Column: Formule 1 liet bij eerste race van 2026 een grote kans liggen

Maar wie zondag naar de openingsrace van 2026 keek, hield vooral het gevoel over dat hij naar iets keek wat hij niet helemaal kon volgen. Auto's die ineens enorme snelheidsverschillen vertoonden. Coureurs die zichtbaar energie spaarden. Anderen die plotseling aanvielen. Maar waarom precies? Dat bleef voor veel kijkers onduidelijk.

Of zoals Jan Lammers het maandag treffend omschreef toen ik hem naar de onoverzichtelijke openingsfase van de wedstrijd vroeg: "Het begin was een totale lasershow."

Dat beeld is misschien wel de beste samenvatting van de eerste race van het nieuwe tijdperk. Niet omdat er te weinig gebeurde, maar juist omdat er zóveel tegelijk gebeurde dat bijna niemand nog kon volgen wat er precies op de baan gaande was.

Het nieuwe spel dat niemand kon zien

Het grootste verschil van het 2026-reglement zit in de power unit en het energiemanagement. Coureurs moeten voortdurend kiezen: wanneer oogst ik energie, wanneer zet ik die in?

Op papier is dat een interessante toevoeging. Het creëert een nieuw strategisch element bovenop bandenmanagement en pitstops. Maar tijdens de race werd dat spel voor de kijker nauwelijks zichtbaar gemaakt. Waarom reed de ene auto ineens veel sneller op het rechte stuk? Wie zat op dat moment energie te sparen? Wie was juist aan het aanvallen? Voor televisiekijkers bleef dat grotendeels gissen.

De Formule 1 had hier een enorme kans om de kijker mee te nemen in het nieuwe strategische element van de sport. Met duidelijke grafieken, energiebalken of realtime data – vergelijkbaar met hoe bijvoorbeeld Formule E zijn Attack Mode zichtbaar maakt. In plaats daarvan zag de kijker vooral auto's met grote snelheidsverschillen, zonder dat duidelijk was waarom.

De frustratie bij fans

Dat gevoel van verwarring was ook terug te zien onder de poll van Motorsport.com over de eerste race onder de nieuwe regels. Meer dan de helft van de stemmers beoordeelde de wedstrijd negatief. 

In de reacties klonk vooral frustratie over het feit dat het racen door het energiebeheer moeilijk te volgen was. "Bij inhaalacties weet je totaal niet of dat komt doordat die coureur het zelf heeft gedaan, of omdat de voorganger even geen vermogen uit de batterij heeft of juist aan het sparen is", schreef een lezer. Een ander merkte op: "Als je bij een gevecht kunt zien hoeveel energie er wordt opgewekt en verbruikt, en hoe vol of leeg de batterij is, dan vind ik het nog wel interessant. Maar negen van de tien keer lieten ze dat niet zien en dan heb je geen idee wat ze aan het doen zijn."

En daar zit precies de kern van het probleem. Strategie is interessant – zolang je hem kunt zien.

De Australische Grand Prix kende een hectische openingsfase.

Foto door: Quinn Rooney / Getty Images

F1 maakt deze fout vaker

Wat het extra opvallend maakt, is dat de Formule 1 dit eigenlijk al eens eerder heeft meegemaakt. Toen in 2014 de turbo-hybride motoren werden geïntroduceerd, ging het publieke debat vooral over één ding: het geluid. Fans klaagden dat de auto's minder luid waren dan de V8-motoren die daarvoor werden gebruikt.

De Formule 1 reageerde aanvankelijk defensief, maar vergat vooral iets anders: goed uitleggen hoe indrukwekkend de nieuwe technologie eigenlijk was. De efficiëntie van die motoren was revolutionair. De hoeveelheid energie die werd teruggewonnen en hergebruikt was technisch gezien een enorme stap vooruit. Maar dat verhaal bereikte het grote publiek nauwelijks.

Het gevolg: de eerste indruk van het nieuwe tijdperk werd bepaald door kritiek, niet door fascinatie.

Het verhaal dat opnieuw ontbreekt

Nu, twaalf jaar later, lijkt de sport opnieuw in dezelfde valkuil te lopen. De nieuwe power units zijn technisch gezien bijzonder indrukwekkend. Het elektrische vermogen is sterk toegenomen, de energiehuishouding is complexer dan ooit en de sport rijdt inmiddels met volledig duurzame brandstoffen.

Dat laatste is eigenlijk een verhaal waar de Formule 1 trots op zou moeten zijn. Maar ook dat blijft voor veel kijkers onder de radar. In plaats daarvan blijft vooral het beeld hangen van auto's die op sommige momenten plotseling veel sneller zijn – en op andere momenten juist opvallend langzaam.

De oplossing ligt voor de hand

Het ironische is dat de technologie extreem complex is, maar de oplossing verrassend simpel. Niet door de regels te veranderen, maar door beter te laten zien wat er gebeurt. Laat zien wie energie gebruikt. Laat zien wie spaart. Laat zien waarom een aanval lukt. Als de kijker het spel begrijpt, wordt datzelfde energiemanagement ineens een fascinerend strategisch element. Zonder die uitleg blijft het voor veel fans precies wat Lammers zag in de openingsfase van de race:

Een lasershow.