzege voor Ferrari van. Het jaar 2000 begon voor Michael Schumacher erg goed, maar in Monaco had hij geen geluk. Hij domineerde in eerste instantie de race, maar een kapotte achterwielophanging maakte een einde aan zijn race. David Coulthard vond het allemaal prima: hij won.

Dat zou hij in 2001 ook gedaan kunnen hebben. Hij pakte de pole-position, maar toen de opwarmronde begon, stond DC nog stil op de startgrid. Woedend gebaarde hij vanuit zijn cockpit; afgeslagen motor, achteraan starten. Het werd de race van Michael Schumacher, die onbedreigd won voor zijn teamgenoot Rubens Barrichello en voormalig Ferrari-coureur Eddie Irvine. Coulthard werd vijfde, nadat hij bijna de halve race vastzat achter de Arrows van Enrique Bernoldi.

Een jaar later nam Coulthard wraak. Hij verschalkte pole-sitter Juan Pablo Montoya bij de start en wist de snellere Michael Schumacher de hele race achter zich te houden. Ralf Schumacher werd derde. In 2003 was het Montoya die er met de eer vandoor ging. De Colombiaan finishte vlak voor Kimi Raikkonen en Michael Schumacher. Ralf Schumacher startte vanaf pole, maar viel terug naar de vierde plek.

In 2004 was Ferrari het hele jaar oppermachtig, maar in Monaco was het Jarno Trulli die zijn eerste zege wist te behalen. Michael Schumacher zag het einde van de race niet. De Duitser werd tijdens een safety car-situatie uit de race getikt door Juan Pablo Montoya. Trulli won vlak voor Jenson Button. Rubens Barrichello werd op afstand derde.

Vorig jaar was het Kimi Raikkonen die onverslaanbaar was. De Fin reed naar een knappe zege voor Nick Heidfeld en Mark Webber. Fernando Alonso had een mindere dag en finishte als vierde.

Dit jaar lijkt Raikkonen niet echt een kandidaat voor de zege. Zoals het er nu voor staat, zal het waarschijnlijk een duel worden tussen Ferrari en Renault en dan met name tussen Alonso en Schumacher. Renault heeft in het verleden bewezen goed uit de voeten te kunnen in Monaco, maar Michael Schumacher heeft welgeteld vijf keer gewonnen in het prinsdom en weet dus de weg wel op het krappe circuit. Dan is er ook nog Giancarlo Fisichella, die in het verleden al eens heeft bewezen zich goed thuis te voelen in Monaco en Jenson Button, die twee jaar geleden erg dicht bij de zege was.

We zullen het zien.

De eerste vrije trainingen zullen traditioneel niet op vrijdag, maar op donderdag zijn en op zondag 28 mei om twee uur mogen de heren coureurs zich met z'n allen door de nauwe straten van Monte Carlo gaan wurmen.