Column: Wie het slechtst geslapen heeft na de Grand Prix van Monaco

Er waren zondagavond in Monaco genoeg kandidaten voor deze rubriek. Max Verstappen bijvoorbeeld. De Nederlander mocht vanaf de eerste startrij vertrekken en leek een uitstekende uitgangspositie te hebben voor een sterk resultaat, maar zag zijn race al vroeg eindigen door een probleem met de power unit. Lando Norris was eveneens een serieuze gegadigde. De regerend wereldkampioen werd opnieuw geplaagd door technische problemen en moest zijn McLaren uiteindelijk in de pits parkeren, waardoor zijn kansen op titelprolongatie opnieuw een flinke knauw kregen.

Ook Charles Leclerc kwam nadrukkelijk in aanmerking voor deze rubriek. De Monegask begon zijn thuisweekend nog uitstekend, nadat bekend was geworden dat hij een nieuw meerjarig Ferrari-contract heeft ondertekend. Met de snelste tijd in de eerste vrije training lonkte een goed weekend, maar vervolgens moest hij zowel in de kwalificatie als in de race teamgenoot Lewis Hamilton voor zich dulden. Alsof dat nog niet zuur genoeg was, eindigde zijn race in de muur terwijl hij voor eigen publiek op koers lag voor een podiumplaats.

En ook Martin Brundle mag niet onvermeld blijven. De voormalige Formule 1-coureur en Sky Sports-commentator probeerde tijdens zijn fameuze gridwalk een gesprekje aan te knopen met Kim Kardashian. De realityster bleek daar echter weinig behoefte aan te hebben. "Normaal gesproken willen mensen wel even kort met ons praten", probeerde Brundle nog, maar zelfs dat mocht niet baten.

Toch gaat de prijs voor de slechtste nachtrust deze week naar George Russell. Voor de tweede keer dit seizoen. En dat is op zichzelf al veelzeggend. Russell begon 2026 immers als de ervaren kopman van Mercedes. De man die, als Mercedes weer een auto zou bouwen waarmee om het kampioenschap kon worden gestreden, rijp leek voor een titelstrijd. Zes maanden later ziet de werkelijkheid er heel anders uit. Het is zijn jonge teamgenoot Kimi Antonelli die dit jaar de show steelt, terwijl Russell elk raceweekend verder in de schaduw van de Italiaan lijkt te verdwijnen.

George Russell lijkt elk weekend verder in de schaduw van zijn teamgenoot te verdwijnen.

Foto door: Erik Junius

Dat werd in Monaco ook weer pijnlijk zichtbaar. Het weekend begon nog redelijk normaal, maar gaandeweg werd duidelijk dat Russell geen vertrouwen kon vinden in zijn Mercedes. Na afloop van de kwalificatie was hij opvallend openhartig. Hij gaf toe dat hij simpelweg niet begrijpt waarom de auto hem ineens zoveel problemen bezorgt. Aan het begin van het seizoen liep alles nog op rolletjes. In Melbourne was hij de sterkste en ook in China zat hij er nog goed bij. Nu voelt het alsof hij constant achter de feiten aanloopt.

Russell wees daarbij zelf op de verschillen in rijstijl tussen hem en Antonelli. Vorig jaar werkte zijn rijstijl nog in zijn voordeel. Dit jaar lijkt het tegenovergestelde het geval. Antonelli krijgt de banden gemakkelijker in het juiste werkvenster, voelt zich comfortabel met het gedrag van de auto en kan daardoor sneller vertrouwen opbouwen gedurende een weekend. Russell slaagt daar veel minder goed in. Dat verschil werd zaterdag genadeloos blootgelegd.

Antonelli leverde misschien wel de beste kwalificatie uit zijn jonge Formule 1-carrière af. Onder enorme druk versloeg hij Max Verstappen met slechts 0.043 seconde en pakte hij pole-position op een circuit waar ervaring normaal gesproken goud waard is. Russell kwam niet verder dan de zesde plaats. In Monaco betekent dat meestal dat je race op voorhand al ingewikkeld wordt.

Maar wat op zondag volgde, maakte het verhaal nog veel pijnlijker. Terwijl Antonelli vooraan een beheerste en foutloze race reed, stapelden de problemen zich voor Russell opnieuw op. Nadat hij er maar niet in slaagde om Isack Hadjar in diens haperende Red Bull voorbij te komen, kreeg hij een tijdstraf van vijf seconden voor te hard rijden in de pitstraat. Niet veel te hard overigens: slechts 0,1 kilometer per uur boven de limiet. Volgens Russell en Mercedes was dat overigens het gevolg van een softwareprobleem en trof de coureur zelf geen blaam.

Terwijl Antonelli een foutloze race reed, stapelden de problemen zich op voor Russell.

Foto door: Guido De Bortoli / LAT Images via Getty Images

Het ging daarna van kwaad tot erger. Toen de safety car op de baan kwam na de crash van Lance Stroll, ontstond er verwarring binnen het Mercedes-kamp. Russell kreeg te horen dat hij buiten moest blijven, maar de safety car leidde het veld de pits in. Vervolgens kwam er geen antwoord op zijn vraag of hij alsnog moest stoppen voor banden. Toen hij zijn auto toch maar naar de monteurs stuurde, vergaten die eerst de verplichte vijf seconden te wachten voordat er aan de auto gewerkt mocht worden. De tijdstraf werd daardoor niet correct ingelost, met een pijnlijke consequentie tot gevolg: een drive through-penalty.

Russell kon na afloop nauwelijks bevatten dat een overtreding die hem volgens eigen zeggen hooguit een tiende van een seconde had opgeleverd uiteindelijk resulteerde in een straf waarmee hij een groot aantal posities verloor. "Ik ben inmiddels voorbij de frustratie", zei hij na afloop.

En eerlijk gezegd is dat gevoel niet eens moeilijk te begrijpen. In Canada viel hij uit terwijl hij op weg leek naar de overwinning. In Monaco leek een podium mogelijk totdat de straffen roet in het eten gooiden. En zelf wees Russell nog op Japan, waar hij aan de leiding reed en de safety car op de baan verscheen kort nadat hij zijn pitstop had gemaakt. Het zijn precies de momenten waarop een kampioenschapsstrijd kan kantelen - en voorlopig vallen ze niet zijn kant op.

Mercedes-teambaas Toto Wolff vertelde dat hij altijd met gemengde gevoelens op het podium staat wanneer één kant van de garage feestviert en de andere teleurgesteld achterblijft. Dat contrast was zondag sterker dan ooit. Want terwijl Russell weer met lege handen stond, schreef Antonelli opnieuw geschiedenis.

Antonelli straalt vertrouwen uit. Alles lijkt vanzelf te gaan bij de Italiaan.

Foto door: Alastair Staley / LAT Images via Getty Images

Vijf overwinningen op rij. De jongste winnaar ooit van de Grand Prix van Monaco. En een nog grotere voorsprong in het kampioenschap. De cijfers zijn ook voor Russell inmiddels bijna niet meer te negeren. Antonelli staat op 156 punten. Russell op 88. Bovendien zakte de Brit door het resultaat in Monaco ook nog naar de derde plaats in het kampioenschap. Lewis Hamilton passeerde hem dankzij zijn tweede plaats en heeft nu twee punten meer.

Niemand binnen Mercedes zal Russell al hebben afgeschreven. Daar is hij simpelweg te goed voor. Ook Wolff benadrukte terecht dat coureurs niet ineens vergeten hoe ze moeten rijden. Twee weken geleden was dezelfde Russell nog de snelste man van het veld in Canada. Maar Formule 1 draait niet alleen om snelheid. Het draait ook om momentum. En dat is precies wat Antonelli momenteel volledig in handen heeft.

De Italiaan straalt vertrouwen uit. Alles lijkt vanzelf te gaan. En elke overwinning versterkt dat gevoel verder. Russell bevindt zich ondertussen aan de andere kant van diezelfde dynamiek. Daar waar twijfel groeit, pech zich opstapelt en elk tegenvallend resultaat zwaarder voelt dan het vorige.

Toen Russell zondagavond naar de tussenstand keek, zag hij een achterstand van 68 punten. Natuurlijk, het seizoen is nog lang. En Russell heeft volkomen gelijk wanneer hij zegt dat er nog genoeg punten te verdienen zijn. Maar wat hem volgens mij nog wel het meeste pijn moet doen, is het besef dat de toekomst van Mercedes steeds nadrukkelijker in de andere garagebox lijkt te staan.

Dat lijkt me voldoende reden om een slapeloze nacht aan over te houden.