Alexander Wurz in Nepal

McLaren Mercedes testrijder Alexander Wurz heeft een reis gemaakt naar Nepal, tussen de Grand Prix van Australië en Maleisië in.

Volgens Alexander was deze reis een voorbeeld van hoe McLaren zijn baan benadert. "Ons team kijkt anders dan anders aan tegen de derde rijder. Ik help het team met de ontwikkeling van de auto. Vanaf de eerste test had ik een belangrijke taak. Ik was namelijk de eerste die met de nieuwe motor reed. Ik moet de auto ontwikkelen, waardoor de eerste twee rijders kunnen presteren en gaan voor de titel. Ik ben blij met deze baan en heb geen spijt van mijn keuze om hier te gaan testen. Om naar Nepal te gaan was altijd al een droom. Omdat het land het dak van de aarde is, met de Mounth Everest en alle hoge toppen, alle geschiedenis…"

De gids van Wurz op de driedaagse trip was Jamling Tenzing, de zoon van Sherpa Tenzing, de eerste man die de Everest beklom met Sir Edmund Hilary in 1953. De bergen hier, de Himalayas, zijn heilig voor ons," vertelde hij. "Ik heb altijd al een passie voor de bergen gehad, om die berg te beklimmen is altijd een van mijn ultieme doelen geweest. Gelukkig kon ik in de voetstappen van mijn vader treden, ik beklom de Everest in 1996. Het was een pelgrimtocht voor mij. Het was niet iets wat ik moest overwinnen. Ik moest naar boven om op een bepaalde manier in contact te komen met mijn vader.

"Het is belangrijk voor Alexander dat hij naar Nepal is gekomen. Ik heb nog nooit andere Formule 1 coureurs ontmoet. Ik zie het alleen op TV. Het is erg spannend, zeker omdat hij van klimmen, mountainbiken en buitensporten houdt. Ik wil zijn gezicht zien zodra hij deze berg ziet. We laten hem rondkijken en raden welke de Everest is. Ik wil zijn reactie zien."

En Alex was onder de indruk. "Ik kom hier na veel getest te hebben en om hier te zijn is een realisatie van een droom, om de Everest te zien en al die andere bergen. Het raakt me echt. De hoogtemeter in de helikopter gaf 12.000 voet aan, wat in Europa betekent dat de bergen onder je liggen. Hier liggen ze boven je!"

Op de eerste dag gingen de twee bergen beklimmen. "Eén belangrijk ding over het klimmen op hoogte is dat je niet te snel omhoog mag gaan, dan word je ziek," vertelde Tenzing. "Je kan zelfs doodgaan! Om dat te voorkomen moet je langzaam lopen, heel rustig naar boven gaan."

"Toen ik Tenzing voor het eerst zag, bemerkte ik een bijzondere aura om hem heen," vertelde de op slag spirituele Wurz. "Het is een echte man uit de bergen, erg rustig. Hij heeft veel te vertellen en ik vraag hem dan ook erg veel."

Alex vond het klimmen erg leuk en interessant, en was bovendien blij met de andere bergen dan die je in Europa vindt. Dit was de eerste dag. "Morgen is er nog een dag in het paradijs!"

Tenzing is zelf ook een F1 fan. Het gespreksonderwerp wisselde van klimmen naar F1 en van F1 naar klimmen. "Alles wat je nodig hebt om succesvol te zijn in het racen moet jij ook beheersen. In beide sporten is het sleutelwoord teamwork. In de F1 heb je ontzettend veel onderdelen, die door ontzettend veel mensen van hier naar daar gebracht worden. Je hebt de engineers, de ontwerpers die er voor moeten zorgen dat de rijder veilig is. Met klimmen hetzelfde, je werkt als een team. Je ziet mensen de Everest beklimmen met 25 of 30 mensen om zich heen."

De tweede dag begon al om 6 uur 's ochtends. Op het programma stond een lange tocht naar het klooster van Tengbochi. Tenzing en Wurz begonnen al aan de tocht terwijl hun sherpa's alle materiaal op de yaks laadden en achter het duo aankwam. "Dat zijn onze supermachines hier," lachte Wurz terwijl hij op de yaks wees. Het zware trainingsprogramma van Wurz wierp al gauw vruchten af. De Oostenrijker had niet al te veel te lijden onder het hoogteverschil en dus kon het duo er een goed tempo op nahouden. Net zoals een F1 rijder moeten ook bergbeklimmers trouwens veel drinken om niet uitgedroogd te raken. Tijdens het beklimmen van de Mount Everest kan een klimmer toch al vlug drie tot vier kilo vermageren.

Het tweetal volgde de route naar de berg zoals die destijds door Hilary en zo veel andere klimmers al werd gevolgd. "Tijdens de gesprekken met Tenzing vond ik vele gelijkaardigheden tussen onze beide sporten," herinnert Wurz zich. "Maar ik denk wanneer een sport naar het extreme neigt je sowieso gelijkaardigheden zal krijgen. Het gaat hier ook om individuen die deel uitmaken van een team, maar slechts een paar mensen van het team slagen er ook echt in de laatste stappen naar de top af te leggen."

"Alexander lijkt me iemand die heel makkelijk in de omgang is," was Tenzings mening over de F1 rijder. "Hij houdt van de bergen en mensen die dat doen zijn meestal makkelijk om mee om te gaan. Ik ga gewoon proberen om hem hier thuis te laten voelen en hem misschien wat innerlijke vrede te schenken. Zo kan hij eens alle zorgen vergeten en even relaxen voor hij opnieuw in zijn racewagen moet stappen. Ik denk niet dat het een lolletje is om zo van de ene race naar de andere te moeten gaan. Ik zou het in elk geval niet zo leuk vinden om de ene berg te beklimmen en meteen daarna al aan de volgende te beginnen. Ik zou dan liever ergens naar toe gaan waar ik even tot rust kan komen om dan weer opnieuw te beginnen."

Het klooster zelf is een belangrijk gedeelte van de tocht aangezien elke klimmer hier stopt om de zege te ontvangen vooraleer de eigenlijk klim te beginnen.

"Ik hoop maar dat de mensen beseffen hoe zwaar dit was," hijgde Wurz aan het eind van de tweede dag. "Het was zeer koud, er was veel wind en genoeg sneeuw en dat terwijl ik enkele momenten eerder nog een temperatuur van 25 graden gewoon was. Het contrast is echt verbazingwekkend.

Aan het klooster bracht Alexander de nacht in een tent door. Dat het daar niet zo warm in was mag zeker een understatement zijn. Het enige voordeel was dat de temperatuur in de tent en er buiten gelijk was toen hij de tent opende en een kopje warme thee kreeg net voor de start van zijn derde en laatste dag in Nepal.

"De wereld hier is echt compleet anders dan die waarin wij leven, en dan zeker van het F1 wereldje" filosofeerde Wurz. "Wij vechten om honderdsten van een seconde terwijl hier alles zo rustig zijn gang gaat. Ik houd wel van deze ontspannen sfeer en zou eigenlijk wel willen dat mijn leven daar iets meer op lijkt. Maar ik heb voor de Formule 1 gekozen omdat ik er van houd om in een racewagen de limiet op te zoeken en dan is de F1 natuurlijk het hoogst haalbare. Maar ook de Mount Everest beklimmen is een hele gebeurtenis. Het vraagt een heel jaar van je leven om alles te plannen en het is heel gevaarlijk. Ik heb er zelf al een paar keer over nagedacht om het te doen en misschien sta ik ooit wel eens op en denk ik "nu is het moment". Op dit moment wil ik echter nog andere doelen in de F1 bereiken en dat is nu het belangrijkst voor mezelf."

Terwijl de tocht naar het einde toeliep meende Tenzing toch dat de uitstap Alexanders ambities een duwtje in de rug kan gegeven hebben. "Iedereen heeft een doel in het leven. Ik heb het mijne bereikt door de Everest te beklimmen en Alexander wacht tot wanneer hij het wereldkampioenschap F1 kan winnen. Ik denk dat hij uiteindelijk zijn doel wel zal bereiken wanneer de tijd er rijp voor is. Deze reis is misschien net wat hij nodig had om alles iets onbezorgder tegemoet te zien. Hopelijk zal het hem ook extra motiveren om zijn ultieme doel te bereiken."