Waarom 2026 het ideale moment is voor Ducati om zes identieke MotoGP-machines in te zetten

In de afgelopen tien jaar – ongeveer sinds Gigi Dall’Igna als algemeen directeur aantrad – heeft Ducati systematisch afstand genomen van zijn directe concurrenten in het MotoGP-wereldkampioenschap. Inmiddels bevindt het merk zich op een niveau dat op korte en middellange termijn onbereikbaar lijkt. Het MotoGP-project is op alle fronten uitstekend georganiseerd en het kloppend hart daarvan is de Desmosedici, die tot in de kleinste details wordt geoptimaliseerd.

Een satellietteam betaalt ongeveer twee miljoen euro om de actuele versie van de Ducati-machine te gebruiken. Voor het model van het voorgaande jaar bedraagt dat ongeveer de helft. In sommige seizoenen waren zelfs drie opeenvolgende modeljaren tegelijkertijd in gebruik, zoals in 2021.

De Desmosedici is niet alleen een machine die op het circuit zijn rivalen verslaat, maar ook daarbuiten concurrenten verzwakt. Zo sterk zelfs dat Marc Márquez zijn contract met Honda voor 2024 – goed voor circa 20 miljoen euro – vroegtijdig opzegde, enkel om op een Ducati te kunnen rijden die niet eens de nieuwste specificatie had. Slechts één optreden, tijdens zijn debuut voor het Gresini-team in Valencia, volstond voor Márquez om in te zien dat het probleem niet bij hem lag. De rest is inmiddels geschiedenis.

Marc Marquez is ongenaakbaar in het MotoGP-seizoen 2025.

Foto door: Ducati Corse

Ducati beschikt momenteel over de beste combinatie van rijders en motoren en weet bovendien uiterst efficiënt om te gaan met de inzet van materiaal. Tot nu toe gebruikte het merk de mogelijkheid om een fabriekscontract aan te bieden als lokaas om jong talent aan te trekken – zoals in het geval van Aldeguer – of om strategische allianties te sluiten. Zo kreeg het VR46-team fabriekssteun, iets wat voorheen exclusief voorbehouden was aan Pramac.

Op die manier gebruikte Ducati het fabriekscontract als onderhandelingsinstrument en plaatste het tegelijkertijd oudere Desmosedici’s bij klantenteams. Voor 2026 lijkt het merk uit Borgo Panigale echter een nieuwe strategie te bekijken: volgens informatie van Motorsport.com overweegt Ducati om zes identieke GP26-machines op de grid te brengen.

Ideale moment

Marc Márquez domineert het huidige seizoen met indrukwekkende overmacht: acht overwinningen op zaterdag én zondag en tien zeges uit twaalf races. Zijn broer Álex – op een oudere machine zonder directe fabriekssteun – is de enige die hem sporadisch kan bijbenen. Bagnaia worstelt ondertussen met een gebrek aan gevoel op de motor, wat hem ervan weerhoudt zijn niveau van de afgelopen drie seizoenen te halen. Fabio Di Giannantonio zoekt stabiliteit na blessureleed, Fermín Aldeguer maakt indruk met zijn sterke races en een podium in zijn debuutseizoen, terwijl Franco Morbidelli sterk begon, maar recent wat terugviel.

Van deze zes rijders heeft alleen Morbidelli een aflopend contract. Pogingen om Pedro Acosta aan te trekken – en zijn wens om zijn KTM-contract te verbreken – zijn stukgelopen. Acosta blijft dus in het oranje. Di Giannantonio ligt vast bij Ducati als fabrieksrijder tot eind 2026. Álex Márquez heeft een contract met Gresini terwijl teamgenoot Aldeguer direct verbonden is aan Ducati. Zijn overeenkomst bepaalt dat hij in 2025 met een standaard Desmosedici rijdt, met het vooruitzicht op een officiële GP26 in 2026 – dezelfde als Márquez, Bagnaia en Di Giannantonio.

Ook Alex Márquez heeft bewezen een fabrieksmachine te verdienen.

Foto door: Alexander Trienitz

Op basis van zijn prestaties dit seizoen heeft Álex zich sportief echter allang bewezen als GP26-waardig, ondanks dat zijn contract dat niet expliciet vermeldt. Zeker met het oog op de aanstaande contractonderhandelingen voor 2027 is het logisch dat Ducati en Márquez zich zullen beraden. In de eerste seizoenshelft is duidelijk geworden dat Álex geen hulp van zijn broer nodig heeft om indruk te maken – zijn snelheid en regelmaat spreken voor zich.

Naast deze strategische overwegingen zijn er ook technische redenen om in 2026 zes gelijke motoren in te zetten. Volgend jaar blijft het motorreglement bevroren, met homologatie zoals in Buriram vastgesteld. Ducati kan dan – met de data van het volledige 2025-seizoen – onderbouwd kiezen tussen de twee huidige motorblokken. De meest geëvolueerde versie, die van Marc, Pecco en Diggia, heeft al negen zeges opgeleverd, tegenover één overwinning voor de oudere versie die wordt gebruikt door Álex, Aldeguer en Morbidelli.

Voor de sport zou het ideaal zijn als alle zes Ducati-rijders in 2026 onder gelijke technische voorwaarden zouden starten. Het verschil tussen Ducati en de overige fabrikanten is momenteel onoverbrugbaar binnen één seizoen. Dat weten alle betrokkenen. Daarom is het waarschijnlijk dat veel merken 2026 beschouwen als een overgangsjaar. Ze zullen zo min mogelijk investeren, om in 2027 – wanneer de nieuwe technische reglementen ingaan – een grote stap te maken. Daar alle middelen op inzetten lijkt logischer dan proberen een achterstand van één jaar goed te maken in een veld dat volledig wordt gedomineerd door Ducati.