Formule 1
Formule 1
R
GP van Spanje
07 mei
-
10 mei
VT1 in
50 dagen
R
GP van Monaco
21 mei
-
24 mei
VT1 in
63 dagen
R
GP van Canada
11 jun.
-
14 jun.
VT1 in
85 dagen
R
GP van Oostenrijk
02 jul.
-
05 jul.
VT1 in
106 dagen
R
GP van Groot-Brittannië
16 jul.
-
19 jul.
VT1 in
120 dagen
R
GP van Hongarije
30 jul.
-
02 aug.
VT1 in
134 dagen
R
GP van Italië
03 sep.
-
06 sep.
VT1 in
169 dagen
R
GP van Singapore
17 sep.
-
20 sep.
VT1 in
183 dagen
R
GP van Mexico
29 okt.
-
01 nov.
VT1 in
225 dagen
R
GP van Brazilië
12 nov.
-
15 nov.
VT1 in
239 dagen
R
GP van Abu Dhabi
26 nov.
-
29 nov.
VT1 in
253 dagen
Volledige:

Het grootste aantal dagen tussen twee races (in één seizoen)

gedeeld
reacties

Mochten de GP's van Bahrein en Vietnam worden geschrapt en Zandvoort de eerste Formule 1-race na Australië worden dan valt er in de maanden maart en april een F1-loos gat van 49 dagen. Dat lijkt veel, maar Formule 1-fans in de jaren vijftig en zestig hadden het veel zwaarder.

Het grootste aantal dagen tussen twee races (in één seizoen)
Door:
, Redacteur
10 mrt. 2020 17:57

Voor de Grand Prix van Australië komende zondag lijken alle seinen op groen te staan, maar boven de daarop volgende races in Bahrein (22 maart) en Vietnam (5 april) hangen donkere wolken. Inreisbeperkingen lijken een normaal verloop van de races in die twee landen in de weg te staan. Met het uitstellen van de Grand Prix van China, zou het zomaar kunnen dat de Grand Prix van Nederland 49 dagen na Melbourne de tweede race van het seizoen wordt. Een onoverbrugbaar gat in de kalender? Welnee!

Indianapolis 500

In jaren vijftig was de Formule 1 een vrij exclusieve Europese aangelegenheid. Coureurs waren veelal Europees, de teams waren Europees en ook de racelocaties waren Europees. Om het wereldkampioenschap enige internationale allure te geven, besloot de FIA al in het inaugurele seizoen om de Indianapolis 500 aan de kalender toe te voegen. Slechts weinig Europese Formule 1-teams waren echter genegen om voor één race in het seizoen de plas over te steken. Het WK bleef daardoor tegen de zin van de FIA in een uitermate Europees feestje.

Zomer in Buenos Aires

De redding voor de autosportfederatie kwam uit onverwachte hoek. De Argentijnse president Juan Peron vond dat zijn populariteit in eigen land wel een oppepper kon gebruiken. Gedragen door de successen van Juan Manuel Fangio besloot Peron de Formule 1 naar Buenos Aires te halen en de FIA ging hier gretig in mee: eindelijk zou het WK Formule 1 ook echt een globaal karakter krijgen. Logistiek was het een te grote tour de force om Argentinië en de start van het Europese seizoen in mei vlak na elkaar te laten plaatsvinden en dus koos de FIA er voor om de Grand Prix al in januari - in de Argentijnse zomer - te laten plaatsvinden. Het garandeerde niet alleen goed weer, maar gaf de teams ook voldoende tijd om auto’s, coureurs en personeel na afloop terug uit Zuid-Amerika naar Europa verscheept te krijgen. 

Vierhonderdduizend bezoekers

Naar schatting vierhonderdduizend mensen stroomden op 18 januari 1953 de hekken van het nieuwe Autodromo Juan y Oscar Gálvez binnen. De toeloop was zo groot dat sommige toeschouwers tijdens de race het circuit betraden. Dit leidde tot een zware crash van Ferrari-coureur Nino Farina waarbij dertien toeschouwers omkwamen. Tot grote teleurstelling van de fans werd de race niet gewonnen door Fangio zelve, maar door diens Italiaanse rivaal Alberto Ascari. Ondanks het trieste verloop van de dag en het ontbreken van Argentijns succes werd de Grand Prix ook in de jaren daarna in januari of begin februari georganiseerd. Omdat het reguliere, Europese F1-seizoen pas in mei begon, ontstond zo aan het begin van het seizoen een jaarlijkse spring break van een maand of vier.

Zuid-Afrika neemt plaats Argentinië in

Met het wegvallen van de Grand Prix van Argentinië in 1961 leek dit gat te verdwijnen, maar halverwege de jaren zestig meldde Zuid-Afrika zich. Ook die race werd om logistieke en klimatologische redenen in januari afgewerkt. Tussen de eerste Zuid-Afrikaanse Grand Prix op 1 januari(!) 1965 en de Europese opener in Monaco op 30 mei van dat jaar zaten maar liefst 150 dagen, het grootste gat ooit tussen twee races in één seizoen. Dat is nog eens geduld hebben.

Grootste aantal dagen tussen de eerste twee races van een seizoen:

Jaar Openingsrace Tweede race Tussenperiode in dagen
1965 1 januari: GP Zuid-Afrika 30 mei: GP Monaco 150
1954 17 januari: GP Argentinië 31 mei: Indianapolis 500 135
1953 18 januari: GP Argentinië 30 mei: Indianapolis 500 133
1968 1 januari: GP Zuid-Afrika 12 mei: GP Spanje 133
1955 16 januari: GP Argentinië 22 mei: GP Monaco 127 
1957 13 januari: GP Argentinië 19 mei: GP Monaco 127
Voorspel de uitslag van de GP van Australië en win mooie prijzen

Vorig artikel

Voorspel de uitslag van de GP van Australië en win mooie prijzen

Volgend artikel

F1-preview Van der Garde: DAS, Verstappen en Vettel als outsider

F1-preview Van der Garde: DAS, Verstappen en Vettel als outsider
Laad reacties

Over dit artikel

Kampioenschap Formule 1
Auteur Mike Mulder