Column: Wie het slechtst geslapen heeft na de Grand Prix van Australië

Ze zeggen wel eens dat geld alles kan kopen. In de Formule 1 blijkt dat toch een stuk ingewikkelder.

Lawrence Stroll heeft de afgelopen jaren een klein fortuin geïnvesteerd om van Aston Martin Racing een topteam te maken. In Silverstone verrees een hypermoderne fabriek, Fernando Alonso moest als tweevoudig wereldkampioen de kar gaan trekken op het circuit en topontwerper Adrian Newey werd met een astronomisch salarisaanbod weggehaald bij Red Bull Racing. Nadat ook nog eens fabrieksondersteuning van Honda was geregeld, was alles aanwezig om in het nieuwe F1-tijdperk van 2026 een serieuze gooi te doen naar succes, moet Stroll hebben gedacht.

Na het eerste raceweekend van het seizoen lijkt Aston Martin echter verder weg van de top dan ooit. In Melbourne werd pijnlijk duidelijk hoe groot de problemen zijn. Door motorgerelateerde problemen kon er nauwelijks worden gereden in de vrije trainingen, waarna Lance Stroll niet eens deelnam aan de kwalificatie, waardoor hij helemaal achteraan op de grid kwam te staan. Fernando Alonso kwalificeerde zich als zeventiende en liet alleen de coureurs van nieuwkomer Cadillac achter zich.

Het is een bijzonder pijnlijke start van het seizoen voor een project waar zoveel verwachtingen aan hingen. De problemen begonnen al tijdens de wintertests. De AMR26 arriveerde pas laat in Barcelona voor de shakedown, waarna er een zeer beperkt programma werd afgewerkt. Tijdens de testdagen in Bahrein volgden meer problemen. De nieuwe Honda-motor bleek voor zulke forse trillingen in de auto te zorgen dat de ene batterij na de andere beschadigd raakte en er zelfs onderdelen van de auto loskwamen. Het gevolg: Aston Martin kon nauwelijks lange runs rijden en arriveerde in Melbourne met amper data. En zonder kilometers is het bijna onmogelijk om een nieuwe auto goed te begrijpen.

Fernando Alonso kende ondanks alle misère een sterke openingsfase van de Grand Prix.

Foto door: Joe Portlock / Getty Images

Daarmee bevindt het team zich in een vicieuze cirkel. Het kan de auto niet verbeteren zonder hem te laten rijden, maar hij rijdt nauwelijks omdat de techniek het begeeft.

"Onze kennis van de auto is momenteel zeer beperkt, simpelweg omdat we zo weinig hebben kunnen rijden — en al helemaal met weinig brandstof", zo deed Newey, die eind vorig jaar tot teambaas werd gebombardeerd, op de vrijdag in Melbourne uit de doeken. "Brandstof werkt als een soort demper voor de batterij, waardoor Honda ons sterk heeft beperkt in hoeveel runs we met weinig brandstof mogen doen." Newey liet weten zich machteloos te voelen – of zoals hij het zelf in het Engels zei: "powerless". De problemen vragen ook veel energie. "Niet in kilowatts, maar in menselijke zin."

Newey had een dag daarvoor al onthuld dat de problemen met de trillingen niet alleen de auto parten spelen. Ook de coureurs lijden eronder. Alonso en Stroll zouden zelfs permanente zenuwschade aan de handen riskeren als ze te lang door zouden rijden. "Als coureur voel je die frequentie van de vibraties in je lichaam na ongeveer twintig of vijfentwintig minuten rijden. Je handen of voeten worden een beetje gevoelloos en dat maakt het rijden een uitdaging", legde Alonso uit.

Op zondag begon Alonso nog knap aan de race door na een sterke start even de top-tien binnen te duiken, maar daarna verloor hij de ene na de andere positie. De auto van de Spanjaard verdween vervolgens in de garage, waar enkele aanpassingen aan de AMR26 werden gedaan, waarna Alonso nog even terugkeerde op de baan alvorens zijn race definitief voorbij was. Volgens de officiële lezing om onderdelen te sparen. Stroll voltooide de race wel, maar reed uiteindelijk slechts 43 van de 58 ronden en werd door zijn grote achterstand niet eens geklasseerd. Voor een team dat zichzelf als toekomstige titelkandidaat presenteert, is dat een ongemakkelijke realiteit.

Voor Lawrence Stroll moet het extra frustrerend zijn. De Canadese miljardair heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij weinig geduld heeft met tegenvallende prestaties. In de afgelopen jaren werden verschillende grote namen binnengehaald – en soms net zo snel weer vervangen – in de zoektocht naar succes. Met Newey, Alonso, Honda en een gloednieuwe fabriek pal naast het circuit van Silverstone leek Aston Martin eindelijk alle puzzelstukjes te hebben gevonden.

De enorme Aston Martin Technology Campus in Silverstone.

Foto door: Aston Martin

Maar hoewel de afzonderlijke stukjes dan misschien wel aanwezig zijn, lijkt de puzzel na de seizoensopener van 2026 nog lang niet te zijn gelegd. Het probleem is bovendien niet iets wat snel opgelost lijkt te worden. De huidige motorregels laten maar beperkte aanpassingen toe en pas later in het seizoen kunnen fabrikanten hun eerste grotere correcties doorvoeren. Tot die tijd zal Aston Martin vooral moeten proberen de schade te beperken. En dat betekent waarschijnlijk nog meer weekenden zoals in Melbourne.

Newey lijkt het F1-seizoen 2026 al te hebben opgegeven. "We staan waar we staan. Onze focus ligt nu uiteraard op het samenwerken met Honda om er het beste van te maken. Realistisch gezien gaat het er dit seizoen in de eerste plaats om dat we dit vibratieprobleem onder controle krijgen, zodat we betrouwbaar kunnen rijden. Daarna kunnen we kijken hoeveel prestaties ze vooral nog uit de verbrandingsmotor kunnen halen. Tegelijkertijd moet Honda natuurlijk ook al beginnen met de motor voor 2027, want het is duidelijk dat er voor dat jaar een grote stap nodig is in het vermogen van de verbrandingsmotor. Dat moet hun belangrijkste focus zijn."

Niet bepaald het scenario dat Lawrence Stroll voor ogen had toen hij honderden miljoenen in dit project stopte. Als er dus iemand is die na de Grand Prix van Australië slecht geslapen heeft, dan is het waarschijnlijk de eigenaar van Aston Martin zelf. Want in plaats van de langverwachte doorbraak lijkt het team aan het begin van 2026 vooral met één vraag te zitten: komt dit nog goed?