Wat doet Racing Bulls wel goed in F1 2026 en Red Bull niet?

Er is maar één team dat in de laatste vijf Formule 1-raceweekenden met beide coureurs punten heeft gescoord: Racing Bulls. De Italiaanse zusterformatie heeft de laatste tijd een sterke vorm te pakken, waardoor het in de strijd om de fictieve best-of-the-rest-klassering in het constructeurskampioenschap nek aan nek staat met Alpine. Qua snelheid is het de laatste tijd duidelijk sneller geweest dan de formatie uit Enstone.

Consistentie is in 2026 ruimschoots aanwezig geweest bij The Team Formerly Known As Minardi, Toro Rosso, and AlphaTauri (kortweg TTFKAMTRAAT), en met goede reden. In de afgelopen seizoenen is Racing Bulls uitstekend gebleken in het ontwikkelen van stabiele, vergevingsgezinde auto's die de coureurs een goed platform geven om mee te werken - tot het punt waarop Yuki Tsunoda toegaf dat zijn spijt bij de overstap naar Red Bull was dat hij een VCARB 02-chassis moest opgeven waarmee hij zich duidelijk op zijn gemak voelde.

De tegendraadse visie zou kunnen zijn dat dit is wat de VCARB's ervan weerhoudt om regelmatig de top vijf binnen te dringen, maar dit valt nadrukkelijk niet binnen de opdracht van het team. Hoe operationeel onafhankelijk Racing Bulls ook is, het leunt op grote broer Red Bull voor een handvol overdraagbare componenten, zoals de ophanging; onder het vorige reglement hield het team vaak vast aan ophangingslay-outs van een jaar oud om een zekere mate van consistentie te behouden.

Hoewel Racing Bulls ook naar een nieuwe locatie in Milton Keynes is verhuisd, pal aan de overkant van de weg van het 'hoofdteam' Red Bull, is het nog altijd aanmerkelijk kleiner dan Red Bulls vlaggenstuk. Dat heeft het team er echte niet van weerhouden om af en toe de gevestigde orde te verstoren, wat Red Bull ertoe aanzette enkele engineers van zijn opleidingsteam weg te kapen - en Zak Brown daarbij te irriteren, gezien de korte gardening-leave-termijnen die ermee gemoeid waren. Andrea Landi hoefde slechts drie maanden te wachten om van Racing Bulls naar Red Bull over te stappen als head of performance, terwijl McLaren naar verwachting tot 2028 moet wachten voordat Gianpiero Lambiase vanuit alle rotondes van Milton Keynes naar Woking kan verhuizen.

Zeker, er zitten 69 punten tussen Red Bull en Racing Bulls, en de RB22 is op diens piek de superieure auto ten opzichte van de VCARB 03, maar er is veel dat laatstgenoemde beter doet dan het 'grote team'.

Het belangrijkste verschil tussen de twee auto's is de snelheid in langzame bochten; de RB22 kan meer meenemen, en dat was op Silverstone duidelijk toen Isack Hadjar alleen al door zowel Luffield als Club samen vier tienden goedmaakte op Liam Lawson en Arvid Lindblad. Tot die punten waren de twee auto's in de eerste sector aan elkaar gewaagd. We kunnen dit zien in de GPS-data hieronder, waarin Hadjars beste ronde uit Q3 wordt vergeleken met die van Lindblad.

Het is lastig te zeggen gezien de verschillen qua energiemanagement, maar de twee auto's zijn qua topsnelheid praktisch identiek. Speedtrap-data van dit seizoen laat zien dat alle vier auto's met Red Bull-Ford-aandrijving in de meeste kwalificatiesessies doorgaans binnen dezelfde marge van 2 km/u zitten, en het is simpelweg een gebrek aan downforce waar Racing Bulls momenteel tijd verliest. Wat de inzet van de aandrijflijn en het energiemanagement betreft, is echter duidelijk dat Racing Bulls het maximale haalt uit wat het tot zijn beschikking heeft - zeker op banen waarop Red Bull worstelt.

Dat gezegd hebbende heeft Racing Bulls gedurende het seizoen met de updates stapsgewijs terrein gewonnen, iets wat de 2026-auto de performance heeft gegeven om regelmatig Q3 te halen en het team veel momentum heeft opgeleverd.

De nieuwe vloer die in Montreal werd geïntroduceerd, gevolgd door een paar kleine stappen aan de diffuser en vloerranden in Barcelona, Oostenrijk en Silverstone, heeft het team vooruit gestuwd. En de winst lijkt permanenter, terwijl Red Bulls update in Oostenrijk bij de thuisrace vooruit hielp, maar op Silverstone niet noodzakelijk veel meer opleverde.

"Het werkt de laatste tijd heel goed," concludeerde Lawson na de Grand Prix van Groot-Brittannië. "Alles wat we naar de auto hebben gebracht, is positief geweest en werkt goed. Elk weekend zijn we erin geslaagd kleine beetjes rondetijd te vinden. Deze update was vrij klein, maar opnieuw: het gaat allemaal de goede kant op. We hadden in Oostenrijk al een snelle auto, dus het helpt ons gewoon om daarop voort te bouwen."

"Ik denk dat het belangrijkste ook is dat we vanaf VT1 heel sterk zijn begonnen. We hebben eigenlijk niet veel hoeven veranderen, dus het waren steeds kleine beetjes finetuning. Over het geheel genomen heeft dat er een veel snellere raceauto van gemaakt."

Dat laatste punt van Lawson onderstreept misschien wel het grootste waargenomen verschil tussen de twee Red Bull-operaties. Het is gebruikelijk om Red Bull een moeilijke vrijdag te zien doormaken, waarna de simulatorcoureurs 's nachts aan de bak moeten om een smoking gun te vinden. Het voorbeeld dat te binnen schiet is de duidelijke ommekeer van Max Verstappen tijdens het Imola-weekend van 2024, waarin hij er in de trainingen kansloos uitzag, om vervolgens zijn weekend om te draaien met voortdurende aanpassingen aan de auto.

Foto door: James Sutton / LAT Images via Getty Images

Racing Bulls lijkt ondertussen de handigheid te hebben om zijn auto vanaf het begin in een solide window te krijgen, wat een nuttige eigenschap is geweest in de strijd in het middenveld, aangezien Alpine moeite heeft gehad om zijn A526 direct goed te laten presteren. Opnieuw kan de extra complexiteit van een auto die is ontworpen om aan de top van het veld mee te strijden teams als Red Bull enigszins parten spelen, maar dat excuus houdt niet noodzakelijk stand wanneer teams als Mercedes en Ferrari de weekenden vaak sterk beginnen.

Het Racing Bulls-duo lijkt de starts van races ook behoorlijk goed onder controle te hebben; Lindblads monsterachtige eerste ronde in Australië toonde aan dat de VCARB 03 behoorlijk snel van zijn plek kan komen (ook al was Lawson weggezakt), maar sindsdien heeft Lawson bij de start posities gewonnen in alle Grands Prix op één na - de enige uitzondering was dat hij in Barcelona zijn achtste plaats behield.

Met de RB22 is het meer een loterij. Ook dit valt onder de verantwoordelijkheid van de aandrijflijn en het proces. Racing Bulls heeft hier duidelijk het werk gedaan om de problemen te overwinnen die het in Australië op Lawsons auto had, en om ervoor te zorgen dat zijn coureurs goed voorbereid zijn. Zoals teambaas Alan Permane in Oostenrijk uitlegde, draait veel erom ervoor te zorgen dat Lawson en Lindblad kalm werden gehouden als de start van de formatieronde minder gunstig was dan verwacht.

"We gebruiken dezelfde power unit en we hebben dezelfde versnellingsbak. En meestal starten we de race op dezelfde band. Dus de drie belangrijkste componenten in die startketen zijn hetzelfde," vertelde Permane aan Sky. "Starts zijn lastig met deze motoren. Ze zijn echt moeilijk, en de coureurs moeten er hard aan werken."

"En wij moeten er ook hard aan werken om ze kalm te houden, want soms doen we een start in de formatieronde en is er geen vermogen. En dan rijden ze natuurlijk rond terwijl ze denken dat het ergste gaat volgen - 'nee, nee, maak je geen zorgen! De temperaturen zaten niet in het juiste window, maar het komt allemaal goed', zeggen we dan. Tot nu toe, en ik hoop dat we het hier niet hebben gejinxt, is alles redelijk goed voor ons geweest."

Er zijn een paar operationele punten waarop Red Bull momenteel de plank misslaat, en misschien kan een blik op hoe het zusterteam opereert helpen om het beste uit de eigen middelen te halen. Dat gezegd hebbende zou Racing Bulls het wellicht op prijs stellen om niet nog meer personeel kwijt te raken aan interne personeelstransfers...