Interview: Mentale strijd brengt Van de Moosdijk koppositie

Woensdag, tijdens de MXGP van Limburg, reed Roan van de Moosdijk voor het eerst aan de leiding in een MX2-wedstrijd. Het was een nieuwe en leerzame ervaring voor de Eindhovense crosser, die tegen de wereldtop aanhikt.

Interview: Mentale strijd brengt Van de Moosdijk koppositie

Als je het over de wereldtop in de MX2 hebt, dan heb je het maar over twee man: Tom Vialle en Jago Geerts. Van de Moosdijk zit normaal gezien in het groepje dat daar iets verder achter zit en probeert in zijn rookieseizoen de stap naar de top al te maken.

Na de coronabreak in Letland, stond Van de Moosdijk derde in het kampioenschap en eigenlijk was dat al veel meer dan van hem verwacht mocht worden, na een enkelbreuk begin dit seizoen. Sindsdien zakte Van de Moosdijk echter wat verder weg en worstelt hij om constant mee te kunnen doen om de podiumplaatsen.

Waar de snelheid er zeker is, alleen al lettend op het aantal pole-positions dat de F&H Kawasaki Racing Team-rijder pakte, toont de crosser in de manches vaak net te weinig. “Het moet gewoon beter in de eerste manches”, zei Van de Moosdijk nog na de MXGP van Vlaanderen zondag tegen Motorsport.com. Opnieuw kon hij de beste 250cc-rijders niet kon volgen.

"Werk mezelf tegen"

Mentaal zat Van de Moosdijk nog niet op het juiste spoor. “Ik sluit mezelf op ofzo en kan niet vrijuit rijden zoals dat in trainingen wel lukt. Iedereen weet dat ik het kan, ik zelf ook, maar ik zit mezelf tegen te werken”, erkent de 20-jarige Nederlander, die beaamt dat hij het probleem in zijn hoofd misschien soms ook groter maakt dan dat het is.

“Je probeert het dan los te laten”, legt hij het proces uit dat zich tijdens de race in zijn hoofd afspeelt. Dat die berichten niet altijd van de kant hoeven te komen, is duidelijk. “Ik weet ook precies wat hij denkt”, zegt Van de Moosdijk over zijn trainer Marc de Reuver, die hem tijdens en rondom de races begeleidt.  

Op zondag straalde Van de Moosdijk een soort moedeloosheid en machteloosheid uit. Hij had de lichaamstaal van iemand die keer op keer er alles aan doet om te slagen en steeds maar weer teleurgesteld wordt door zichzelf. Het gaat ver om zijn houding neerslachtig te noemen, maar het geeft wel aan hoe hij erin stond. Des te knapper was het hoe hij de knop kon omzetten voor de eerstvolgende GP.

Eindelijk vrij rijden

De MXGP van Limburg, de tweede van de wedstrijden in Lommel, zouden voor de Eindhovenaar stukken beter verlopen, al was dat niet in de daguitslag te zien. In de eerste manche startte hij niet geweldig, maar reed hij al snel op de derde plaats en vervolgens slaagde hij erin te doen wat hem zo vaak en om onverklaarbare redenen niet lukte: het wiel houden van Tom Vialle.

Ook bij het team is het enthousiasme groot en de klap des te harder wanneer Van de Moosdijk na een paar ronden met de motor aan de hand terug moet. Dit keer was het niet Van de Moosdijk zelf die niet aan zijn eigen verwachtingen voldeed, maar de motor die hem in de steek liet.

Roan van de Moosdijk, F&H Kawasaki MX2 Racing Team

Roan van de Moosdijk, F&H Kawasaki MX2 Racing Team

Foto: KRT Stanley Leroux

Tussen de manches door was de crosser zelf eigenlijk het meest positief. Hij liet tussendoor even weten dat hij zich sinds ‘Letland’, waar hij in augustus drie keer achter elkaar een podium pakte, niet meer zo goed had gevoeld. Er stond dus in één keer een hele andere Van de Moosdijk en dat zou ook weer terug te zien zijn in de tweede manche.

Mijlpaal: voor het eerst aan de leiding

De groene machine flitste na de start voorbij WK-leiders Geerts en Vialle. “Eigenlijk ging Geerts als eerste de bocht in, maar ik hield mijn koppeling in en gaf gas en kon zo als eerste de derde bocht in”, vertelde de Eindhovenaar na afloop met een grote glimlach.

“Ik heb nog nooit op kop gereden in een WK, dus ik wilde dat nu vooral zo lang mogelijk vast houden, maar dat is toch echt wel iets anders hoor!” De talentvolle crosser zou de leiding zeven ronden lang vasthouden, daarna was het ook wel een beetje gedaan.

Zoals wel vaker dit seizoen zorgde spanning voor ‘harde armen’ bij Van de Moosdijk. “Eigenlijk kwam dat direct toen zij mij voorbijgingen”, refereerde hij aan het moment dat Geerts en Vialle vlak na elkaar voorbijkwamen. “Dan probeer je hun wiel te houden, maar ik kon niet aanpikken. “Dan ga je forceren.”

Dat het lastig ging worden om de manche te winnen, wist Van de Moosdijk direct. “Achteraf had ik Geerts misschien eerder voorbij moeten laten. Dat heb ik ook met Marc besproken. Dan had ik hun tempo kunnen aanhouden, wat sowieso makkelijker rijdt, en was ik waarschijnlijk tweede geworden.”

Op de vraag of Van de Moosdijk eigenlijk niet beter reed in de eerste manche dan de tweede, antwoordde hij bevestigend. “Ja eigenlijk wel. Maar dat heeft er ook mee te maken dat deze baan een beetje veranderd en dat je geen hele race mee hebt gemaakt, dan zit je iets minder goed in de dag.”

Na afloop leek de jonge crosser er helemaal doorheen te zitten, wat overigens geen unicum is in het zware Lommelse zand. Na de finish, die hij uiteindelijk als derde passeerde, viel hij met zijn motor, maar niet door vermoeidheid. “Ik probeerde [Ben] Watson [die Van de Moosdijk in de slotronde passeerde] te feliciteren, maar die reed door. Toen viel ik om en zat mijn been vast onder de motor. Ik had echt geen puf meer”, zei hij lachend.

Meer MXGP:

gedeeld
reacties
MXGP Limburg: Prado wint GP, P5 voor Bogers

Vorig artikel

MXGP Limburg: Prado wint GP, P5 voor Bogers

Volgend artikel

Vallende Geerts gist naar oorzaak: “Hopelijk verandert dit"

Vallende Geerts gist naar oorzaak: “Hopelijk verandert dit"
Laad reacties