Column: Wie het slechtst geslapen heeft na de Grand Prix van Barcelona

Terwijl duizenden Spaanse fans zich rond de baan hadden verzameld voor de traditionele rijdersparade, rende Fernando Alonso enthousiast op het publiek af. Hij schoot merchandise de tribunes in, nam applaus in ontvangst en genoot zichtbaar van de aandacht van zijn thuispubliek. Vervolgens maakte de tweevoudig wereldkampioen voor de camera van de Spaanse televisie een grapje. "Ik blijf hier wel om de race te kijken, dat is beter dan in de auto."

Op dat moment klonk het als een luchtige opmerking van een coureur die ondanks een moeilijk seizoen zijn gevoel voor humor niet verloren heeft. Enkele uren later bleek het vooral een pijnlijke samenvatting van een weekend waarin werkelijk alles misging wat mis kon gaan.

Voor Alonso had Barcelona een bijzonder weekend moeten worden. Niet alleen omdat hij voor eigen publiek reed, maar ook omdat hij vooraf al had aangegeven dat dit waarschijnlijk zijn laatste optreden op het Circuit de Barcelona-Catalunya als Formule 1-coureur zou zijn. Vanaf 2027 gaat Barcelona immers rouleren met Spa-Francorchamps, waardoor de Formule 1 pas in 2028 terugkeert naar het circuit. Tegen die tijd is Alonso 46 jaar oud. Een leeftijd waarop de kans groot is dat de helm definitief aan de wilgen hangt.

Het hoogtepunt van Fernando Alonso in Barcelona: de rijdersparade.

Foto door: Alastair Staley / LAT Images via Getty Images

Juist daarom had Barcelona een mooi afscheid moeten worden. Een weekend waarin de Spaanse fans hun grote held nog één keer konden eren, ook al zou hij niet voor het podium vechten - en waarschijnlijk zelfs niet voor punten. In plaats daarvan werd het een weekend dat vooral genadeloos blootlegde hoe diep Aston Martin inmiddels is weggezakt.

"We kwamen hierheen wetende dat we de langzaamste zijn, en we zijn de langzaamste", stelde Alonso vast, nadat hij zich als laatste had gekwalificeerd voor zijn thuisrace. Daarmee moest hij voor het eerst in 42 kwalificaties Lance Stroll voor zich dulden. Een prestatie die volgens Alonso niet moet worden onderschat, want: "Lance is een zeer snelle coureur."

Alonso kampte in de kwalificatie met remproblemen en onvoorspelbaar gedrag van de motor en versnellingsbak. Maar eigenlijk maakt dat nauwelijks verschil voor het grotere verhaal. Want of hij nu twintigste, eenentwintigste of tweeëntwintigste was geworden: Aston Martin was nergens te bekennen. "We hebben de slechtste auto en de slechtste motor", luidde zijn vernietigende analyse.

Het zijn woorden die extra hard aankomen omdat ze afkomstig zijn van een coureur die juist naar Aston Martin kwam om nog één laatste keer mee te doen om de grote prijzen. Het project van Lawrence Stroll moest immers uitgroeien tot een toekomstige titelkandidaat. Met topontwerper Adrian Newey, een nieuwe, state-of-the-art fabriek en fabriekssteun van Honda lag er een ambitieus plan klaar. Maar in Barcelona was de finish halen al te veel gevraagd voor Aston Martin.

Aston Martin verving na de kwalificatie meerdere onderdelen van zijn krachtbron, waaronder de batterij, de MGU-K en de elektronica. Omdat daarbij ook het parc fermé-reglement werd geschonden, moest Alonso vanuit de pitstraat vertrekken. Op papier maakt dat weinig uit. Als laatste starten of vanuit de pitstraat vertrekken maakt op een circuit als Barcelona nauwelijks verschil wanneer je toch al over de langzaamste auto beschikt. Toch had het wel iets symbolisch.

Alonso zag zijn teamgenoot na vijf ronden al uitvallen vanwege een vermeend probleem met de versnellingsbak. Bij hemzelf sloeg het noodlot in ronde 40 toe. "Fernando, stop de auto, alsjeblieft", klonk het plotseling op de boordradio. "Kies een veilige plek en parkeer de auto." Daarna hoorde hij: "Zet de motor uit en spring vervolgens uit de auto."

Langzaam én onbetrouwbaar. Voor een coureur van 44 jaar die zijn laatste jaren in de Formule 1 doorbrengt, is dat misschien wel de meest frustrerende combinatie die denkbaar is.

Nadat Alonso eenmaal terug in de paddock werd gevraagd naar de rijdersparade, zei hij: "Dat was het beste deel van het weekend." Dat ene zinnetje vertelt eigenlijk het hele verhaal. Niet de kwalificatie. Niet de race. De rijdersparade was het hoogtepunt. Het kwartiertje waarin hij even niet hoefde na te denken over rondetijden, batterijen, motorproblemen of een auto die simpelweg niet snel genoeg is. Het kwartiertje waarin hij werd toegejuicht als een nationale held.

Fernando Alonso sprak afgelopen weekend van zijn laatste F1-race in Barcelona.

Foto door: Alastair Staley / LAT Images via Getty Images

Nu rest Alonso weinig anders dan hopen. Hopen dat de grote update die Aston Martin later dit seizoen introduceert daadwerkelijk werkt. Hopen dat de samenwerking met Honda uiteindelijk zijn vruchten afwerpt. Hopen dat de investeringen van de afgelopen jaren alsnog worden omgezet in prestaties op de baan.

Maar zelfs daarover klonk zondag voorzichtig wantrouwen bij Alonso. Hij herinnerde iedereen eraan dat eerdere updates van Aston Martin lang niet altijd hebben gebracht wat ervan werd verwacht. "We hopen dat we in het tweede deel van het seizoen, dankzij de verbeteringen die eraan komen, iets competitiever kunnen worden. We blijven hard werken, maar uiteindelijk moeten we ook resultaten zien. We hebben de afgelopen jaren namelijk ook upgrades gehad die niet het effect hadden waarop we hadden gehoopt. Er valt dus nog wel wat te bewijzen met de updates van dit jaar. We hopen allemaal op het beste."

Dat klinkt niet als iemand die blind vertrouwen heeft. Dat klinkt als iemand die al te vaak heeft meegemaakt dat mooie beloften niet werden waargemaakt.

Misschien was Barcelona daarom wel meer dan alleen een slecht raceweekend. Misschien was het een confrontatie met de vraag die Alonso na de zomer moet beantwoorden. Is er nog genoeg perspectief om door te gaan bij Aston Martin? Of is het moment aangebroken om afscheid te nemen?

Voorlopig houdt Fernando Alonso zijn vingers gekruist voor een updatepakket dat zijn carrière nieuw leven moet inblazen. Maar als de rijdersparade het hoogtepunt van je thuisrace is geweest, dan heb je zonder enige twijfel slechter geslapen dan wie dan ook in de Formule 1-paddock.