Oliveira opgelucht na winst in Indonesië: “Dit had ik echt nodig”

Miguel Oliveira stond vorig seizoen in vier achtereenvolgende races in de top-vijf, maar scoorde vanaf de zomerstop geen enkele top-tien meer. De KTM-coureur begon eerder dit seizoen in Qatar ook nog met een uitvalbeurt, maar ging zondag in de natte GP van Indonesië heel sterk van start. Hij zat even op het wiel van Jack Miller, maar had voldoende snelheid over om bij de Australiër weg te rijden. Oliveira boekte zo zijn vierde overwinning in de MotoGP en zijn eerste sinds de Grand Prix van Catalonië in 2021.

“Ik had een goed resultaat nodig”, aldus Oliveira, die zondag zijn vijftigste start in de MotoGP maakte. “Ik had ook genoegen genomen met een top-tien klassering, ook in Qatar. Daar voelde ik me niet goed genoeg om vooraan mee te doen, zeker vanaf de veertiende startplek. Ik wilde het seizoen starten met een goede uitslag en vanaf dan opbouwen, maar als je weer eens zover naar voren zit en de kans hebt om te winnen… Dan grijp je die kans natuurlijk. Ik heb me absoluut niet ingehouden en dat zal ik ook niet meer doen. Ik wil graag scoren voor het team, we moeten het voordeel pakken van de afgelopen twee races. Niemand heeft echt heel goed gepresteerd in beide wedstrijden, we moeten zien wat we kunnen doen en dan kunnen we ons focussen op de rest van het seizoen.”

Dat laatste betekent dat Oliveira er ondanks een nulscore in Qatar goed bijstaat in het kampioenschap, hoewel het nog erg vroeg is om daar al naar te kijken. Tijdens de race had Oliveira het druk genoeg met voor zich kijken, dat bleek op het natte Mandalika Street Circuit nog niet zo makkelijk. Vanaf de zevende startplek kwam de coureur uit Pragal vlot naar voren en dat was volgens hem cruciaal.

“Zonder die start weet ik niet waar ik geëindigd zou zijn”, laat hij weten. “Het zicht was verschrikkelijk. Ik kon niets zien, zelfs niet toen ik alleen reed. Ik had een ruitenwisser nodig omdat ik niets zag. Ik had een idee waar ik de wielen plaatste, de achterlichten van de andere motoren hielpen om te zien waar we waren. Maar het was best moeilijk. Ik kon een paar motoren naar voren kijken, maar ik wilde zo snel mogelijk Jack inhalen en wegrijden. Het was zo moeilijk om goed te zien. De start was cruciaal, maar ook het houden van het tempo en het aanvoelen van de limieten van de motor. Ik wilde elke ronde precies hetzelfde rijden om een goede race op te bouwen en aan het eind over te houden. Ik was bang dat mijn banden te heet zouden worden en dat ik geen marge zou hebben om nog een keer aan te zetten, maar gelukkig had ik genoeg voorsprong op Fabio. Het was perfect.”