Analyse: Flag-to-flag races in de MotoGP, gevaarlijk of charme?

Het was zondagmiddag ouderwets chaos in de Grand Prix van Frankrijk, waar rijders te maken kregen met regenval. Voor het eerst in vier jaar keken we naar een race waarin coureurs van motor moesten wisselen om hun weg te vervolgen. Enkele coureurs hadden zich goed vermaakt, anderen vonden het onnodig gevaarlijk. Motorsport.com analyseert en sprak enkele hoofdrolspelers.

Analyse: Flag-to-flag races in de MotoGP, gevaarlijk of charme?

De weergoden hebben dit weekend vreselijk veel plezier beleefd aan de worstelende MotoGP-rijders op het Bugatti Circuit in Le Mans. Een stortbui, zonneschijn, toch weer donkere wolken, nog maar eens een regenbui en tot slot toch weer droog en een mooi zonnetje. Het aloude gezegde ‘In Le Mans regent het altijd’ was weer van toepassing, omdat het eigenlijk altijd wel een keer regent in Le Mans. Dit weekend was het wel extreem. De temperaturen waren ontzettend laag en sommige coureurs vonden dat het te gevaarlijk was om in deze omstandigheden te rijden. Daarover is in de bijeenkomst van de safety commission ongetwijfeld lang gesproken, maar op een minimale verandering van het tijdschema na zijn er niet echt grote maatregelen genomen.

Tekst loopt door onder de foto

Alex Rins, Team Suzuki MotoGP crasht

Alex Rins, Team Suzuki MotoGP crasht

Foto: Dorna

Even leek het ook niet nodig toen het – voor Le Mans-begrippen – aangenaam was aan het begin van zondagmiddag. Met 17 graden Celsius was het een stuk warmer dan eerder in het weekend. Probleem was echter dat niemand meer dan een kwart raceafstand op slicks had kunnen rijden. Terwijl de coureurs aan hun opwarmronde begonnen om twee minuten later aan de wedstrijd te beginnen, pakten donkere wolken zich weer samen boven het circuit. Het duurde tot de derde ronde van de race voordat het daadwerkelijk begon te druppelen en lang duurde het niet voordat het gestopt was met zachtjes regenen. Zodoende kwamen alle coureurs in de vijfde ronde naar binnen om over te stappen op een motor met regenbanden.

Het was de eerste flag-to-flag in vier jaar. De laatste was in 2017 tijdens de Grand Prix van Tsjechië. Marc Marquez won. Meer dan de helft van de rijders die zondag op de grid stond, reed ten tijde van die wedstrijd nog niet in de MotoGP en zij hadden dus geen ervaring met een dergelijk scenario. Dat leverde dan ook enkele clowneske momenten op. Fabio Quartararo realiseerde zich in eerste instantie niet dat de flag-to-flag een optie was voordat hij zijn motor in de pitbox op de verkeerde plek parkeerde en een stuk moest rennen om bij zijn eigen tweede fiets te komen. MotoGP-wereldkampioen Joan Mir ging op slicks tegen de vlakte en rende als een kip zonder kop zonder motor terug naar de pitbox. Daar kon hij niet wisselen omdat hij de motor op slicks niet binnen bracht. Racewinnaar Jack Miller, altijd sterk in chaotische situaties, moest Franco Morbidelli ontwijken.

Ondanks de onervarenheid van de meeste coureurs en de totale chaos in de pitstraat, kwam iedereen er zonder kleerscheuren af. Toch waren veel coureurs kritisch over de wijze waarop het systeem toegepast is. Niet zozeer de situatie in de pits was het richtpunt voor coureurs, als wel de ronden die coureurs nog reden op slicks. “Mensen kunnen zich niet voorstellen hoe gevaarlijk het is om met slicks te rijden op een natte baan. Je kunt zelfs op een recht stuk crashen en dat is niet goed. Volgens mij is dat niet goed voor de sport”, aldus Espargaro op een vraag van Motorsport.com.

Tegelijkertijd weet Espargaro ook dat het lastig is om dit systeem zo aan te passen. Het heeft namelijk ook zijn charme en geeft de coureur een doorslaggevende verantwoordelijkheid als het gaat om het bepalen van de strategie. Alleen de coureur kan de omstandigheden aanvoelen en besluiten wanneer het tijd is om binnen te komen en van motor te wisselen. Bovendien zit er een praktische gedachte achter. “We zijn aan handen en voeten gebonden wat dat betreft, we moeten ook rekening houden met de televisiezenders die allemaal een eigen schema hebben”, stelt Espargaro terecht. “Zo kan de race doorgaan zonder dat er te veel vertraging komt.” Het wachten op een ‘window’ met goed weer is nagenoeg onmogelijk, zeker als het weer zo onvoorspelbaar is als in Frankrijk.

Tekst loopt door onder de foto

Valentino Rossi wisselt in de pits van motor tijdens de Grand Prix van Frankrijk

Valentino Rossi wisselt in de pits van motor tijdens de Grand Prix van Frankrijk

Foto: Gold and Goose / Motorsport Images

De enige rijder die in 2005 bij de totstandkoming van de flag-to-flag procedure betrokken was is Valentino Rossi. Hij is geen voorstander: “Ik houd er niet van, het wordt allemaal zo gevaarlijk. Het brengt meer stress en meer gevaar met zich mee. Je moet vaak eerst nog een stuk op slicks rijden op een natte baan en dat is verschrikkelijk.” Des te interessanter was het om het vraagstuk aan de nieuwelingen voor te leggen. Zijn halfbroer Luca Marini noemde het “extreem stressvol”, maar genoot tegelijkertijd met volle teugen van de chaos en de uitdaging die hij als MotoGP-rookie voor de kiezen kreeg. LCR Honda-coureur Alex Marquez bewees al eens sterk te zijn in de regen, hij ziet geen grote problemen in het huidige format. “Het is natuurlijk riskanter dan een normale race, maar het is nog riskanter om in de kwalificatie te beslissen naar buiten te gaan op slicks terwijl het op bepaalde stukken nog nat is. Ik nam veel risico in het rondje voor de pitstop, maar we zijn hier ook om er een show van te maken en tijdens dit soort races zie je wie het beste kan omgaan met dit soort zaken.”

Zie ook:

Ondergetekende heeft eerder in deze rubriek geschreven dat er altijd een vorm van gevaar in deze tak van sport zal blijven zitten. Ook de flag-to-flags blijven riskant. Ondanks dat er regelmatig maatregelen genomen zijn om het format en de geldende procedures te verbeteren. Denk daarbij aan het moment in 2016 dat Alvaro Bautista tijdens de Argentijnse GP een monteur overhoop reed. Sindsdien is het voor monteurs verplicht om een helm te dragen in de pits. Er zijn markeringen op de grond gemaakt, coureurs mogen niet meer van de ene op de andere motor springen en zo zijn er nog wel wat veranderingen aangebracht.

Voormalig coureur Loris Capirossi, Dorna’s vertegenwoordiger bij de wedstrijdleiding, ziet daarom ook geen reden om direct te werken aan een aangepast format. “We hebben de afgelopen jaren alle mogelijke zaken bekeken en we zijn van mening dat de huidige methode het beste past en ook het veiligste is. In een race zoals in Le Mans komen alle rijders tegelijk in de pits, het is normaal dat de minder ervaren rijders dan een foutje maken.” Aangezien het een zeldzaamheid is dat er flag-to-flags gehouden worden, is het ook lastig om een format aan te passen dat vervolgens drie jaar niet gebruikt wordt: “We zijn tevreden met hoe het nu gaat, het is ook zinloos om iets aan te passen als het drie jaar lang niet gebruikt wordt.”

Fabio Quartararo, Yamaha Factory Racing, Jack Miller, Ducati Team

Fabio Quartararo, Yamaha Factory Racing, Jack Miller, Ducati Team

Foto: Dorna

gedeeld
reacties
Espargaro in Barcelona onder het mes voor arm pump
Vorig artikel

Espargaro in Barcelona onder het mes voor arm pump

Volgend artikel

Waarom Miller zijn nieuwe contract bij Ducati al verdiend heeft

Waarom Miller zijn nieuwe contract bij Ducati al verdiend heeft
Laad reacties