Adieu Prost Grand Prix

Net vijf jaar na zijn oprichting houdt het Prost Grand Prix team het noodgedwongen voor bekeken. Wat in 1997 begon als een droom werd uiteindelijk een nachtmerrie voor viervoudig wereldkampioen Alain Prost. Wat rest is een verhaal over dromen, chauvinisme en geldgebrek.

Het begin van een droom

Vive La France! De Franse autosportliefhebbers vieren feest wanneer blijkt dat niemand minder dan Alain Prost het kwakkelende Ligier team zal overnemen. Hun nationale F1 trots gered door niemand minder dan hun F1 held, viervoudig wereldkampioen Alain Prost. Wie beter dan hij kan het team nieuw leven inblazen? Met al zijn kennis van de sport en commerciële contacten kan dit project niet anders dan slagen. De naam Ligier moet wel plaats ruimen, maar wat zou dat? Frankrijk krijgt Prost Grand Prix in de plaats en dat klinkt voor de Franse fans zo mogelijk nog beter.

Voor één keer lijken de chauvinistische Fransmannen zelfs te begrijpen dat ook Prost geen wonderen zal kunnen verrichten van bij het prille begin. Vrijwel iedereen ziet 1998 als het echte begin en dat is ook zo voor het Franse bedrijfsleven. Michelin, Peugeot en alle andere Franse multinationals, allemaal worden ze in verband gebracht met het Franse superteam in wording. Gesprekken vinden in 1997 het hele jaar door plaats en worden uiteindelijk contracten mede dankzij de niet onaangename resultaten van het jonge team op de racebaan.

Met de oude JS45 en een Mugen-Honda is Olivier Panis inderdaad vrij vaak vooraan terug te vinden in 1997. De Fransman grijpt in Argentinië maar net naast de winst en blijft ook daarna vlot de top volgen. Het team weet optimaal gebruik te maken van de nieuwe Bridgestone banden en doet daar haar voordeel mee. Dat het team uiteindelijk toch op 9 punten blijft steken heeft veel te maken met de crash van Olivier Panis in Canada. De Fransman is voor aanzienlijke tijd buiten strijd en wordt tijdelijk vervangen door de jonge Jarno Trulli. Ook hij blijft Prost ondersteunen in zijn gesprekken met sponsors want de jonge Italiaan mist op een haar na zijn eerste zege in Oostenrijk. Het geloof in het Prost team wordt binnen het Franse bedrijfsleven alsmaar sterker en al snel volgen de eerste contracten.

Met Panis opnieuw in de wagen, de Peugeot motor achterin en sponsornamen als Gauloises en Bic kondigt Prost zich in 1998 aan als een vrijwel volledig Frans team. Enkel bandenfabrikant Michelin houdt de boot nog even af. Het team start bovendien met de allereerste door hen ontworpen wagen, de AP01. Ook daarvoor werd een Fransman aangetrokken. Loïc Bigois krijgt het volste vertrouwen van teambaas Prost, maar weet dat toch niet helemaal waar te maken. De nieuwe wagen is te onbetrouwbaar en scoort haast geen punten. Het team verhuist daarnaast ook nog eens van Magny-Cours naar Guyancourt bij Parijs, wat resulteert in logistieke problemen. Al bij al wordt 1998 een grote flop voor het team dat slechts één puntje weet te scoren. Tot zo ver de hoop een goede start dus.

De eerste scheurtjes

Voor één keer willen de sponsors dat echter wel door de vingers zien en dus kan Prost zich de hele winter rustig op het ontwerp van de nieuwe wagen toeleggen. Bigois mag blijven, maar krijgt wel John Barnard naast zich. Prost hoop dat zijn goede vriend Barnard het team eindelijk op goede weg zal zetten. De AP02 laat tijdens de wintertests alvast mooie dingen zien. Jammer genoeg wil dat in de F1 niks zeggen. In het seizoen 1999 hinkt Prost alweer achter de feiten aan, ook al is de nieuwe wagen stukken beter dan de oude AP01. De moordende concurrentie in de subtop zorgt ervoor dat Prost niet echt kan doorbreken. Enkel tijdens de GP van Europa verloopt alles naar wens en scoort Jarno Trulli een tweede plaats. De zesde plaats bij de constructeurs en de 21 gescoorde punten volstaan echter niet om de eerste breuken te lijmen.

[photo3] Met 2000 in zicht verlaten enkele sponsors van het eerste uur het team (Bic, Catia). Geen probleem evenwel voor Prost dat internetgigant Yahoo weet te strikken als vervanger. Even lijkt de Franse eigenheid van het team in het gedrang te komen als Olivier Panis vertrekt. Prost houdt het hoofd echter koel en overtuigt zijn vriend en ex-teamgenoot bij Ferrari Jean Alesi naar het team over te stappen. Als tweede rijder wordt Mercedes beschermeling Nick Heidfeld aangetrokken en achterin de AP03 komt een nieuwe Peugeot V10 te liggen.

Niet dat dit iets zal uitmaken. Prost Grand Prix beleeft in 2000 het moeilijkste jaar uit zijn bestaan en weet in geen enkele race punten te scoren. Dat ligt niet aan het talentvolle rijdersduo, maar wel aan de gebrekkige wagen. Tijdens het seizoen wordt al snel duidelijk dat Prost bovendien afstevent op een breuk met motorenleverancier Peugeot. Door het uitblijven van resultaten is de relatie tussen beide partijen zodanig vertroebeld dat de Franse motorenfabrikant zich aan het eind van het jaar definitief uit de F1 terugtrekt. Nog meer slecht nieuws voor Prost dat even later ook hoofdsponsor Gauloises ziet opstappen. Het Franse imago van het team is van dan af onbestaande, maar een nieuwe imago dient zich al aan. Met name dat van 'betalende rijders' team.

Totale uitverkoop

[photo4] Die uitweg lijkt inderdaad nog de enige mogelijkheid voor Prost en in Gaston Mazzacane lijkt hij de ideale rijder gevonden te hebben. Diens sponsor PSN komt echter haar beloften niet na en dus wordt Mazzacane na enkele races in 2001 aan de deur gezet. Ook de samenwerking met nieuw commercieel directeur Pedro Diniz loopt op niks uit. De Braziliaan probeert het team op te kopen maar Prost weigert en ziet ook de Braziliaanse centen verdwijnen. Intussen verliet ook Alesi het zinkende schip. Sportieve prestaties zijn intussen al lang bijzaak geworden voor Prost die zich nu vooral moet gaan richten op het vinden van nieuwe sponsors. De flanken van zijn AP04 zijn immers als sinds het begin van het seizoen met de naam van het team bedekt. Een veeg teken.

[photo5] Toch doet Frentzen als vervanger van Alesi het team nog één keer in de spotlights belanden wanneer hij in Spa de vierde kwalificatie tijd laat optekenen. De wagen van de Duitser zal de start echter niet overleven, teamgenoot Burti de race ook bijna niet. Hij crasht zwaar en moet naar het ziekenhuis worden afgevoerd. Tomas Enge trekt daarop de geldbuidel open en valt in voor de Braziliaan. Voor Prost wordt de situatie intussen vrijwel hopeloos. De Ferrari motoren kosten handen vol geld en dus moet Prost dringend op zoek naar nieuwe fondsen. De Fransman zal zelfs de laatste race niet eens meer aanwezig zijn omdat zijn jacht op geld al zijn tijd opslorpt.

Intussen sijpelen in de pers de eerste overnamegeruchten door. De Belgische bierbrouwer Interbrew lijkt interesse te hebben en ook de Saoudische prins Al Waleed lijkt een mogelijke koper. De gebeurtenissen van 11 september kelderen ook die laatste mogelijkheid. Enkele andere opties bieden zich nog aan, maar geen van allen kan de handelsrechtbank in Versailles bekoren. Voor Prost zit er dan ook niks anders meer op dan de boeken neer te leggen.