Giorgio Piola's technische F1-analyses
Topic

Giorgio Piola's technische F1-analyses

F1 Tech: De achtervleugel die Hamilton aan de zege hielp

De sterke overwinning van Lewis Hamilton in de Formule 1 Grand Prix van Portugal toonde nog maar eens zijn kwaliteiten als het neerkomt op inhalen en bandenmanagement. Er speelden echter ook een aantal interessante technische aspecten een rol op weg naar zijn zege. Het succes van de Brit kwam mede voort uit de verholpen balansproblemen, evenals de keuze voor een andere achtervleugel dan teamgenoot Valtteri Bottas.

F1 Tech: De achtervleugel die Hamilton aan de zege hielp

Het gevecht met Red Bull

De fans hebben in jaren niet zo’n spannende strijd aan kop van het veld gezien als dit seizoen het geval is. Mercedes ondervindt meer hinder van de nieuwe reglementen voor de vloer en de nieuwe bandenconstructie. Rivaal Red Bull Racing heeft daarentegen de voornaamste problemen met het chassis en de aerodynamica die hen vorig jaar parten speelden verholpen. Bovendien heeft Honda een krachtige nieuwe power unit ontwikkeld.

Uitdager Red Bull zet alles op alles om dit jaar echt mee te kunnen doen om de hoofdprijzen en introduceerde in Portugal een aanzienlijk updatepakket. Mercedes werkt sinds de moeizame wintertest rustig maar gestaag aan de W12 en krijgt de wagen langzaam maar zeker steeds beter in het gareel. Ook de kampioensformatie heeft al een handvol aerodynamische updates geïntroduceerd, maar de focus gaat vooral uit naar het maximaliseren van de afstelling en het pakket. 

Portugal was daarop geen uitzondering. De listige omstandigheden met weinig grip zorgden voor vraagtekens hoe de banden het best gemanaged konden worden. Een bolide met een goede wegligging zou in het voordeel zijn. Dat had Mercedes tijdig in de gaten en kwam met een prima pakket uit de startblokken. De W12 zag er vanaf het eerste moment gebalanceerd uit. Het was dan ook interessant om te zien dat Hamilton koos voor andere downforceniveaus dan zijn teamgenoot Bottas.

Valtteri Bottas, Mercedes W12, Lewis Hamilton, Mercedes W12

Valtteri Bottas, Mercedes W12, Lewis Hamilton, Mercedes W12

Foto: Steven Tee / Motorsport Images

Mercedes had twee verschillende achtervleugels beschikbaar. Vaak worden tijdens de vrijdagtrainingen beide concepten getest om te bepalen welke versie de beste prestaties op het betreffende circuit oplevert. De optische verschillen lijken niet zo drastisch, maar ze zorgen voor subtiele veranderingen die ervoor zorgen dat er met een ander downforceniveau gereden kan worden, wat weer invloed heeft op drag en de DRS-kracht.  

Mercedes W11 vergelijking achtervleugels

Mercedes W11 vergelijking achtervleugels

Illustratie: Giorgio Piola

Het voornaamste visuele verschil tussen de twee concepten is de enkele of de dubbele centrale steun (op bovenstaande illustratie te zien op de W11). De stevigheid en aerodynamische karakteristieken verschillen tussen beide versies en vaak wordt op basis van de circuiteigenschappen gekozen voor een van de twee opties. Het is niet duidelijk of Mercedes er bewust voor heeft gekozen om de twee rijders met een verschillende versie te laten rijden, gezien de dreiging van Verstappen, of dat het een bewuste keuze betreft. 

Hamilton kwam in actie met de dubbele steun en had significant minder vleugel staan dan zijn teammakker. Dat leverde de Brit een hogere topsnelheid op de rechte stukken op, maar maakte zijn leven in de bochten lastiger. Het resultaat daarvan zagen we al tijdens de kwalificatie. Bottas had een stabielere achterkant in de laatste sector van de ronde, op het moment dat het echt nodig was. 

Hamilton zat er niet ver achter maar speelde het spel van de lange adem en dacht vooral aan de race. De Brit kon met deze afstelling niet alleen een hogere topsnelheid genereren (en dus een grotere kans om in te halen) maar kon ook zijn banden in een stabieler window houden.

De afstelling van Bottas zorgde ervoor dat de Fin in de kwalificatie zijn banden eenvoudiger op temperatuur kreeg. In de race kan het echter problematisch zijn voor de prestaties en levensduur van de band wanneer de binnentemperatuur te snel stijgt. Dat heeft invloed op de slijtage, met als gevolg dat de auto meer begint te glijden. 

De wagen van Hamilton was beter in balans, reed door zijn afstelling ietwat andere lijnen en kon daardoor zijn banden anders managen. Dat was mogelijk de verklaring voor zijn mindere pace in de beginfase ten opzichte van Bottas en Verstappen, aangezien zij meer downforce hadden om temperatuur in de banden te brengen. Later in de stint zouden zij daar echter het nadeel van ondervinden. 

Lewis Hamilton, Mercedes W12, met Valtteri Bottas, Mercedes W12

Lewis Hamilton, Mercedes W12, met Valtteri Bottas, Mercedes W12

Foto: Mark Sutton / Motorsport Images

Als jager had Hamilton ook de gelegenheid om DRS te gebruiken. Dat verandert het aerodynamisch gedrag van de wagen en zorgt voor minder druk op de banden op de rechte stukken. Hoewel hij dus in de achtervolging moest, heeft hem dat geholpen in het managen van zijn banden en de strategie voor het vervolg van de race. 

De keuze van Hamilton voor een afstelling voor de race, en de rust om na een moeizame openingsfase weer naar voren te komen, bleek uiteindelijk doorslaggevend in de strijd om de winst. 

gedeeld
reacties
Oud-teambaas Renault aan de slag bij Mecachrome
Vorig artikel

Oud-teambaas Renault aan de slag bij Mecachrome

Volgend artikel

Aston Martin geeft in Spanje ook Vettel upgrades

Aston Martin geeft in Spanje ook Vettel upgrades
Laad reacties