Retro Monaco Historic Grand Prix

Monaco Historic GP: bijzondere auto’s, bekende gezichten en pijnlijke crashes

Afgelopen weekend vond de veertiende editie van de Grand Prix de Monaco Historique plaats. Motorsport.com-verslaggever Erwin Jaeggi bracht een bezoek aan het bijzondere evenement.

Historische F1-auto

De Grand Prix van Monaco is pas over twee weken, maar afgelopen weekend klonk er al het nodige motorengebrul in het prinsdom. Voor de veertiende keer keer vormde het beroemde stratencircuit het decor voor de Grand Prix de Monaco Historique, een tweejaarlijks evenement voor Formule 1-auto’s van weleer.

Op de plek waar zich straks de Formule 1-paddock bevindt - op de kade bij La Rascasse - stond de voorbije dagen een schat aan autosporthistorie verzameld. Wie langs de rijen met tenten wandelde - de paddock was voor iedereen toegankelijk - maakte een reis door de tijd. Verdeeld over verschillende categorieën, elk vernoemd naar een legendarische coureur, stonden de deelnemende auto’s ‘schouder aan schouder’ naast elkaar. Van vooroorlogs Grand Prix-materiaal naar de wagens die begin jaren tachtig in de koningsklasse te zien waren. Met daarbij de nodige parels. Zoals de Ferrari 312B3 van Niki Lauda, de McLaren M26 van James Hunt en de Ferrari 312T5 van Gilles Villeneuve. Maar ook de Lotus 76 van Ronnie Peterson in de kleuren van John Player Special en de Ensign N175 van Larry Perkins, met daarop het logo van HB Alarmsystemen. Om er maar een paar te noemen.

Bekijk ook:

In de paddock is het een komen en gaan van bekende gezichten uit heden en verleden. Van de huidige grid gaven Charles Leclerc, Lando Norris en Oscar Piastri acte de présence. Die laatste twee hadden natuurlijk vooral oog voor de verrichtingen van hun baas Zak Brown, die meedeed met zijn Williams FW07B. De McLaren-CEO was overigens niet de enige bekende Formule 1-naam die aan de start kwam. Sterontwerper Adrian Newey kwam - gekleed in Red Bull-overall - in actie met zijn Lotus 49B. De 65-jarige Brit deed het niet onverdienstelijk: hij stuurde de creatie van Colin Chapman zondag als vierde over de eindstreep. Ook was er - naast natuurlijk de nodige coureurs met diepe zakken - een keur aan rijders die hun sporen in andere takken van de autosport hadden verdiend. Zo pakte drievoudig 24 uur van Le Mans-winnaar Marco Werner met een Lotus 91 uit 1982 een tweede plek in de race die vernoemd was naar wijlen Ayrton Senna.

Bruno Senna in de McLaren tijdens de historische Grand Prix in Monaco.

Bruno Senna in de McLaren tijdens de historische Grand Prix in Monaco.

Foto door: ACM

Meerdere malen werd er gedurende het weekend stilgestaan bij het feit dat het dertig jaar geleden is dat Senna om het leven kwam. Hoogtepunt was een speciale parade op zaterdag van auto’s waarmee de drievoudig Formule 1-kampioen geracet had. Cristina Gutiérrez, die samen met Mattias Ekström voor McLaren in de Extreme E uitkomt, verscheen op de baan met de Van Diemen RF82 waarmee Senna in de Formule Ford acteerde, en voormalig F1-coureur Eddie Irvine mocht de Ralt RT3 waarmee de Braziliaan in 1983 de Grand Prix van Macau won, het circuit rondsturen. McLaren-junior Gabriel Bortoleto reed een stukje mee met de kart waarmee Senna in 1977 zijn eerste stappen in de racerij zette.

Vervolgens was het de beurt aan de Formule 1-auto’s van Senna. Helaas strandde de Toleman waarmee Senna in de koningsklasse debuteerde, met achter het stuur Stefan Johansson, bij de Nouvelle Chicane. Langer kon er worden genoten van Thierry Boutsen in de Lotus 97T, waarmee Senna zijn eerste twee Grand Prix-overwinningen behaalde, en Bruno Senna die een McLaren MP4/5B uit 1990 de sporen gaf. “Wat een ongelofelijke auto”, zei het neefje van Ayrton eenmaal terug in de pits. “Het was ontzettend leuk om hiermee te rijden en ik denk de toeschouwers erg blij waren met het lawaai van de Honda V10.” Bruno was op zondag ook weer van de partij, dit keer om samen met Bianca en Paula Senna de bekers te overhandigen aan de winnaars van de verschillende races.

In gesprek met Adrián Fernández

Voormalig IndyCar-coureur Adrián Fernández bracht tijdens de Monaco Historic Grand Prix een eerbetoon aan Mexico. Dit deed hij met zijn recentelijk aangeschafte BRM P153. Met deze wagen won Pedro Rodríguez in 1970 de Grand Prix van België, wat zijn tweede en tevens laatste Formule 1-zege zou zijn – een jaar later kwam hij op 31-jarige leeftijd om het leven kwam bij een crash op de Duitse Norisring. “Pedro was het begin”, vertelt Fernàndez, nadat hij nog wat laatste feedback over de remmen aan zijn engineer heeft doorgegeven, aan Motorsport.com. “Hij zette Mexico op de kaart in de internationale autosport. Maar dan ook gelijk goed op de kaart. Dit is een zeer speciale auto voor me en om ermee te kunnen rijden over zo’n iconisch circuit, betekent ontzettend veel voor me.”

“Ik had Pedro erg goed aan mijn zijde kunnen gebruiken tijdens mijn carrière”, vervolgt hij. “Ik denk dat ik met zijn hulp de top had kunnen bereiken. Want ik heb alles zelf moeten uitvogelen, doordat er na zijn dood een hele poos geen andere Mexicaanse coureurs waren die de handdoek oppakten. Maar door nu met deze auto te rijden voel ik me toch ergens met hem verbonden, en kan ik hem eren voor wat hij voor Mexico heeft gedaan. Want dat is iets wat niet mag worden vergeten. Net zoals dat niet mag worden vergeten wat ik en andere coureurs uit Mexico hebben bereikt in hun carrière, en wat monteurs, sponsors en alle anderen die namens Mexico een duit in het zakje hebben gedaan, hebben bijgedragen. Want het is niet begonnen bij Sergio Pérez. Het begon ver voor hem en ver voor mij. Het begon bij Pedro.  ”

Adrián Fernández jakkert met de BRM P153 door Monaco.

Adrián Fernández jakkert met de BRM P153 door Monaco.

Foto door: ACM

Twee jaar geleden mocht Fernández de BRM P153 al eens op de staart trappen voor een demonstratie in het voorprogramma van de Grand Prix van Mexico. “De auto werd aan me geleend door een Spaanse zakenman genaamd Jaime Bergel. Ik heb hem daarna gezegd: als je deze auto ooit zou willen verkopen, denk dan aan mij. Ik had nooit gedacht dat hij de auto zou verkopen, want hij was er helemaal verliefd op. Vorig jaar was ik met mijn gezin op vakantie in Spanje en ben ik bij Jaime op bezoek geweest. Toen bleek dat hij dacht dat ik een grapje maakte, toen ik hem eerder had gezegd dat ik de auto wel wilde kopen. Hij had net een bod van iemand anders gekregen, maar hij gunde het voor hetzelfde bedrag aan mij. Ik heb het bedrag meteen overgemaakt voor het geval hij weer dacht dat ik een grapje maakte!”

Om mee te mogen doen aan de historische Grand Prix moest er nog wat gebeuren aan de auto. “Er zijn strikte regels waar je je aan moet houden. Zo moet alles van tevoren op het circuit getest zijn, de brandstoftank elke vijf jaar vervangen worden en de wagen voorzien zijn van een hogere rolbeugel dan waarmee vroeger werd geracet”, legt Fernández uit. Ook de moest de 61-jarige Fernández met zichzelf aan de slag. “Ik heb twee maanden getraind. Maar er valt niets te vergelijken met het echte werk: het rijden met een racewagen. Ik kan mijn armen nu echt wel voelen! De auto stuurt zwaar, je bent constant aan het schakelen en er is geen plek waar je even kunt ontspannen. Je bent de hele tijd bezig, je hebt overal vangrails en het is ook nog eens bloedheet in de cockpit. Maar het was te gek.”

De rondetijden van Fernández deden niet onder voor die van de concurrentie, maar helaas kon het weekend niet worden afgemaakt door een versnellingsbakprobleem. Vele malen pijnlijker, voor zowel de portemonnee van de eigenaar als de harten van de aanwezige Formule 1-fanaten, waren echter de momenten waarop er een rode vlag gezwaaid moest worden omdat een van de mindere goden een stuk F1-geschiedenis tegen de vangrail geparkeerd had.

Fernández weet ondertussen al dat hij terugkomt. “Ik ga absoluut elke twee jaar aan deze race meedoen”, klinkt het vastberaden. “Ik zou er ook graag mee naar Goodwood gaan om de heuvelklim te doen en een keertje mee over Laguna Seca rijden. En misschien kunnen we nog een keer iets speciaals doen bij de Grand Prix van Mexico. Hoe fantastisch zou het trouwens zijn als we al deze auto’s eens naar Mexico kunnen halen voor een race? Nee, dit was echt nog maar het begin!”

Adrián Fernández in actie met de BRM van Pedro Rodríguez.

Adrián Fernández in actie met de BRM van Pedro Rodríguez.

Foto door: ACM

Sluit je aan bij de Motorsport community

Praat mee
Vorig artikel Interview Giacomo Agostini: “De MotoGP heeft weer een echte ster nodig”

Beste reacties

Er zijn nog geen reacties. Wil je er één schrijven?

Meld je gratis aan

  • Snel toegang tot je favoriete artikelen

  • Stel alerts in voor breaking news en je favoriete coureurs

  • Laat je horen met de reactiemodule

Motorsport prime

Ontdek premium content
Abonneer

Editie

Nederland