Analyse: Hoe Toyota het lot tartte en bijna Le Mans won

Toyota begon als underdog aan de 24 uur van Le Mans 2016, maar had meer dan wie ook recht op de overwinning. Dat maakte het stilvallen in de laatste ronde des te pijnlijker.

Toen de eerste golf van verbijstering over de stilstaande Kazuki Nakajima op het rechte stuk van Le Mans was gaan liggen, was het niet zo zeer de wreedheid van de situatie die zorgde voor een collectieve sympathie van het publiek aan de overkant van het rechte stuk. Het was meer het besef dat de Japanse fabrikant opnieuw een zeer waarschijnlijke zege op Le Mans in rook zag opgaan, net als in 1994, net als in 1998, misschien ook ’99, en absoluut in 2014. De geschiedenis is niet Toyota niet echt goedgezind.

De veertien ronden die Toyota kon rijden voordat zij een nieuwe tankstop moesten maken, kwam als een verrassing voor de concurrentie. Tel daar wat geluk bij op tijdens de slow zones gedurende de race, de constante driedubbele stints met de banden en – met uitzondering van de spin en touché van Kobayashi – foutloze stints van alle rijders. De doorbraak leek aanstaande. Maar een van de belangrijkste redenen waarom Toyota zo indrukwekkend was, was simpelweg het feit dat zij een beter en efficiënter low downforce pakket hadden dan de rivalen. Dat gaf hen een uitstekende topsnelheid. In combinatie met de nieuw ontwikkelde 8MJ boost uit Tertre Rouge leverde hen dat in de tweede sector een voorsprong van twee tienden op. De efficiëntie van het aerodynamisch pakket vergde ook opmerkelijk weinig van de Michelin-banden: het team kon ogenschijnlijk eenvoudig 42 ronden (drie stints) per set afleggen.

TS050 slechts vier maanden oud

Het feit dat Toyota kwam bovendrijven als de snelste en meest betrouwbare van de drie fabrikanten is dubbel zo verbazingwekkend als je je realiseert dat de echte ontwikkeling van de TS050 Hybrid en het gloednieuwe concept van een V6 2.4 liter turbomotor pas in juli van start ging. Pas in de herfst draaide de nieuwe krachtbron voor het eerst op de testbank.

Een van de heikele punten was het gewichtlimiet van 875 kilogram. De auto mocht niet zwaarder zijn, ondanks de komst van het grotere hybridesysteem. Toyota ontwikkelde, onder leiding van John Litjens, een mooi verpakte LMP1-bolide. De TS050 Hybrid werd pas in februari voor het eerst getest. In december en januari werden diverse elementen al uitgeprobeerd met een interimversie, die beschikte over de achterkant van de TS040. Toch begon de echte ontwikkeling van het 2016-model pas vier maanden geleden. Het is te danken aan het technisch centrum in Higashi-Fuji, Japan, en het TMG-hoofdkwartier in Keulen dat alles op de juiste plaats viel en de zege binnen handbereik was.

Toyota ijzersterk, maar onder de radar

Terugkijkend, waren de eerste positieve signalen al te ontdekken tijdens het eerste openbare optreden op Paul Ricard. Op diverse momenten tijdens de test liet Sebastien Buemi de tijden in de eerste twee sectoren paars oplichten, alvorens de pitstraat op te zoeken. Toyota wilde haar kruit drooghouden. Velen zijn eveneens vergeten dat Toyota in de training en kwalificatiesessies op Le Mans de meeste ronden reed toen de omstandigheden het slechts waren. Het doel werd behaald: slechts weinigen hadden de TS050 Hybrid hoog op het lijstje met favorieten voor de zege in de 24 uur van Le Mans 2016 staan. Kortom: Toyota was terug, maar onder de radar. Tot de race van start ging.

In de Toyota #6 nam de bevlogen Mike Conway de start voor zijn rekening. Op sommige momenten liet hij het veld met vier seconden per ronde achter zich. Toyota was dus goed voorbereid en bracht de geleerde lessen in praktijk tijdens de natte omstandigheden, wetende dat er ergens in de race wel sprake zou zijn van regen. De stint van Anthony Davidson in de vroege ochtend vormde de basis van de strijd van de #5 om de eindzege. Toen Buemi later in de ochtend het stuurtje overnam, kort voor 08.00 uur, passeerde de #5 de #6 en reed voor de eerste maal aan de leiding. Vanaf dat moment controleerde Toyota de race, totdat Nakajima om 13.30 uur aan boord klom voor de laatste run. Met een voorsprong van 85 seconden hoefde de #5 alleen maar de laatste paar ronden te volbrengen. Totdat Nakajima in de voorlaatste ronde snelheid verloor…

Onsterfelijkheid nabij voor Toyota-crew

Het puntenverlies vanwege de non-classificatie was slechts een flinke schep zout in een ondraaglijk pijnlijke wond. Maar de echte pijn komt pas deze week wanneer teambaas Pascal Vasselon en zijn team van engineers de race analyseren – niet enkel het probleem dat hen de overwinning heeft gekost – maar ook hoe zeer zij het verdiend hadden om in Japan onsterfelijk verklaard te worden door na 31 jaar vol pogingen voor het eerst Le Mans te winnen. De winst was op zak, alleen vergaten ze hem over de streep te trekken.

Toyota heeft alles goed gedaan. Ze hadden de winnende snelheid, een fantastische strategie die de concurrentie en zelfs de meeste verslaggevers overviel. Het smetteloze witte doek waarop zij een Le Mans-meesterstuk getekend hadden, was al aan het opdrogen. Enkele minuten en Toyota had het kunstwerk trots naar buiten kunnen dragen om aan de wereld te tonen.

En toen, om 14.56 uur, na 277 van de 383 ronden aan de leiding te hebben gereden, stond de tijd stil.

 

Hoogtepunten 24 uur van Le Mans 2016

 

Schrijf een reactie
Geef reacties weer
Over dit artikel
Raceklassen Le Mans
Evenement 24 Uren van Le Mans
Circuit Le Mans
Coureurs Anthony Davidson , Stéphane Sarrazin , Mike Conway , Kamui Kobayashi , Kazuki Nakajima , Sébastien Buemi
Teams Toyota Racing
Artikel type Analyse