Op weg naar de 24 uur van de Nürburgring met Rudy van Buren: De verplichte licentie behalen

De 24 uur van de Nürburgring staat hoog op het verlanglijstje van menig GT-coureur. Wie aan die 24 uur van de Nürburgring wil deelnemen, moet echter eerst enkele stappen doorlopen op weg naar de verplichte licentie. Dat geldt ook voor een ervaren coureur als Valentino Rossi. De Italiaanse MotoGP-legende heeft er geen geheim van gemaakt dat hij aan de langeafstandsklassieker in de Eifel wil deelnemen, maar zit er niet helemaal op te wachten om dat proces voor de licentie te doorlopen. Dat houdt namelijk in dat hij meer races aan zijn programma moet toevoegen, waar hij juist vanwege zijn gezin minder wil doen.

Maar hoe ziet dat proces voor de verplichte licentie er dan precies uit? Iemand die dat nu uit eerste hand ervaart, is Rudy van Buren. Hij heeft al races op internationaal niveau gereden in de Porsche Carrera Cup en doet nu al enkele jaren mee aan het EK Autocross, maar heeft zijn pijlen nu gericht op de 24 uur van de Nürburgring. Die dromen en ambities zijn er al langer, maar in een interview met Motorsport.com geeft Van Buren aan dat hij alleen met een echt plan naar die race wilde toewerken. “Ik heb natuurlijk altijd wel gezegd dat dit een bucketlistding is, alleen de sterren moeten wel op één lijn staan om dit te gaan doen”, vertelt Van Buren. “Want zonder plan richting de Nürburgring-Nordschleife, dat ga ik niet doen.”

Rudy van Buren in gesprek met Tom Coronel, de 'medeveroorzaker' van het NLS-plan.

Foto door: Viaplay Nederland

Dat er nu een plan ligt om aan de race deel te nemen – in de Porsche Cup-klasse – is een gunstige samenloop van omstandigheden. “Het is wel eens als een geintje begonnen, zo van ‘moet jij ook niet je permit halen?’ Want wat heel veel mensen niet weten, is dat je niet zomaar met elke auto kunt rijden in de NLS en de 24 uur van de Nürburgring”, zegt Van Buren. Er zijn uiteindelijk twee verschillende licenties: permit A en permit B. “Permit A betekent dat je mag met alles rijden”, legt hij uit. “Permit B betekent dat je de schoolcursus hebt doorlopen en dat je alleen maar met een auto met een bepaalde vermogen-gewichtsverhouding mag rijden.”

Doorrijden met de stadsbus

Dankzij een sponsor die hij goed kent, komt er voor Van Buren steeds meer zicht op die 24 uur van de Nürburgring. Na de eerste gesprekken wordt al snel gekeken naar de invulling van dit programma, maar moet er ook rekening gehouden worden met zijn andere taken in Engeland en het EK Autocross. Van Buren komt via zijn sponsor uit bij Max Kruse Racing – inderdaad, het raceteam van de oud-international van het Duitse voetbalteam. Dat team beschikt over een Volkswagen Golf TCR, die binnen permit B valt. “En dan vallen natuurlijk langzaam de puzzelstukjes op hun plek”, voegt Van Buren toe. “We legden de kalenders naast elkaar en tot aan de 24 uur van de Nürburgring paste alles er precies tussen. Alle weekenden die nog vrij waren, werden ingevuld.”

Voordat Van Buren in de Volkswagen Golf TCR mag stappen, moet hij eerst die permit B halen. “De eerste stap is dat je je inschrijft bij de racecursus aldaar”, licht Van Buren toe. “Dat betekent dat je eerst online een soort vragenseminar moet doorlopen. Als je die voltooid hebt, krijg je op locatie toegang tot een soort opfriscursus. Dan zit je letterlijk in een klaslokaal met een beamerpresentatie de speciale regels voor de Nordschleife door te nemen omdat het daar iets anders werkt met de vlaggen.”

Foto door: Gruppe C Photography

Na de les in de schoolbanken volgt een rondleiding over de ‘Green Hell’ in een bus. “Dan kun je op een paar punten uitstappen zodat ze dingen kunnen laten zien en benoemen”, vervolgt Van Buren. “Het circuit is natuurlijk zo lang dat mensen met ervaring een streepje voor hebben – zeker met wisselende omstandigheden. Die weten dingen als ‘onder een bepaalde boom blijft het nat’, ‘hier is aan de buitenkant grip’… Zo kun je natuurlijk tal van dingen opnoemen die ze dan al een beetje naar je toe spelen, om je maar gewoon voor te bereiden op de hele cyclus.”

Wie overigens denkt dat deze eerste cursusdag in de schoolbanken saai is, heeft het volgens Van Buren mis. “Die mensen doen allemaal hun best. Ze doen het allemaal met een grap en een grol”, benadrukt hij. “Dus je moet niet voorstellen dat je verplicht anderhalf uur doodstil op je stoel zit. Het wordt op een hele leuke manier gedaan. Ook die bustour: dat klinkt dan natuurlijk een beetje tam, alleen de beste man met de stadbus rijdt echt wel door! Dusdanig dat je door je stoel heen slingert in die bus. Ik heb daar geen moment voor me uit zitten kijken tijdens die cursus en gedacht ‘wat doe ik hier?’ Absoluut niet.”

Visuele referentiepunten

De eerste dag staat dus vooral in het teken van de theorie, maar op de tweede cursusdag volgt dan de praktijk. Van Buren stapt dan net als andere cursisten in een raceauto en vormt zo een trein van vier auto’s, achter een instructeur. “Dan ga je eerst vier ronden achter de instructeur aan en dan wissel je elke keer op de Döttinger Höhe (het achterste rechte stuk richting start/finish) van positie met de andere cursisten, zodat je allemaal een keer als eerste auto achter de instructeur aan rijdt”, verklaart hij. “Je hebt dan ook radiocommunicatie met de instructeur. Die praat de hele ronde tegen je en die benoemt dan nog allerlei dingen en situaties. En zo bouwen ze dan natuurlijk een beetje de snelheid op.”

Voor Van Buren komen die instructies goed van pas. Hoewel hij dankzij de simulator al goed bekend is met het circuit, spelen in de echte wereld de weersomstandigheden een grote rol. “In mijn geval ook: het was in de ochtend, acht uur. Het was koud en er waren nog wat plekken nat – en je rijdt op slicks. Dan is het helemaal niet verkeerd dat zo’n instructeur je eerst even wegwijs maakt. En dan had ik vanuit mijn positie natuurlijk het geluk van de sim dat ik er al zo veel ronden heb gereden. Waar je naar links of naar rechts moet, dat was de vraag niet. Het gaat uiteindelijk om de details van de echte wereld en hoe je dan bij wijze van spreken visuele referenties moet krijgen. En het hoogteverschil komt op tal van plekken komt beter over dan in de sim.”

Foto door: Gruppe C Photography

Tijdens die ronden zijn er ook marshals langs de baan. Die zwaaien dan met vlaggen om alvast scenario’s na te bootsen die in de race kunnen voorkomen. De instructeur waarschuwt de cursisten dan voor die vlaggen en wat er dus moet gebeuren. Zo mag er bij een enkele gele vlag niet ingehaald worden en moeten de coureurs oppassen, maar geldt er geen snelheidsbeperking. Bij dubbel geel mogen de coureurs maximaal 120 kilometer per uur rijden en na zo’n zone kan ook nog de zogenaamde Code 60-zone volgen, waar dus maximaal 60 kilometer per uur gereden mag worden. “Dat zijn natuurlijk wel dingen waar je gewoon op moet letten”, stelt Van Buren. “Met enkel geel hoef je dus niet te remmen, maar mag je ook niet meer inhalen. Dat is natuurlijk een pakket waar je even aan moet wennen. Dat moet een soort automatisme worden en dat blijft ook elk jaar een onderwerp op de Ring.”

Meer respect

Na die vier verkenningsronden keert de groep terug in de pitstraat en volgt er kort overleg met de instructeur. Die verkenningsronden vinden bovendien plaats op een afgesloten circuit. “Dus dan is de vrije training ook nog niet begonnen en je rijdt dan echt alleen met je instructeur. Je hoeft niet in je spiegel te kijken om te zien of er een snelle auto achterop komt”, duidt Van Buren. “Het draait dan puur om de baan leren kennen.”

Vervolgens keren de cursisten weer terug de baan op, maar nu met twee auto’s achter elkaar. De instructeur gaat weer mee, maar nu is de vrije training wél begonnen en gaat de snelheid omhoog en moet er al rekening gehouden worden met verkeer. “Dan krijg je toch nog iets meer respect voor bepaalde plekken op de baan, want het gaat echt heel hard”, vertelt Van Buren. “En het is gewoon twee meter tussen het gras en de bekende muur.”

Foto door: Gruppe C Photography

Die ronden vormen de op één na laatste stap van de cursus. Daarna nemen de cursisten namelijk afscheid van hun instructeur en moeten zij in hun eentje acht complete ronden afwerken op de ruim 23 kilometer lange Nürburgring-Nordschleife. Dat gebeurt dan tijdens de vrije training en dan krijgen de cursisten één taak mee: “Zonder problemen die ronden rijden, dus uiteraard geen crashes en eigenlijk gewoon een blanco vel houden qua aantekeningen.” Of de rondetijden dan al relevant zijn voor het behalen van permit B? “Nee, ze willen gewoon dat je veilig die rondjes rijdt”, geeft Van Buren aan. “En we zijn allemaal coureurs, niemand gaat daar expres twee minuten te langzaam rijden, want dan kom je juist in situaties waar je niet in wil zitten met het verkeer dat achterop komt. Dus iedereen doet gewoon z'n acht rondjes. En of je dat in vier stints van twee, twee stints van vier of één stint van acht ronden doet: dat mag je allemaal zelf weten.”

Het grotere plaatje

Wie die acht ronden met succes afwerkt, mag enkele uren later al zijn permit B ophalen. En goed nieuws voor Van Buren: hij slaagt met vlag en wimpel en krijgt zijn permit B. “En die permit B geeft dan toegang tot de NLS-wedstrijden om je op te werken richting permit A. Dus cursus niet voltooid is geen wedstrijd rijden.” Hij weet dus vanaf dat moment dat hij mag deelnemen aan NLS1, de eerste race van de Nürburgring Langstrecken-Serie over een afstand van vier uur. Dat doet hij dus in de Volkswagen Golf TCR van Max Kruse Racing, samen met Kruse zelf en Lenz Christoph als teamgenoten.

Die race draait voor Van Buren niet zozeer om snelheid. Voor de Porsche Cup heeft hij namelijk permit A nodig en dan moet hij in twee NLS-races – waarin hij minstens zeven ronden moet rijden – laten zien dat hij zich aan de regels houdt en uit de problemen blijft. Kortom, veiligheid voorop. “Je rijdt in de rondte maar het resultaat is natuurlijk helemaal niet relevant”, meent hij. “Want uiteindelijk gaat het erom dat je die ronden zonder problemen rijdt – met het grotere plaatje in het achterhoofd.”

Hoewel de Volkswagen Golf TCR zeker niet net zo snel is als de Porsche 911 GT3 Cup (992), heeft Van Buren wel genoten van zijn weekend op de Nordschleife. “Ik heb het nog geen één keer benoemd, maar ik heb het heel erg naar mijn zin gehad”, merkt hij op. “Want je rijdt weliswaar in een permit B-auto en qua topsnelheid is dat echt niks bijzonders. Maar het is nog steeds een TCR, dus de bochtensnelheid is super en het is gewoon heel leuk rijden. En dat doet het eigenlijk nog niet genoeg eer aan, want de Nordschleife is een ervaring an sich. Het is echt een uitdaging om op de Nordschleife op de limiet te rijden omdat het zo'n circuit is met alle facetten van dien, met de snellere auto's van achter, het feit dat het een smalle baan is met weinig uitloop…”

Foto door: Gruppe C Photography

In NLS1 krijgt Van Buren uiteindelijk negen ronden gegund en die werkt hij zonder problemen af – stap één richting permit A kan dus afgevinkt. “Nu gaan we richting NLS2, waarin we hopelijk hetzelfde kunnen doen”, aldus de coureur uit Leeuwarden. NLS2 – in het weekend van 25 en 26 april – staat daarom ook op het programma, al is er daarna nog marge omdat NLS3 en de Qualifiers voor de 24-uursrace ook nog op de kalender staan voorafgaand aan de 24 uur van de Nürburgring. Bij NLS2 wil Van Buren wel al voor zijn permit A gaan, aangezien de Qualifiers een weekend is waarin hij andere verplichtingen heeft – al zijn er ook voor dat weekend, waarin twee keer een vieruursrace verreden wordt, mogelijkheden. “Er is uiteindelijk een plan richting de 24 uur van de Nürburgring, maar dat heb ik niet alleen maar zelf in de hand. Dat gaat allemaal in overleg en de eerste stap is dat ik mijn permit regel. En dat gaan we hopelijk tijdens NLS2 afvinken.”