Quartararo onthult MotoGP-moment dat beter voelde dan zijn titel in 2021

De verwachtingen waren hooggespannen rond Quartararo toen hij vlak voor zijn twintigste verjaardag doorbrak in de MotoGP, rijdend op een satelliet-Yamaha M1 voor Petronas SRT (nu Trackhouse Aprilia). De Fransman maakte die belofte in 2019 grotendeels waar met zes pole-positions en zeven podiumplaatsen, wat hem een vijfde plaats in het eindklassement opleverde - twee plekken vóór fabrieks-Yamaha-rijder en MotoGP-legende Valentino Rossi.

In 2021 volgde Quartararo Rossi op bij het fabrieksteam van Yamaha en veroverde hij meteen de wereldtitel, na een spannende strijd met Ducati-coureur Francesco Bagnaia. Hoewel zijn succes in 2021 voor hem bijzonder blijft, legde Quartararo uit dat zijn pole-position in Jerez in 2019 eruit springt als zijn meest dierbare herinnering, vooral vanwege het gebrek aan druk tijdens zijn rookiejaar. Gevraagd naar zijn mooiste moment op de huidige generatie M1 zei de 26-jarige: "Ik zou zeggen mijn pole-position in Jerez in 2019. Ik heb daarvan zelfs nog meer genoten dan van mijn wereldtitel.

"Omdat als je crasht, het niet uitmaakt - je bent aan het leren. Als je in de top-tien finisht, kun je het de volgende keer beter doen. Eindig je in de top-vijf, dan is dat geweldig. Sta je op het podium, dan is dat fantastisch. Het resultaat maakt eigenlijk niet uit, je haalt er altijd iets uit. Het was het jaar waarin de druk volledig nul was, en het is het jaar waar ik het meest van heb genoten."

Fabio Quartararo ziet zijn pole op Jerez in 2019 als mooiste MotoGP-moment tot nu toe.

Foto door: Michelin

Quartararo's titel in 2021 vestigde hem als een van de kopmannen van de klasse en bevestigde zijn status als Yamaha's volgende grote ster na het afscheid van Rossi. Toch verwierp hij het idee dat zijn kampioenschap de druk op hem verhoogde. In plaats daarvan legde hij uit waarom dat seizoen minder leuk aanvoelde dan velen misschien zouden denken.

"Je voelt eigenlijk niet echt meer druk", legde hij uit. "Maar in het seizoen 2021 word je vierde en ben je teleurgesteld. Je wil niet vierde worden, dat voelt als een slecht resultaat. Maar in het eerste jaar weet je nooit wat je kunt verwachten van de eerste race, van de volgende race, en dat was juist het positieve. Je ging erheen om gewoon je best te doen, en als je best tweede was, was dat geweldig. Was het P5, dan was dat geweldig. P10, dan had je iets om van te leren. Als je crasht, is het een ervaring. Dat is het verschil."