Terugblik met Rinus: "Maken goede kans op de titel"

Sinds dit seizoen rijdt er een jonge Nederlander mee in het USF2000-kampioenschap, noem het de Formule 4 van de IndyCar Series. Rinus van Kalmthout, oftewel Rinus VeeKay, timmert behoorlijk aan de weg en bezet na dertien wedstrijden dankzij twee zeges en legio podiumplaatsen de tweede plaats in de tussenstand. In de rubriek 'Terugblik met Rinus' deelt de 16-jarige zijn belevenissen van het afgelopen weekend.

Rinus, je lijkt wel een abonnement op het podium te hebben! Een tweede en een derde plek ditmaal, op de Mid-Ohio Sports Car Course. Was dit het maximale of had er wellicht nog iets meer ingezeten?

"Ha, een tweede en een derde plek is het maximale resultaat geweest. Wij kwamen op deze baan tekort door de bandenslijtage: met name onze voorbanden brandden in rap tempo op. Op Mid-Ohio wil je eigenlijk een beetje meer overstuur hebben zodat de auto wat makkelijker roteert - als je onderstuur hebt, verlies je hier tijd. Het is eigenlijk gewoon weer een topweekend geweest voor ons, er zat niet veel meer in."

Op vrijdagavond, na de eerste race, was er veel te doen bij de wedstrijdleiding. Er waren veel straffen uitgedeeld in zowel de kwalificatie als de race zelf en de strafmaat leek niet erg consistent te zijn. Hoe ga je daar als coureur mee om? 

"Kijk, het is natuurlijk niet leuk, maar daar moet je maar gewoon mee omgaan. Het gebeurt en als de straffen eenmaal zijn uitgedeeld en ingelost, kunnen ze niet meer worden teruggedraaid. Het enige wat je als coureur kan doen is de volgende dag scherp zijn en ze (de wedstrijdleiding, red.) laten zien dat ze fout waren. Je moet gewoon zo hard mogelijk rijden en die punten meepakken."

Wat mij opvalt is dat het titelrivaal Oliver Askew wel erg voor de wind gaat. Hij is dit seizoen meermaals ontkomen aan een straf en wordt bovendien financieel gesteund door Mazda, de initiator van de serie. Wordt daarover weleens gesproken binnen de paddock, door de andere teams?

"Tsja, dat is een moeilijk verhaal. Niemand misgunt hem de titel, ik zie hem zelf ook als sterke concurrent. Cape (zijn team, red.) staat al jarenlang bovenaan en dat is iets waar andere teams natuurlijk wel graag wat aan doen. Er zijn natuurlijk wel vermoedens, een jonge Amerikaanse coureur die goed scoort is altijd interessant. Ik denk echter niet dat het aan mij is om daarover te oordelen, het enige wat ik kan doen is hem partij geven op de baan, het gaspedaal tot op de bodem intrappen en zien waar mij dat brengt. Ik weet in ieder geval dat het Pabst-Jumbo-team haar uiterste best doet!"

Op de baan had je vette duels met Askew en een andere coureur, Kaylen Frederick. Vertel ons eens hoe dat vanuit de cockpit moet zijn geweest - het zag er van buitenaf erg spectaculair uit!

"In race twee had ik wel iets meer gevechten op de baan dan in de eerste race, ja. Bij de start had ik meteen druk van Askew - hij startte als derde en stond zodoende schuin achter mij. Ik kon hem goed achter me houden en toen ik goed verdedigde terwijl hij een aanval plaatste, wist een Pabst-teamgenoot van mij langszij te komen. Daardoor verloor hij een plekje, dat was erg lekker! Het gevecht met Frederick was na de herstart, toen moest ik echt goed verdedigen. Toen we op de vierde bocht - die is tricky, maar inhalen is buitenom mogelijk - afstormden ging het er hard aan toe. Het was een wiel tegen wiel gevecht maar uiteindelijk heb ik hem achter me gehouden, om in het laatste rondje zelfs nog weg te kunnen rijden."

Je hebt vijf weken zomervakantie voor de seizoensfinale op het programma staat. Wat ga je in de tussentijd doen? 

"Het zal niet alleen maar vakantie zijn, de komende vijf weken. Ik ben nu net in Nederland aangekomen en blijf hier tot en met woensdag, dan ga ik naar Frankrijk voor een dag of vier, vijf. Gewoon eventjes lekker tot rust komen. Daarna ga ik - alleen - naar de Verenigde Staten, om een testdag af te werken op Watkins Glen. Ik zal er iets eerder heengaan om niet te veel last te hebben van een jetlag. Daarna ga ik terug naar Amsterdam en vanuit Amsterdam is het gelijk door naar Frankrijk, om weer een weekje vakantie te vieren. Wat volgt is de finalerace!"

De achterstand op Askew bedraagt dertien puntjes, de winnaar van de race krijgt 33 stuks. Zeg het maar, krijgen we een Nederlandse kampioen in de USF2000?

"Ik denk dat we wel een goede kans hebben. De laatste keer dat dit kampioenschap op Watkins Glen reed, was in 2001, dus er is geen goede data voorhanden van deze baan. Mijn engineer, Tonis Kasemets, heeft trouwens Formule Atlantic gereden op dit circuit en heeft destijds een aantal aardige resultaten gescoord. Ik denk dat we er een goed weekend van kunnen maken. We hebben even een rekensommetje gedaan: als ik win met de Jumbo-Pabst-wagen, de pole scoor, de snelste ronde rijd en de bonuspunten voor de meeste ronden aan de leiding pak, dan word ik kampioen als Askew niet verder komt dan P4. Ik win 'm dan op één punt. Bovendien heb ik ook twee snelle teammaten die het hem ook lastig kunnen maken, dus ik ben benieuwd!"

Door: René Oudman

[photo,310242,left,]