Het onwaarschijnlijke verhaal van de Le Mans-winnende Ferrari

Een Ferrari die zes jaar geleden voor het eerst in Le Mans racete won dit jaar in de GTE Am-klasse met een team dat voor de tweede keer meedeed. Motorsport.com-hoofdredacteur Charles Bradley kwam erachter dat dit sprookje bijna niet was doorgegaan.

Wanneer Jeff Segal, Townsend Bell en Bill Sweedler van de champagne en de sfeer genieten op het podium van de 24 uur van Le Mans, terwijl ze door duizenden fans worden toegejuicht, heerst er behalve een feeststemming bij het Amerikaanse trio, ook een groot gevoel van opluchting. De Scuderia Corsa Ferrari 458 heeft zojuist de 24 uur van Le Mans gewonnen in de GTE Am, met een verschil van drie minuten op de Ferrari van AF Corse. Maar niemand heeft een perfecte 24 uursrace.

De sleutel tot de zege is zo weinig mogelijk fouten maken terwijl je de snelheid gedurende de hele race zo hoog mogelijk houdt. En als je voor de overwinning wil gaan in Le Mans, dan kun je beter geen ronde achterstand oplopen. Want als er een neutralisatie is, word je als achterligger niet naar de achterkant van het veld gezonden. Le Mans heeft een uniek systeem met drie safety cars, dat zijn eigen nukkigheden kent.

Het was voor het Amerikaanse Ferrari-team, dat gesponsord wordt door Motorsport.com-dochters Amalgam en Motorstore.com, de tweede keer dat er werd deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans. Vorig jaar eindigde het team bij zijn debuut in de befaamde langeafstandsrace op de derde plek. Voor dit jaar werden dezelfde auto en dezelfde coureurs ingeschreven. Door lessen te trekken uit de eerste deelname, hoopte het team dit jaar een sterkere race te kunnen hebben dan een jaar geleden.

En toen begon het bij de start ineens te regenen. Heel hard te regenen. Op veilig spelen, luidde het devies. De mannen van Scuderia Corsa begonnen de race op de full wets. Hoe konden zij nu weten dat de safety car op de baan zou blijven tot de baan nagenoeg droog was? Door dat vroege tijdverlies was er gelijk het risico om bij een neutralisatie achter de ‘verkeerde’ safety car te belanden, waarmee je je rivalen een groot voordeel geeft. Wat je ook doet, loop geen ronde achterstand op…

“We waren een groot gat voor onszelf aan het graven”, blikt Segal terug. “We wisten dat we de snelheid hadden en dus namen we een conservatieve beslissing bij de start door voor de full wets te gaan en niet voor de intermediates. We moesten naar de pits om inters te halen en verloren daar gigantisch veel posities en tijd mee. Vervolgens kwamen we achter de derde safety car terecht en liepen we tweederde van een ronde achterstand op. En niet lang daarna moesten we dus nog een keer naar de pits voor slicks! Onze poging om behoudend te zijn bij de start kostte ons dus zeeën van tijd, terwijl de jongens die een gok hadden genomen door op de inters te starten daar flink voor werden beloond.”

“We hadden op een gegeven moment een volle ronde achterstand te pakken", vervolgt de 31-jarige coureur uit Philadelphia. "Dat is gigantisch, dat heb je niet zomaar even goed gemaakt. In de Verenigde Staten wacht je gewoon op de volgende safety car en dan krijg je die ronde weer terug. Maar in Le Mans is dat niet het geval. Op zijn gunstigst krijg je een derde van een ronde terug, maar zelfs dat is al vrij onwaarschijnlijk. De enige optie die je hebt, is om op snelheid weer naar voren te komen.”

“Ik begon met een ronde achterstand aan mijn eerste stint. Ik wist mezelf van die ronde achterstand te ontdoen en reed aan de leiding toen mijn stint ten einde was en ik uit de auto stapte. Ik had voordat ik instapte tegen mezelf gezegd: ‘Desnoods rijd je dit ding in puin, als we die ronde niet terugkrijgen, kunnen we net zo goed stoppen’. Het was een heerlijk gevoel om van een ronde achterstand naar de leiding te gaan. We hadden daarna zoiets van: ‘We hebben het bloeden gestelpt.’ We konden stoppen met het nemen van elke kerbstone, het maken van angstaanjagende inhaalacties en het afsnijden van LMP1's. Dat gaat maar zo vaak goed! We konden het wat rustiger aan doen en voor de auto gaan zorgen. Je kunt in Le Mans tijd winnen door de kerbs te gebruiken, maar dat is niet zonder risico."

"Onze auto deed niet onder voor die van de anderen. Onze betrouwbaarheid was perfect. Er waren geen extra pitstops nodig en we hoefden geen tijd in de garage door te brengen voor reparaties.”

Jeff Segal na de podiumceremonie in Le Mans: 

Zware concurrentie

De concurrentie in de GTE Am-categorie was dit jaar bijzonder hevig. Tot de voornaamste concurrenten van Scuderia Corsa behoorden de Porsche 911 van Abu Dhabi-Proton, de Aston Martin Racing Vantage en de Ferrari 458 van AF Corse. Deze drie teams doen voltijd aan het World Endurance Championship mee en weten van de hoed en de rand. Scuderia Corsa mag dan een vaste waarde zijn in het Amerikaanse IMSA-kampioenschap, het team is onbekend met de Europese regels en riep om die reden ook de hulp in van Kessel Racing en Michelotto voor het uitstapje naar Europa.

“Deze race is een vreemde eend in de bijt voor ons, een one-off”, aldus Segal. “De kans om iets fout te doen op het gebied van de regels is dus veel hoger. De regels zijn hier heel anders dan in Amerika. Dat alles goed is gegaan, hebben we aan een van onze engineers te danken, die al twintig keer aan de 24 uur van Le Mans had meegedaan en deze race nu vier keer heeft gewonnen.”

“We hadden tijdens de training nog wel een schrikmomentje”, onthulde de Amerikaanse coureur. “Wanneer je de snelheidsbegrenzer voor de pitstraat aanzet, gaat bij ons de extra verlichting van de auto automatisch uit, zodat je niet iedereen in de pits verblindt. En als die verlichting uitgaat, gaat ook het paneel met je startnummer uit. En in Le Mans mag je onder geen beding rijden wanneer het paneel met je nummer uit staat. En in Le Mans kun je je geen millimeter buiten de regels begeven.”

Oudste auto

Segal denkt dat de Ferrari 458 waarmee Scuderia Corsa aan de start verscheen, met afstand de oudste auto was op het Circuit de la Sarthe. “Dit ding is gebouwd in 2011. Elke andere Ferrari die meedeed was twee, misschien drie, jaar oud. Onze wagen heeft dus al de nodige actie gezien!”

Terwijl de zon zakte boven de ruim dertien kilometer lange baan, begon de strategie van de auto met nummer 62 zich eindelijk uit te betalen. Segal: “We waren met zijn drieën gedurende de nacht tussen de één en drie seconden sneller dan de Proton Porsche. Dat was toen we ons herpakten en een voorsprong begonnen te nemen. Toen waren we weer terug bij ons oorspronkelijk plan.”

“Vorig jaar liepen we tegen een paar straffen aan doordat we nieuw waren in Le Mans en waren er een paar mechanische problemen die vrij simpel op te lossen waren. We wisten wat we moesten doen om die fouten dit keer niet nog eens te maken en, verbazingwekkend genoeg, deden er zich dit keer geen nieuwe problemen voor. Het was in dat opzicht een perfecte race", meent Segal.

Teambaas lyrisch

Scuderia Corsa-teambaas Giacomo Mattioni, die in het dagelijks leven in Ferrari’s handelt in Beverly Hills en Silicon Valley, kan zijn geluk niet op. “Fantastisch, echt fantastisch”, reageert de in Modena geboren Mattioni. “Toen we vorig jaar meededen, was het voor ons allemaal de eerste keer in Le Mans, inclusief voor de coureurs. Het was een ontzettend leerzame ervaring, die uiteindelijk nog vrij goed uitpakte ook. Dit jaar waren we vastberaden om een serieuze gooi naar de overwinning te doen. Winnen is altijd ons doel, maar we waren ons er goed van bewust hoe moeilijk dat zou worden. Maar we kenden de auto inmiddels goed en we hadden nu een jaar ervaring, wat een groot verschil maakt.”

“De coureurs deden het geweldig. Ze waren echt heel erg snel en zeer effectief. De crew leverde ook een feilloze prestatie. Alle pitstops verliepen top en er waren geen straffen.”

Simulatortraining

Segal heeft tegenwoordig een eigen bedrijf in Miami, genaamd GPX Lab, waar coureurs in een simulator aan hun racevaardigheden kunnen schaven. Na vorig jaar op het podium te hebben gestaan in Le Mans, realiseerde Segal zich dat de simulator van grote waarde kon zijn als het team het jaar erna voor de zege wilde gaan. “Het is niet zo dat we het vorig jaar hebben onderschat. We hadden simpelweg niet de snelheid om voor de overwinning mee te strijden”, vertelde Segal. “Tijdens onze beste stints raakten we niet verder achterop ten opzichte van de leiders, maar we konden nooit dichter bij ze komen.”

“Voor dit jaar hebben we als coureurs flink meer aan voorbereiding gedaan. Townsend en ik hebben onze snelheid goed verbeterd, maar de grootste verbetering kwam van Bill. Zijn beste ronde was 6,5 seconde sneller dan vorig jaar. Zijn gemiddelde rondetijd was meerdere seconden sneller dan zijn snelste ronde in 2015. Dat maakt natuurlijk een enorm verschil”, aldus Segal. “Ik heb Bill vrij vaak in mijn simulator gedrukt. Le Mans is geen eenvoudig circuit. De snelheden zijn erg hoog, wat betekent dat foutjes grote gevolgen kunnen hebben. Als je crasht, dan heeft dat een domino-effect, ook al gebeurt het tijdens de testdag. Je kunt maar heel weinig ronden rijden tijdens de training, doordat een ronde zo lang is. Dus als je de mogelijkheid hebt om alvast te werken aan je zwakke punten, dan moet je die gebruiken."

"De simulator speelt daar een grote rol bij. Daarom worden ze ook massaal gebruikt door de fabrieksteams. Daardoor kunnen de fabrieksjongens direct als ze de baan op gaan, fantastische tijden rijden. Natuurlijk, het zijn geweldige coureurs, maar ze komen niet onvoorbereid aan. Dit onderdeel hebben we dus ook opgenomen in onze voorbereiding als privéteam. Het is één ding om te weten wat je verkeerd doet in een bocht, maar om het de volgende keer goed te doen is een tweede.”

Surrealistisch

Op de vraag hoe het voelde op het podium van de beroemdste race ter wereld te staan? Segal: “Het was een surrealistische ervaring. We hebben nog maar twee keer aan deze race meegedaan. Dat we de eerste keer op het podium eindigden, was al een opmerkelijk. Ik denk dat onze rivalen over auto’s en coureurs beschikten die sneller waren, maar zij liepen tegen problemen aan en maakten fouten.”

“Het podium van Le Mans is zo’n speciale plek”, voegde Mattioni daaraan toe. “Het is echt een belevenis. De passie en het enthousiasme van al die mensen die onder het podium staan, het was geweldig. Ik ben principieel tegen het nemen van selfies, maar voor die gelegenheid maakte ik een uitzondering.”

Schrijf een reactie
Geef reacties weer
Over dit artikel
Raceklassen Le Mans
Evenement 24 Uren van Le Mans
Circuit Le Mans
Coureurs Townsend Bell , Jeff Segal , Bill Sweedler
Teams Scuderia Corsa
Artikel type Special feature