Interview Jorge Martín: Zijn crash, advies van Márquez en de rentree

De afgelopen weken heeft Jorge Martín langzaam weer wat meer van zich laten horen. Na zijn crash tijdens een supermototraining op een kartbaan in Lleida verdween de MotoGP-wereldkampioen enige tijd volledig uit beeld. Hij miste niet alleen de eerste twee races van het seizoen in Thailand en Argentinië, maar bleef ook stil op sociale media. Naarmate zijn herstel vorderde, zocht Martín opnieuw contact met zijn fans, eerst via zijn YouTube-kanaal en later in de podcast van Aleix Espargaró. Afgelopen weekend dook hij onverwacht op tijdens het GP-weekend in Austin, als verrassing voor zijn nieuwe werkgever Aprilia. In Qatar, de volgende race op de kalender, zal hij weer op de baan verschijnen met startnummer 1 op zijn motor. Voorafgaand aan zijn comeback sprak hij met Motorsport.com over de moeilijke periode die hij doormaakte en hoe hij dat nu achter zich heeft gelaten.

Is er iets pijnlijker dan wereldkampioen zijn en dat niet op de baan kunnen laten zien?
"Ik denk dat er veel ergere dingen in het leven zijn. Wat ik nu doormaak is natuurlijk een nachtmerrie, maar het feit dat ik al wereldkampioen ben geworden, helpt me om het vanuit een ander perspectief te bekijken. Het is een tegenslag die ik moet overwinnen, maar het had altijd erger kunnen zijn. Ik ging naar Austin omdat ik me daar goed genoeg voor voelde. Twee weken eerder had ik daar nog niet de kracht of motivatie voor gehad."

Was dit de zwaarste crash die je ooit hebt meegemaakt?
"Waarschijnlijk wel. Die in Portimão (2023) staat me nog goed bij, maar deze was nog heftiger—echt een rotklapper. Bovendien zorgde hij voor gecompliceerde breuken en dat frustreert me het meest. Ik had drie breuken in mijn hand, vier in mijn voet en iets in mijn ribben waarvan we nog steeds niet precies begrijpen wat het is."

Heeft iets je geholpen om met de frustratie en angst om te gaan?
"Niet echt iets specifieks. Uiteindelijk ben je alleen met de tijd. Tijd helpt je genezen en je boekt elke dag kleine vooruitgangen."

Vorig jaar sprak je openlijk over mentale voorbereiding en de samenwerking met je psycholoog. Hoe heeft dat je geholpen in deze periode?
"Dat heeft me zeker geholpen. Zonder al dat mentale werk zou deze blessure nog zwaarder zijn geweest. Maar ik weet niet precies in hoeverre het me heeft veranderd, omdat ik dat werk al eerder had gedaan. Ik draag het met me mee en daardoor kan ik mijn emoties veel beter beheersen."

Heeft een bepaald advies of gesprek je extra geholpen?
"Marc [Márquez] en andere rijders, zoals Pecco [Bagnaia], vertelden me dat ik mijn tijd moest nemen en niets moest overhaasten. Dat is het beste advies. In het geval van Marc weegt zijn mening over dit soort dingen zwaar, omdat hij zelf lang geblesseerd is geweest. Hij zei het ook echt uit zijn hart. Het is mooi als je rivalen zich om je bekommeren, want dat betekent ook dat ze je terug willen zien op de baan, vechtend om de hoofdprijzen. Als je een collega ziet lijden, leef je echt met hem mee."

In een van je eerste reacties na de crash, op je YouTube-kanaal, zei je dat je altijd iets leert van wat je overkomt. Wat heb je deze keer geleerd?
"Nou, om te beginnen zal zo'n crash me niet nog een keer overkomen. Ik ga terug naar die baan, want ik wil de confrontatie ermee aangaan. Maar ik weet nu wat ik fout deed en dat gebeurt me niet nog een keer. Daarnaast leer je ook veel op mentaal vlak. Je ziet dat alles uiteindelijk weer voorbijgaat en dat je vroeg of laat het licht weer ziet."

Hoe en wanneer denk je terug te keren in de competitie?
"Ik hoop in Qatar. Maar de realiteit is dat ik niet op 100 procent zal zijn als ik terugkom. Gezien mijn situatie en de nieuwe motor is mijn doel om zoveel mogelijk ronden te rijden. Het belangrijkste is dat mijn fysieke gesteldheid me in staat stelt om de motor goed te besturen."

Welke strategie ga je hanteren?
"Ik moet heel duidelijk mijn doel bepalen. Ik ben iemand die gedreven wordt door doelen, dus ik moet helder voor ogen hebben wat mijn doel voor Qatar wordt. De eerste paar races, totdat ik me echt comfortabel voel, zal ik het rustiger aan doen. Ik moet samen met Aprilia groeien."

Hoe staat het met je aanpassing aan de nieuwe motor?
"Mijn aanpassingsniveau is natuurlijk niet wat het zou zijn geweest zonder deze blessure. Maar ik denk ook dat mijn vooruitgang vergelijkbaar zou zijn geweest, omdat al het nieuwe materiaal dat is binnengekomen en door Bezzecchi is getest, goed heeft gewerkt. Daarom is het ook gebruikt. Op dit moment benader ik alles met veel enthousiasme, maar zonder de druk om meteen te winnen."

Heb je de ontwikkeling van de motor nauw gevolgd?
"Ja, heel nauw. Ik heb vaak contact met Massimo [Rivola, CEO] en Fabiano [Sterlacchini, technisch directeur]. Ook al ben ik fysiek niet bij de races, ik voel me toch betrokken. Ik probeer bij te dragen waar ik kan en het potentieel van de RS-GP is heel groot. Ik denk dat Aprilia weer een stap vooruit heeft gezet. Nu is het afwachten in hoeverre ik, met mijn vaardigheden en rijstijl, weer mee kan vechten aan de top."