Wie vannacht het beste geslapen heeft: Marc Márquez

De moeilijke jaren na zijn zware crash in Jerez in 2020, de daaropvolgende operaties vanwege zijn blessures en de terugval van Honda zorgden voor twijfels: had Marc Márquez de snelheid nog die hij liet zien tussen 2013 en 2019, toen hij in zes van zijn eerste zeven MotoGP-seizoen wereldkampioen werd? Twijfels die er niet alleen bij de buitenwacht waren, maar ook bij de rijder zelf. Om de proef op de som te nemen nam de Spanjaard het besluit om zijn vertrouwde omgeving bij Honda HRC in 2024 te verruilen voor Gresini Racing, waar hij over een Ducati zou beschikken.

Het bleek een uitstekende keuze, want Márquez wist - ondanks dat hij op de oudere GP23 reed - voor het eerst sinds 2021 een Grand Prix te winnen en slaagde daar uiteindelijk zelfs driemaal in. Belangrijker was echter dat hij het hoofddoel voor dat jaar bereikte, namelijk promotie afdwingen naar het fabrieksteam van Ducati. Bij de formatie van de fabrikant uit Bologna kreeg hij de voorkeur boven Jorge Martín als de teamgenoot van Francesco Bagnaia, zelf tweevoudig MotoGP-kampioen en zijn hele loopbaan in de koningsklasse al uitkomend op een Ducati. De Italiaan had met Jack Miller en Enea Bastianini eerder al sterke teamgenoten bij het fabrieksteam, maar met Márquez kreeg hij voor 2025 misschien wel de sterkst mogelijke teamgenoot aan zijn zijde.

De concurrentie is gewaarschuwd na de GP van Thailand: Marc Márquez is in topvorm.

Foto door: Gold and Goose / Motorsport Images

Het bewijs daarvoor werd geleverd tijdens de seizoensopener, de Grand Prix van Thailand. Natuurlijk had Márquez tijdens de testdagen in Buriram al een uitstekende indruk gemaakt door op beide dagen de snelste tijd te noteren, maar tijdens een test zijn geen WK-punten te verdienen. Maar de vraag of Márquez het ook kon laten zien tijdens een raceweekend waarin wel om de knikkers werd gestreden, kan inmiddels ook een volmondig 'ja' geantwoord worden.

Zege op indrukwekkende manier binnengehaald

Het eerste signaal gaf Márquez af door de openingstraining bovenaan af te sluiten. Daarna volgde op zaterdag een overtuigende kwalificatie, die hij beloonde met pole-position, en een sterke zege in de sprintrace. Dat succes bracht hem voor het eerst sinds Valencia in 2019 terug aan kop van het wereldkampioenschap. Maar de grootste tik aan de concurrentie deelde Márquez toch echt uit op zondag tijdens de lange race over 26 ronden. Niet eens omdat hij de Thaise Grand Prix won, maar vooral door de manier waarop hij de race naar zich toe trok.

Bij de start greep Márquez meteen de regie, om vervolgens een gaatje van anderhalve seconde te trekken richting zijn jongere broer Álex Márquez - die overigens ook een puik weekend afleverde. De 32-jarige Spanjaard merkte echter al vroeg dat hij in de problemen zat met de bandenspanning van zijn voorband. Toen harder remmen niet bleek te werken, had Márquez de helderheid van geest om zich terug te laten zakken tot achter zijn broertje. Meer dan vijftien ronden schaduwde hij de Gresini-rijder, totdat hij wist dat hij aan de bandenspanningsregels had voldaan. Met nog iets meer dan drie ronden voor de boeg had Márquez aan één aanval genoeg om de leiding te heroveren, waarna hij Márquez én Bagnaia op nog op meer dan anderhalve seconde reed.

Zijn debuut voor Ducati's fabrieksteam werd zodoende een droomscenario voor Márquez, die met zijn optreden ook veel indruk maakte op Bagnaia. De Italiaan likte zijn wonden na zijn derde plek en oordeelde dat zijn teamgenoot een spelletje had gespeeld met de concurrentie. Daar had het inderdaad alle schijn van. Niet alleen had Márquez de snelheid om de race overtuigend te winnen, hij combineerde dat ook nog eens met tactisch inzicht en uitstekend bandenmanagement. Hij heeft daarmee zijn eerste waarschuwingsschot gelost, eentje die de concurrentie wakker heeft geschud.

Want als er nog twijfels waren of Márquez dit jaar een van de favorieten voor de wereldtitel was, dan zijn die nu helemaal weggenomen. Sterker nog, met zijn optreden in Buriram heeft Márquez zichzelf gebombardeerd tot de belangrijkste titelkandidaat.