Startnummers in de Formule 1: Stuivertje wisselen met #11
'Het relletje' tussen Oliver Bearman en Jack Doohan over wie volgend jaar #12 mag voeren is de aanleiding om naar de bijzonderste startnummers te kijken. Aanleiding om eens naar de bijzonderste startnummers te kijken.
Vandaag startnummer 11. Sinds de invoering van de vaste startnummers is het natuurlijk onlosmakelijk verbonden aan Sergio Pérez, maar het nummer speelt vooral in 1976 en 1977 een heel prominente rol in de Formule 1.
Het seizoen 1976 is misschien wel een van de meest dramatische kampioenschappen in de geschiedenis van de autosport. Het duel tussen James Hunt (rijdend met #11) en de regerend wereldkampioen Niki Lauda (met het trotse #1 op zijn Ferrari) is zelfs vastgelegd in een speelfilm.
1976: #1 (Niki Lauda) in achtervolging op #11 (James Hunt)
Foto door: Sutton Images
Geluk en rampspoed liggen dicht bij elkaar. Hunt wordt twee keer als winnaar (Spanje en Engeland) gediskwalificeerd, beide keren ten faveure van Lauda. De Engelsman krijgt die eerste zege in Spanje na een protest van McLaren terug. Lauda op zijn beurt heeft in Duitsland een zwaar ongeluk, ligt meer dood dan levend in een ziekenhuis, maar keert ondanks zware brandwonden en verschroeide longen terug achter het stuur.
Uiteindelijk wordt het kampioenschap beslist tijdens de laatste race, in Japan. Lauda besluit daar vanwege het noodweer zijn auto vroegtijdig in de pits te parkeren. Hunt rijdt wel door, wordt derde en wint uiteindelijk met één punt verschil de wereldtitel. Naast de eer en de champagne mag Hunt zijn startnummer 11 inruilen voor het erenummer 1, terwijl Lauda dat nummer moet afstaan en in 1977 het nummer 11 van Hunt krijgt toebedeeld.
1977: #11 (Niki Lauda) met in zijn rug #1 (James Hunt). Rechts Ronnie Peterson (#3)
Waar de fans in 1977 op een nieuw duel tussen de inmiddels gezworen kameraden Hunt en Lauda rekenen, wordt al snel duidelijk dat een herhaling van 1976 er niet in zit. De twee coureurs winnen elke drie races in 1977, maar daar tegenover staan maar liefst acht uitvalbeurten voor Hunt en slechts twee DNF's voor Lauda (die ook nog eens een race mist wegens een gebroken rib). #1 Hunt wordt uiteindelijk vierde in het kampioenschap, terwijl Lauda – net als een jaar eerder Hunt met #11 – zijn tweede titel pakt.
Tweede in 1977 wordt Jody Scheckter (Wolf Racing). De Zuid-Afrikaan wordt twee jaar alsnog wereldkampioen... met startnummer 11.
Deel of bewaar dit artikel
Abonneer en krijg toegang tot Motorsport.com met je adblocker
Van Formule 1 tot MotoGP: we brengen het laatste nieuws, diepgaande analyses en exclusieve interviews rechtstreeks uit de paddock. Om ons vak zo goed mogelijk uit te kunnen voeren, worden er op de website advertenties getoond. We merken op dat je een adblocker gebruikt en willen je vragen om deze uit te zetten. Daarnaast geven we je de mogelijkheid om abonnee te worden en voor een klein bedrag te genieten van een advertentievrije website.
Beste reacties