Analyse: Hoe Rossi's behendigheid met de gashendel de zege opleverde

Wie had de dominante overwinning van Valentino Rossi op Jerez durven voorspellen? Hij blies de concurrentie weg, maar hoe kwam dat? Onze Britse Motorsport.com-redacteur Jamie Klein analyseerde het weekend.

Zeven jaar na zijn laatste overwinning in het hart van de Spaanse motorport, toevallig het laatste jaar waarin hij de MotoGP-titel won, greep Rossi op spectaculaire wijze zijn eerste overwinning van het seizoen en zette hij zijn twee grootste rivalen – Jorge Lorenzo en Marc Marquez – voor hun thuispubliek in de schaduw.

Het maakte een ‘perfect weekend’ compleet waarbij de negenvoudig kampioen, nu 37 jaar oud, zijn fans trakteerde op iets wat leek op de hoogtijdagen in jaren halverwege 2000.

Het was zijn 87e zege in de hoofdklasse en 133e in totaal in het Grand Prix-racen sinds 1996. Toch was deze overwinning bijzonder. Nog nooit was Rossi in een MotoGP-weekend van pole gestart én ook iedere ronde aan de leiding gelegen, tot zondag. Hoe moeilijk dat ook is te geloven.

Het geheim? Dat zat hem waarschijnlijk in de pols, of nog specifieker, hoe Rossi de gashendel controleerde nu de sport nieuwe elektronische software heeft geïntroduceerd en waar veel rijders moeite mee hebben.

Spinnen

Bij de start van het nieuwe seizoen beschreven rijders dat de nieuwe ECU een stap terug in de tijd zou zijn. Dus het zou misschien geen verassing kunnen zijn dat de oudste en meest ervaren rijders uit het veld beter konden omgaan met de unieke uitdaging van een warm en glad circuit van Jerez en de stijvere constructie van de geïntroduceerde achterband van Michelin.

Vanwege de uitstekende controle van het gasgeven zorgde Rossi ervoor dat de achterband niet ‘doorspinde’, ofwel rondgaat zonder tractie te geven, een probleem waar veel rijders voor en achteraan het veld over klaagden, onder wie Lorenzo.

“We hebben zondag een verschil in rijstijl gezien”, zei Lorenzo’s hoofdtechneut Ramon Forcada tegen Motorsport.com. “Het is mogelijk dat dit komt uit de tijd toen Valentino zonder elektronica reed. Toen Jorge bij Yamaha binnenkwam [in 2008] waren we verrast hoe hij het gas kon beheersen, vooral als zijn band versleten was. Hij was in staat om een consistente snelheid te behouden door het gas te gebruiken zodra de band sleet, maar toen de elektronica veel verbeterde raakten iedereen juist daaraan gewend.”

Dus toen zijn rivalen niet meer wisten hoe zij de achterband moesten controleren, ging Rossi er vandoor en reed hij in de eerste helft van de wedstrijd zo’n twee tienden per ronde sneller. “Valentino kon het kleine beetje grip beheersen door met het gas te spelen”, voegde Forcada toe. “Iedereen gleed, zelfs op het rechte stuk in de vijfde versnelling. Wanneer dat voorkomt is de huidige elektronica niet goed genoeg om dat te corrigeren. Wanneer het spinnen niet stopt, moet de rijder bijsturen met het gas. Met de oudere elektronica was de marge [op fouten] groter.”

Een ander soort race

Halverwege de wedstrijd leidde Rossi met een voorsprong van 2,8 seconden, maar belangrijker was dat de achterband nog in redelijke staat was, zeker in vergelijking met zijn tegenstanders. Vanaf dat moment was het een kwestie van zijn voorsprong verdedigen en terwijl Lorenzo het gaatje verkleinde naar twee seconden, kon hij niet meer het beste uit zijn achterband halen. Het gat tussen de twee groeide naar 4,226 seconden tegen het einde van ronde 24, waarna Rossi de finishvlag met 2,386 seconden voorsprong in zijn voordeel besloot.

Lorenzo’s teammanager Wilco Zeelenberg vertelde dat de race op Jerez anders was dan normaal. De rijders moeten normaal gesproken in de beginfase van de wedstrijd op de achterband letten en niet op het eind. Dat was uiteindelijk bepalend voor de uitslag, vond hij. “Iedereen zei dat de tweede helft van de wedstrijd het verschil zou maken, maar uiteindelijk bleek dat de eerste veertien ronden”, vertelde Zeelenberg tegen Motorsport.com. “Valentino pakte drie seconden en vervolgens moesten de rijders zien te overleven. Maar we hebben Valentino niet zien lijden of op de limiet zien rijden. Die drie seconden hielpen hem om de race te controleren en na te denken over de motor.”

De hitte

Hoewel Rossi heel het weekend competitief leek, was het pas op zondag dat zijn voordeel naar boven kwam drijven. Het was geen toeval dat zijn goede vorm samenviel met de stijging van de temperatuur, tot wel 40°C tijdens de race. Dat was elf graden meer dan tijdens de kwalificatie en dus in Rossi’s voordeel omdat de achterband hierdoor meer belast werd en zijn handige manier om het gas te beheersen goed van pas kwam.

“De grip was veel slechter op zondag, dus de bestuurbaarheid van de motoren verschilde enorm met dat van na de trainingen”, zei Zeelenberg. “Het zulke moeilijke omstandigheden heeft iedere rijder zijn eigen oplossingen en het is duidelijk dat Valentino heel ervaren is.”

Met dat in het achterhoofd zouden de fans van Rossi misschien niet moeten denken dat een dergelijke prestatie zich nu veel vaker voordoet. Lorenzo en Marquez zullen hun nederlaag willen rechtzetten. Ook de combinatie van de hoge temperaturen, weinig grip op Jerez en de introductie van de veel stijvere achterband herhaalt zich waarschijnlijk niet.

Maar zondag was wel een herinnering dat Rossi, wanneer zich de kans voordoet, nog altijd in staat is om een perfecte race te rijden, twintig jaar na zijn eerste Grand Prix-overwinning.

Schrijf een reactie
Geef reacties weer
Over dit artikel
Raceklassen MotoGP
Evenement Spaanse GP
Circuit Circuito de Jerez
Coureurs Valentino Rossi
Teams Yamaha Factory Racing
Artikel type Analyse
Tags ramon forcada, wilco zeelenberg