241 GP's zonder zege: zo uniek is de droogte van Fernando Alonso in F1

Kevin Magnussen – 185 GP's zonder zege

Kevin Magnussen heeft nooit een echte kans heeft gehad op een overwinning in de Formule 1. De Deense coureur reed zeven van zijn negen F1-seizoenen voor het bescheiden Haas-team, terwijl zijn tweede jaar plaatsvond bij het worstelende Renault-team, dat toen net als volledig fabrieksteam terugkeerde in het wereldkampioenschap.

Magnussen reed in totaal 9.898 ronden, maar leidde nooit een race. Wel werd hij derde in zijn allereerste F1-race, de Grand Prix van Australië in Melbourne in 2014, met McLaren – waarna hij werd gepromoveerd naar de tweede plaats toen Daniel Ricciardo werd gediskwalificeerd. Toch eindigde hij nog altijd 26,8 seconden achter racewinnaar Nico Rosberg.

Kevin Magnussen stond één keer op het F1-podium, de zege was altijd te ver weg.

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Sergio Pérez – 189 GP's zonder zege

Sergio Pérez had na zijn vertrek bij Red Bull Racing evenveel overwinningen als Jochen Rindt en Gilles Villeneuve, maar zijn eerste zege liet lang op zich wachten. Het grootste deel van zijn loopbaan reed hij namelijk voor Force India/Racing Point.

Zijn eerste overwinning was echter een zeer memorabele in Bahrein. Pérez werd in de eerste ronde, rijdend op de derde plaats, aangetikt door Charles Leclerc en belandde helemaal achteraan. Toch vocht hij zich op indrukwekkende wijze terug naar de leiding – met wat hulp van safety cars en een pijnlijke blunder van Mercedes, dat George Russell, de invaller voor Lewis Hamilton, per ongeluk de banden van teamgenoot Valtteri Bottas meegaf.

Daarvoor boekte Pérez zijn grootste prestatie met Sauber, toen hij in de Grand Prix van Maleisië 2012 streed om de overwinning tegen Ferrari-coureur Fernando Alonso.

Sergio Pérez moest tot 2020 wachten, maar pakte toen een memorabele eerste F1-zege.

Foto door: Andy Hone / Motorsport Images

Andrea de Cesaris – 208 GP's zonder zege

Helaas kreeg Andrea de Cesaris de bijnaam 'De Crasheris'. Hij nam deel aan 208 Formule 1-races, maar viel in 147 daarvan uit – waaronder minstens 35 keer door een aanrijding met een andere coureur of doordat hij zelf de controle verloor en van de baan raakte. In 15 seizoenen reed hij voor maar liefst 10 verschillende teams. Hij behaalde pole-position voor de Grand Prix van de Verenigde Staten West in 1982 met Alfa Romeo, maar werd ingehaald door Niki Lauda en crashte vervolgens uit de race.

Andrea de Cesaris kreeg een negatieve bijnaam om zijn vele uitvalbeurten, maar had enkele kansen op een zege.

Foto door: Sutton Images

Hij nam ook de leiding in de Grand Prix van België in 1983 vanaf de derde startplek, gevolgd door Alain Prost en Patrick Tambay, maar verloor tijd door een trage pitstop en moest later opgeven vanwege mechanische problemen. Verder stond De Cesaris vijf keer op het podium. Zijn beste kans op een overwinning kwam eveneens in 1983, toen hij als tweede eindigde in zowel Kyalami als Hockenheim – respectievelijk negen seconden achter Riccardo Patrese en 1 minuut en 11 seconden achter René Arnoux.

Hij was ook een serieuze kanshebber op de winst in de chaotische Grand Prix van Monaco in 1982, waarin in de laatste vier ronden vier verschillende leiders waren – en dat is exclusief De Cesaris, die zonder brandstof kwam te zitten net op het moment dat hij op weg was om de leiding over te nemen in de slotronde.

Fernando Alonso – 214 GP's zonder zege

Het is misschien vreemd om een coureur met 32 Grand Prix-zeges op deze lijst te zien, maar sinds zijn laatste overwinning tijdens de Grand Prix van Spanje in 2013 met Ferrari, is die 33ste zege ongrijpbaar gebleven. Fernando Alonso bracht de afgelopen 12 jaar door in het middenveld bij teams als McLaren, Alpine en Aston Martin. Af en toe pakte hij nog wel een podium – twee keer met Ferrari in 2014, één keer met Alpine in 2021 en maar liefst acht keer met Aston Martin in 2023 – maar een echte kans op de overwinning kreeg hij sindsdien niet meer.

Alonso's beste kans op een zege sinds 2013 was de Grand Prix van Hongarije in 2014, waar hij tot drie ronden voor het einde aan de leiding lag en met Red Bulls Daniel Ricciardo en Mercedes-coureur Lewis Hamilton om de overwinning streed. Sindsdien heeft Alonso maar liefst 9.850 ronden gereden in de Formule 1 – en daarvan slechts 6 aan de leiding gelegen.

Fernando Alonso kreeg in 2014 nog een goede kans op de zege, sindsdien zijn die kansen niet meer zo groot geweest.

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Nico Hülkenberg – 241 GP's zonder zege

Nico Hülkenberg pakte dit jaar eindelijk zijn eerste F1-podium bij zijn 239ste poging tijdens de Britse GP, maar hij heeft nog steeds het record voor de meeste opeenvolgende Grand Prix-starts zonder overwinning. Hülkenbergs periode zonder zege beslaat zijn hele carrière, waarin hij bij middenmootteams reed, van Williams tot Sauber, inclusief Force India, Renault en Haas.

Hülkenberg behaalde als rookie zelfs de pole-position met Williams tijdens de Braziliaanse GP van 2010, maar werd in de openingsronde gepasseerd door beide Red Bulls en eindigde uiteindelijk als achtste.

Nico Hülkenberg had in Brazilië de zege kunnen pakken, maar een crash maakte een einde aan die dromen.

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Hij leidde drie keer een F1-race, maar het enige moment waarop dit echt betekenisvol was, was tijdens de editie van 2012 van de race op Interlagos, toen hij op een natte baan de leiding overnam van McLaren-coureur Jenson Button. De Force India-coureur leidde 30 ronden, totdat hij door een spin de leiding verspeelde aan Buttons teamgenoot Lewis Hamilton. Hulkenberg verloor uiteindelijk de controle bij het naderen van een langzamere auto en botste tegen Hamilton, waarna hij als vijfde finishte. Hij kreeg nooit meer zo'n goede kans.

Meeste GP's tussen twee zeges: Kimi Räikkönen – 111 GP's

Kimi Räikkönen is de enige F1-coureur die meer dan 100 Grands Prix moest wachten op een zege sinds zijn vorige; de Grand Prix van Australië 2013 en de Grand Prix van de Verenigde Staten 2018. In die periode, vooral als Ferrari-coureur, behaalde Räikkönen niet minder dan 30 podiumplaatsen, maar wist hij nooit de hoogste trede van het podium te bereiken.

Toch waren er behoorlijk wat kansen. Als coureur van het Lotus F1-team eindigde hij in de Grand Prix van Duitsland 2013 slechts één seconde achter winnaar Sebastian Vettel. Bij Ferrari werd hij in de Grand Prix van Bahrein 2015 met 3,4 seconden verslagen door Lewis Hamilton en in de Grand Prix van Monaco 2017 leidde hij vanaf de pole-position 33 ronden lang, totdat hij werd ingehaald door teamgenoot Vettel.

Kimi Räikkönen moest ruim 100 races wachten op een nieuwe F1-zege, in 2018.

Foto door: Sutton Images

Het seizoen 2018 bood de Fin meer kansen, maar hij verloor zijn gevechten met de Zilverpijlen in Hockenheim en Monza, totdat hij eindelijk weer succes proefde op het Circuit of the Americas. Räikkönens record is niet veilig, want Alonso heeft nog maar één overwinning nodig om het te evenaren.