Twee jaar later: Heeft de politieke onrust bij Red Bull een averechts effect gehad?

Ik ben eigenlijk niet iemand die veel naar Formule 1-podcasts luistert. Het voelt meestal een beetje als werk mee naar huis nemen. Waarom ik mezelf er op een zondagmiddag, onderweg naar de supermarkt, toch toe zette om naar Sergio Perez in de High Performance Podcast te luisteren, blijft een raadsel. Toch gebeurde het: de gebruikelijke luchtige podcasts maakten voor de rit naar Tesco plaats voor een F1-gesprek.

De podcast wordt gepresenteerd door voormalig BBC F1-presentator Jake Humphrey. De oud-presentator van kindertelevisie, die later een van de bekendste sportankers in Groot-Brittannië werd, heeft inmiddels genoeg aantrekkingskracht opgebouwd om met enige regelmaat prominente F1-gasten ruim een uur lang aan tafel te krijgen.

Perez sprak opvallend openhartig over verschillende onderwerpen: zijn verhuizing naar Europa op jonge leeftijd om zijn droom na te jagen, hoe hij zich moest verdiepen in het Britse rechtssysteem om Force India richting surseance van betaling te loodsen en het team zo te redden van een faillissementsaanvraag door een onbetaalde leverancier, en later ook zijn overstap naar Red Bull nadat hij zijn stoeltje bij de renstal uit Silverstone was kwijtgeraakt.

Volgens Perez had hij zonder zijn verrassende overwinning tijdens de Grand Prix van Sakhir in 2020, op de buitenste lus van het Bahrain International Circuit, waarschijnlijk nooit kans gemaakt om Alex Albon bij Red Bull op te volgen.

In eerste instantie was de Mexicaan misschien wel de sterkste teamgenoot die Verstappen had gehad sinds Daniel Ricciardo vertrok. Dat kwam niet zozeer doordat hij in 2021 slechts één race won – op zijn vaste jachtterrein in Baku – maar vooral door wat hij voor Verstappen betekende in de seizoensfinale in Abu Dhabi. Eerst bezorgde hij zijn teamgenoot een slipstream richting pole, later hield hij Lewis Hamilton op om Verstappen te helpen. Perez kreeg er de bijnaam 'Mexican Minister of Defence' voor en hoopte dat de ingrijpende reglementswijzigingen van 2022 hem dichter bij Verstappen zouden brengen.

Na een degelijk 2022, waarin Perez twee keer won en een reeks podiumplaatsen behaalde, begon hij aan 2023 met veel zelfvertrouwen. In de eerste fase van het seizoen leek hij de titelstrijd daadwerkelijk met zijn teamgenoot aan te kunnen gaan. Beide Red Bull-coureurs hadden na de eerste vier races twee overwinningen achter hun naam staan in de oppermachtige RB19.

Perez pakte vervolgens poleposition in Miami nadat Verstappen geen tijd had kunnen neerzetten, maar juist dat weekend bleek het kantelpunt. De Nederlander begon als negende, reed Perez in de slotfase voorbij en won alsnog. Vanaf dat moment leek er iets te knakken bij de Mexicaan, die het steeds vaker moest afleggen tegen een teamgenoot in ogenschijnlijk dezelfde auto, terwijl Verstappen op weg ging naar een van de meest dominante seizoenen ooit.

In zijn recente podcastoptreden herhaalde Perez iets wat hij ook in 2023 al eens had verteld: dat toenmalig teambaas Christian Horner hem bij zijn komst had gezegd dat Red Bull in feite een team met één auto was, en alleen uit noodzaak met twee auto's racete. "De eerste keer dat ik Christian ontmoette, zei hij tegen me: 'We racen met twee auto's omdat het moet, anders zouden we heel gelukkig zijn met één auto. Alles draait om Max. Alles is op Max gericht. We willen de wereldtitel winnen.'"

Het gebrek aan stabiliteit in de tweede auto hielp uiteraard niet mee. Toen Ricciardo naar Renault vertrok – mogelijk omdat hij voelde dat de machtsverhoudingen binnen het team begonnen te verschuiven – kreeg Pierre Gasly zijn kans. Die worstelde direct met de scherpe voorkant van de auto, waar Verstappen juist uitstekend mee uit de voeten kon. Toen Gasly niet aan de verwachtingen voldeed, werd Albon na een half seizoen doorgeschoven. Ook hij liep tegen exact dezelfde problemen aan.

Perez leek met zijn ervaring de auto beter aan te kunnen. Toch was in 2023 de algemene conclusie dat de updates aan de RB19 de auto steeds beter maakten voor Verstappen, terwijl Perez vertrouwen verloor. Hetzelfde gold in zekere zin voor 2024, al sloeg de RB20 dat jaar ook voor Verstappen door en omschreef hij de auto als een "monster". Red Bull verviel vervolgens weer in oude gewoontes nadat Perez aan het einde van het seizoen moest vertrekken. Liam Lawson hield het slechts twee races vol, waarna hij werd vervangen door Yuki Tsunoda. Geen van beiden kreeg werkelijk de kans om zich aan de karakteristieken van de Red Bull aan te passen.

Laten we even teruggaan. Als Perez gelijk heeft dat Red Bull volledig op Verstappen was gericht, dan is het interessant om te zien hoe het team zich sindsdien heeft ontwikkeld. Binnen de voormalige kern van Horner, Helmut Marko, Adrian Newey, Gianpiero Lambiase, Jonathan Wheatley en anderen, stond een team achter Verstappen dat daar door alle successen vrede mee had. En als je voortdurend van tweede coureur wisselt, is het ook volkomen logisch om de technische ontwikkeling af te stemmen op de coureur die a) een uitzonderlijk talent en een van de beste F1-coureurs ooit is en b) waarschijnlijk nog jaren blijft.

Maar in 2024 veranderde alles, een paar jaar na het overlijden van Dietrich Mateschitz. Horners twintig jaar durende machtspositie binnen het team kwam onder druk te staan nadat beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag tegen hem waren geuit en een dossier met vermeende WhatsApp-berichten tussen hem en een medewerkster van het team naar de volledige paddock werd gelekt. Ook nadat Horner de grootste storm leek te hebben doorstaan, bleef de interne onrust voortduren. Hij en Marko verschilden op meerdere punten van mening over de koers van het team. Horner zocht steun bij de Thaise aandeelhouders, terwijl Marko zich achter de Oostenrijkse kant schaarde.

Ook het kamp-Verstappen koos de zijde van Marko. Die interne verdeeldheid lijkt een van de redenen te zijn geweest waarom Newey naar Aston Martin vertrok, op zoek naar een rustigere werkomgeving, terwijl Wheatley naar Zwitserland verhuisde voor een kort avontuur als teambaas van Sauber/Audi. Dat Horner uiteindelijk moest vertrekken was achteraf gezien niet verrassend, al kwam het moment waarop dat gebeurde wel onverwacht. De interne machtsstrijd leek immers grotendeels te zijn geluwd en Horner en Marko leken weer beter met elkaar door één deur te kunnen.

Met de komst van Laurent Mekies als teambaas leek de politieke strijd binnen Red Bull ten einde te komen. De Fransman nam de organisatie onder de loep om ervoor te zorgen dat niet alleen Verstappen optimaal werd ondersteund, maar ook Tsunoda beter geholpen werd met zijn problemen in de Red Bull. Dat laatste pakte uiteindelijk niet uit zoals gehoopt, aangezien Tsunoda later werd vervangen door Isack Hadjar, maar de komst van Mekies viel wel samen met Verstappens onverwachte titelstrijd in 2025.

Hoewel Red Bull het dit seizoen moeilijker heeft met een grillige RB22, lijkt Mekies meer balans in het team te hebben gebracht. Hadjar doet het uitstekend in zijn tweede F1-seizoen en kan Verstappen qua kwalificatietempo daadwerkelijk bijbenen. In de races komt hij tekort, maar het is belangrijk om niet te vergeten dat hij pas aan zijn tweede jaar bezig is.

Natuurlijk is Verstappen lang niet altijd tevreden geweest over de auto, maar dat heeft hem er niet van weerhouden om opnieuw enkele klassieke meesterwerken af te leveren – denk aan Montréal en Oostenrijk. Verstappen is nog altijd de onbetwiste kopman, maar Hadjar krijgt wel de kans om zich naast hem te bewijzen.

Dus: was het allemaal de moeite waard? Op het hoogtepunt van de Horner-affaire voorspelde Jos Verstappen dat "het team uit elkaar dreigt te vallen" en "zal exploderen". Zonder ook maar iemand woorden de mond te leggen: hij zal wellicht kunnen leven met hoe 2025 aanvankelijk verliep, maar waarschijnlijk minder met het vertrek van Marko. En heeft het totaalplaatje de Red Bull-kopman op het circuit uiteindelijk geholpen?

Je kunt beargumenteren dat het tegenovergestelde is gebeurd. Eén voor één verdwenen de steunpilaren van het team. Newey vertrok, Horner werd ontslagen, Marko nam eind 2025 afscheid en nu vertrekt ook Lambiase in 2028 naar McLaren. Het is dan ook niet vreemd dat geruchten over gesprekken tussen Verstappen en McLaren zijn ontstaan, nu de interne structuur van Red Bull sterk is veranderd ten opzichte van het team waarmee de Nederlander zijn grootste successen behaalde.

Een jaar geleden kon je nog zeggen dat dit Verstappens team was. Hij en de auto vormden één geheel, terwijl hij als een jagende haai achter de McLarens aanging en volledig werd gesteund door een hongerig team dat de dominantie uit het grondeffecttijdperk wilde voortzetten. Vandaag is dat veel moeilijker te zeggen, nu Verstappen zichtbaar teleurgesteld is dat er niet altijd naar hem wordt geluisterd, zijn onvrede over de auto uit en zelfs andere mogelijkheden verkent.

Dat wil niet zeggen dat Red Bull geen frisse wind nodig had. Maar het team moest wel een keuze maken: wilde het een Formule 1-team zijn, of slechts een team voor één auto? Onder de vorige leiding was waarschijnlijk voor dat laatste gekozen. Perez verwoordde het tijdens zijn optreden in de High Performance Podcast als volgt: "Er waren heel moeilijke periodes, zeker richting het einde. De druk liep op, ook intern. We hadden te veel succes. Volgens mij begonnen mensen zich te vervelen en gingen ze elkaar bestrijden. Al het drama aan het einde... maar het waren wel vier fantastische jaren."

En eigenlijk is dat precies de kern. Als het goed gaat, wil iedereen een graantje meepikken – ongeacht wat dat uiteindelijk met het eindresultaat doet. Het verlanglijstje van bepaalde mensen binnen Red Bull mag dan misschien zijn afgevinkt, het heeft op de baan alleen niet het effect gehad waarop ze hadden gehoopt.