Overslaan naar hoofdinhoud

Aanbevolen voor jou

Live: Volg Max Verstappen in 24 uur van de Nürburgring

Intercontinental GT Challenge
24h Nürburgring
Live: Volg Max Verstappen in 24 uur van de Nürburgring

Vietti troeft Collin Veijer af en pakt pole voor Moto2 Catalonië

Moto2
Catalonië
Vietti troeft Collin Veijer af en pakt pole voor Moto2 Catalonië

De startopstelling voor de MotoGP Grand Prix van Catalonië

MotoGP
GP van Catalonië
De startopstelling voor de MotoGP Grand Prix van Catalonië

Honda meldt eerste miljardenverlies sinds 1957, wat betekent dit voor het F1-project?

Formule 1
GP van Canada
Honda meldt eerste miljardenverlies sinds 1957, wat betekent dit voor het F1-project?

Tech3 hakt knoop door en blijft satellietteam KTM in MotoGP

MotoGP
GP van Catalonië
Tech3 hakt knoop door en blijft satellietteam KTM in MotoGP

Balance of Performance voor 24 uur van de Nürburgring gewijzigd

Intercontinental GT Challenge
24h Nürburgring
Balance of Performance voor 24 uur van de Nürburgring gewijzigd

Uitslag: Kwalificatie MotoGP Grand Prix van Catalonië

MotoGP
GP van Catalonië
Uitslag: Kwalificatie MotoGP Grand Prix van Catalonië

Acosta slaat toe met MotoGP-pole in Catalonië na crash Bezzecchi

MotoGP
GP van Catalonië
Acosta slaat toe met MotoGP-pole in Catalonië na crash Bezzecchi

De Nürburgring. Ooit werden er F1-races verreden op de legendarische, 22 kilometer lange Nordschleife. Het circuit, dat ook wel bekend stond als 'de Groene Hel', was de ultieme test voor coureur en auto. Gevaarlijk was het er ook. In de jaren '50 was er geen vangrail en stonden de bomen direct naast de baan. 

De vangrails kwamen er later wel, maar er bleven genoeg gevaren over voor de heren coureurs. Veel van de bochten waren blind, bloedsnel en volgden elkaar in hoog tempo op. De oude 'Ring' heeft tijdens de dagen dat er Formule 1 werd gereden veel levens geëist en doet dat nu nog. Het oude circuit is toegankelijk voor publiek en iedereen kan er in zijn eigen auto voor €15,- een rondje rijden. Het gebeurt nogal eens dat daar iemand tussen zit die zijn eigen kunnen overschat. Per jaar vallen er nog steeds gemiddeld acht doden.

Het bekendste ongeluk op de Nordschleife is echter de crash van Niki Lauda in 1976. De Oostenrijker ging bij de bocht Bergwerk van de baan en klapte tegen een aarden wal. Door heldhaftig optreden van collega-coureurs die Lauda uit de brandende auto sleepten, kon 'de Rat' het verhaal navertellen. De Nordschleife was echter ten dode opgeschreven binnen de Formule 1. De tekortkomingen van het circuit op het gebied van de veiligheid werden opnieuw pijnlijk duidelijk. Zeker nu een grote naam als Niki Lauda er een slachtoffer van werd.

De Formule 1 kwam dus niet meer terug op de oude Nürburgring. Er werd een circuit naast gebouwd dat wél aan alle eisen moest voldoen en in 1984 kwam het F1-circus weer terug. Veel coureurs vonden de nieuwe baan echter helemaal niks, omdat het een circuit was dat weinig uitdagingen bood. Zeker in vergelijking met de oude Ring. Alain Prost won de race op de nieuwe Nürburgring. Een jaar later won Michele Alboreto er, maar vervolgens bleef de F1 er jarenlang weg. Pas vanaf 1995 staat het circuit permanent op de F1-kalender.

In 1995 vond er een geweldige GP plaats, met Michael Schumacher als uiteindelijke winnaar. De Duitser passeerde met nog twee ronden te gaan Jean Alesi buitenom in de laatste chicane. De Fransman moest genoegen nemen met de tweede plaats. Een jaar later was de Nürburgring het toneel van de eerste overwinning van Jacques Villeneuve. De Canadees reed er pas zijn vierde GP en wist Michael Schumacher van zich af te houden.

In 1997 leek Mika Hakkinen op weg naar zijn eerste zege in een Formule 1-race. De Fin startte vanaf pole-position maar moest uiteindelijk, net als teamgenoot David Coulthard een ronde eerder, zijn auto rokend aan de kant zetten. Jacques Villeneuve vond het allemaal prima. Hij won de race. Nadien heeft de Canadees geen GP meer gewonnen.

In 1998 was de race op de Nürburgring het toneel van een tactisch steekspel tussen Ferrari en McLaren. Michael Schumacher en Eddie Irvine startten vanaf de eerste rij en het was de bedoeling dat Irvine Hakkinen zou ophouden, zodat Schumacher aan de horizon kon verdwijnen. Irvine hield Hakkinen inderdaad op, maar niet lang genoeg. De Fin wist Irvine te passeren en zette vervolgens koers naar Schumacher, die hij via pitstops voorbij ging. Deze zege zette Hakkinen op pole-position voor de wereldtitel, die hij een race later dan ook pakte.

Een jaar later was Hakkinen minder overtuigend op de Ring. In een absurde race, die geteisterd werd door wisselende weersomstandigheden, maakte de Fin steeds de verkeerde bandenkeuze en viel hij ver terug. Vooraan was het een geweldig schouwspel. Bij de start rolde Pedro Diniz al over de kop en uiteindelijk ging het bij iedere favoriet voor de zege fout. Heinz-Harald Frentzen viel stil na zijn pitstop, David Coulthard gleed in de banden, Ralf Schumacher kreeg een lekke band, Giancarlo Fisichella spinde van de baan en uiteindelijk was het Johnny Herbert die het team van Stewart zijn eerste en enige zege schonk.

In 2000 regende het. Michael Schumacher kneep in zijn handen en versloeg de beide McLarens na een mooi duel met Hakkinen. Jos Verstappen was in die race lekker op dreef en leek een goed resultaat neer te zetten, totdat hij Eddie Irvine tegenkwam. Verstappen wilde de Ier buitenom passeren, dat lukte, maar er was contact tussen de twee auto's. Dat zorgde ervoor dat er iets brak in de auto van Verstappen, waardoor hij diezelfde ronde nog hard crashte.

In 2001 waren de gebroeders Schumacher de smaakmakers in de race. Michael Schumacher duwde bij de start bijna broer Ralf in de muur en Ralf kon vervolgens het tempo goed volgen. Een drive-through penalty zorgde er echter voor dat Ralf niet verder kwam dan de vierde plek.

Rubens Barrichello was de winnaar in 2002. Het was een weinig spectaculaire race, waar de beide Ferrari's overduidelijk veel sterker waren dan de rest. Barrichello en Schumacher finishten dicht bij elkaar en pas driekwart minuut later kwam Kimi Raikkonen als derde over de lijn.

In 2003 behaalde Williams een dubbelzege op de Nürburgring. Ralf Schumacher won voor Juan Pablo Montoya en Rubens Barrichello. Michael Schumacher was teruggevallen naar de vijfde positie door een spin die volgde op een inhaalmanoeuvre van Montoya.

Een jaar later was Ferrari, net als in 2002, onverslaanbaar. Schumacher won, Barrichello werd tweede en Button pakte de derde plek. Het was een saaie race, waar weinig gebeurde.

Vorig jaar was het de race van Kimi Raikkonen. Nick Heidfeld behaalde de pole-position, maar Raikkonen was na de start direct weg. De Fin verremde zich echter tijdens de race, waardoor er een flatspot op zijn band kwam. Dat zorgde voor vibratie, die steeds verder toenam. Aangezien bandenwissels verboden waren, bleef Raikkonen doorrijden op de beschadigde Michelin-band. In de laatste ronde ging het echter fout. De voorwielophanging kon de enorme vibratie niet langer aan en knapte, waardoor Raikkonen crashte en Fernando Alonso er met de zege vandoor zag gaan.

Dit jaar wil Kimi wraak, maar heeft McLaren genoeg snelheid om dat mogelijk te maken? En dan is er Michael Schumacher, die de snelheid die Ferrari liet zien in Imola maar wát graag voor zijn thuispubliek etaleert. Grootste kanshebber lijkt echter nog steeds Fernando Alonso te zijn. De Spanjaard zal overtuigender willen winnen dan vorig jaar. 

Er zal voor de 36-ste keer een Formule 1-Grand Prix worden verreden op het circuit in de Duitse Eifel en de Duitse aahang heeft genoeg om voor te juichen. Natuurlijk zijn Michael en Ralf Schumacher er om aan te moedigen, maar ook Nick Heidfeld, Nico Rosberg, Mercedes en BMW kunnen rekenen op de steun van de fans. 

De GP van Europa start komende zondag om 14.00 uur.

Net binnen

Vorig artikel Raikkonen hoopt op betere kwalificatie
Volgend artikel Karthikeyan blij met Williams-testrol

Beste reacties