Vijf conclusies na de MotoGP Grand Prix van Thailand

De Thaise Grand Prix viel zondag ten prooi aan Marco Bezzecchi, die op dominante wijze naar de zege reed en ruim voor Pedro Acosta en Raúl Fernández over de finish reed. De Italiaan van Aprilia was eerder in alle trainingen en de kwalificatie al de snelste, maar toch verliet hij Buriram niet als WK-leider. Die eer was voor Acosta, de KTM-rijder die zaterdag de zege in de sprintrace opeiste.

De uitslagen op het Chang International Circuit waren niet de enige zaken die tot gespreksstof leidden. Met een vijftal conclusies blikken we terug op het eerste raceweekend van de MotoGP in 2026.

Aprilia domineert - maar blijft dat ook zo?

Marco Bezzecchi tekende dus voor de eerste Grand Prix-zege van het MotoGP-seizoen 2026, maar hij was niet de enige rijder van Aprilia die goed presteerde. Raúl Fernández eindigde in zowel de sprintrace als de Grand Prix op de derde plaats namens Trackhouse Racing Team. Teamgenoot Ai Ogura werd vierde in de sprintrace en vijfde op zondag, terwijl fabrieksrijder Jorge Martín op zaterdag als vijfde eindigde en op zondag vierde werd.

Het werk dat Aprilia afgelopen winter verricht heeft voor de RS-GP, heeft zich in Thailand dubbel en dwars uitbetaald. De aerodynamica aan de voorkant, zijkant en achterkant is flink aangepakt en ook is er met de F-duct een noviteit geïntroduceerd. Dat werkt goed, want alle rijders van het merk eindigden in de top-vijf. Dat geeft ook aan dat de machine redelijk gebruiksvriendelijk is.

Toch blijft de vraag of Aprilia deze vorm de komende races kan vasthouden. Michelin had afgelopen weekend banden met een aangepaste constructie meegenomen. Van de RS-GP is bekend dat die goed omgaat met deze constructie, die ook in Indonesië wordt gebruikt. Daar was Bezzecchi afgelopen seizoen ook al razendsnel. Het wordt dus interessant om te zien of Aprilia in Brazilië opnieuw zo sterk is.

Foto door: Lillian Suwanrumpha / AFP via Getty Images

Fitheid Marc Márquez blijft een dingetje

Slechts twee rijders konden zich in de GP van Thailand meten met de Aprilia-rijders. Een van hen was - niet geheel onverwacht - Marc Márquez. De regerende wereldkampioen werd tweede in de sprintrace en mengde zich op zondag ook in het gevecht om de podiumplaatsen, totdat hij uitviel met een plotselinge lekke band.

Zo verloor Márquez meteen kostbare punten in de strijd om de wereldtitel, al is dat waarschijnlijk niet zijn grootste zorg. Dat is toch echt zijn fysieke gesteldheid. De schouderblessure die hij vorig jaar in Indonesië opliep, is nog altijd niet volledig hersteld. Dat is onder meer terug te zien in zijn keuze voor het aerodynamische pakket van de Ducati uit 2024, dat het fysiek minder zwaar maakt om de motor te besturen.

De fysieke beperking van Márquez is ook tot uiting gekomen in de bochtencombinatie in de laatste sector, waar andere rijders zichtbaar meer snelheid konden vasthouden. Het moet voor de 33-jarige Spanjaard bemoedigend zijn dat hij desondanks mee kon doen om de prijzen. Eveneens fijn voor Márquez is dat de GP van Brazilië pas over drie weken is. Dit geeft zijn schouder kans om verder te herstellen.

Foto door: Qian Jun / MB Media via Getty Images

Pedro Acosta lost zijn belofte eindelijk in

In de sprintrace moest Márquez zijn meerdere erkennen in Pedro Acosta, die in Buriram zijn eerste zege als MotoGP-rijder boekte. Met het zaterdagse succes werd hij de eerste KTM-rijder die de leiding in het kampioenschap greep - een positie die hij op zondag verstevigde door als tweede over de finish te komen in de Grand Prix.

Het contrast met hoe Acosta aan 2025 begon, is enorm. Destijds had de jonge Spanjaard moeite om te accepteren dat de KTM RC16 zijn beperkingen had, wat zeker in de openingsfase van het seizoen tot een behoorlijke reeks fouten en crashes leidde. In de tweede helft van het seizoen vond Acosta de rust terug en werden zijn prestaties beter, al stond forse bandenslijtage een groot succes nog in de weg.

Qua bandenslijtage heeft KTM deze winter flinke progressie geboekt, want Acosta was in de laatste fase van de zondagse race een van de snelste rijders op de baan. Ook maakt hij een veel meer ontspannen indruk dan vorig jaar, wat mogelijk verklaart waarom hij nog geen enkele crash heeft meegemaakt in 2026. Het zijn factoren die Acosta vertrouwen moeten geven dat er dit jaar het nodige mogelijk is op de KTM.

Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images

Werk aan de winkel voor Günther Steiner en Tech3

Waar Acosta in Thailand een ijzersterke indruk maakte en als WK-leider vertrok, was het eerste raceweekend niet voor alle KTM-rijders een succes. Sterker nog: KTM Tech3 liet het als collectief helemaal afweten in het eerste weekend met Günther Steiner aan het roer.

Enea Bastianini hield met een twaalfde plaats nog een paar punten over aan de Thaise GP, een resultaat dat op basis van zijn testresultaten niet direct als een verrassing kwam. Dat was de puntloze zestiende plaats van Maverick Viñales wél. Hij maakte tijdens de wintertests een sterke indruk en toonde veel vertrouwen in de trainingsarbeid die hij deze winter verrichtte met Jorge Lorenzo aan zijn zijde.

Viñales kampte het hele weekend in Thailand met een gebrek aan grip aan de voorkant van zijn RC16, een probleem dat volgens de Spanjaard iedere sessie erger werd. Hierdoor slaagde hij er op zondag niet in om de achterhoede achter zich te laten. Viñales - en eigenlijk Tech3 als geheel - moet dus op zoek naar antwoorden na een teleurstellend eerste raceweekend.

Foto door: Steve Wobser / Getty Images

Yamaha heeft een lange weg te gaan

Teleurstelling was er ook bij Yamaha na afloop van de Grand Prix van Thailand. Nadat de vier rijders van het Japanse merk in de achterhoede waren geëindigd, mocht geen van hen de media te woord staan. In hun plaats werd teambaas Paolo Pavesio naar voren geschoven - wat laat zien hoe serieus Yamaha deze situatie neemt.

Het was altijd al duidelijk dat Yamaha voor een lastig seizoen stond met de gloednieuwe V4-motor, maar in Buriram was zichtbaar hoe groot de uitdaging is. In de kwalificatie komt de YZR-M1 vooralsnog een seconde tekort, in de races loopt dat verschil met de snelste motoren zelfs op naar zo'n anderhalve seconde per ronde.

Het zorgwekkendste is echter dat de rijders na afloop van de sprintrace aangaven dat ze maar weinig progressie merkten ten opzichte van de wintertests. Daarbij blijkt niet alleen het motorblok een beperkende factor, maar ook het chassis en de aerodynamica. Het is duidelijk dat Yamaha nog een lange weg te gaan heeft om weer competitief te worden.