Terugblik met Rinus: "Liever een zege, maar trots op P2"

Sinds dit seizoen rijdt er een jonge Nederlander mee in het USF2000-kampioenschap, noem het de Formule 4 van de IndyCar Series. Rinus van Kalmthout, oftewel Rinus VeeKay, timmert behoorlijk aan de weg en bezet na negen wedstrijden dankzij twee zeges en legio podiumplaatsen de tweede plaats in de tussenstand. In de rubriek 'Terugblik met Rinus' deelt de 16-jarige zijn belevenissen van het afgelopen weekend.

Ha Rinus, een race op de Iowa Speedway: je allereerste op een oval. P2 was het resultaat, knap werk! Ben je zelf ook tevreden?

"Ja, ik had natuurlijk liever weer gewonnen, maar ik heb eruit kunnen halen wat erin zat. Ik ben er wel heel erg trots op hoor, dat ik hier op de Iowa Speedway op het podium ben geëindigd. Daarmee heb ik mezelf natuurlijk wel kunnen laten zien. Arie Luyendijk kwam nog eventjes langs voor de race en daar heb ik nog wat adviezen van gekregen. Dan merk je wel hoe ontzettend veel ervaring en kennis hij heeft. Hij ziet de lijnen en merkt op dat de wagen niet helemaal in balans is. Arie kon bijvoorbeeld zien dat de auto over de hobbels wat uitbrak, zodoende hebben we de vering wat zachter gezet. Ook Roberto Moreno (oud-F1, oud-IndyCar, red.) heeft me nog met wat dingen kunnen helpen. Samen zijn we eruit gekomen wat betreft de setup, want die was na de kwalificatie niet ideaal."

In die kwalificatie kwam je tot P3 - een prima resultaat natuurlijk, maar je stond wel achter je teamgenootje. Gedurende de eerste helft van de race reed hij vlák voor je, de nummer één (titelrivaal Oliver Askew) kon intussen uitlopen. Had er meer ingezeten als je teammaat je langszij had gelaten?

"Dat denk ik wel, als hij mij voor had laten gaan had ik voor de overwinning kunnen gaan. Maar: je bent toch een team en als team wil je zo goed mogelijk presteren. Gelukkig heb ik - wat misschien nog wel beter is - kunnen bewijzen er gewoon op eigen kracht langs te komen. Het was een gewaagde inhaalactie, maar ik heb toevallig wat ovalraces bekeken in de laatste weken en ik reed in precies dezelfde positie als waarvandaan een coureur vroeger een vette move maakte. Ik dacht ik ga ervoor, en zo passeerde ik mijn teammaat voor P2."

Je maakt ontzettend veel indruk met je prestaties, het is nog altijd je debuutjaar in de USF2000. Merk je dat er op de paddock naar je wordt gekeken, misschien wel door teams uit hogere klassen?

"Ja, ik kan het wel merken dat mensen me in de gaten hebben. Met name wat betreft het inhalen en het racen zelf overigens. Na de wedstrijd van gisteren (zondag) kwam IndyCar-wedstrijdleider Max Papis meteen naar mij toe met de vraag hoeveel ovalraces ik in vredesnaam al had gereden, omdat het er zo goed uitzag. 'Uh, nul', reageerde ik. Zoiets geeft je natuurlijk wel een waanzinnige vertrouwensboost."

Jij bent zijn grootste uitdager, maar klassementsleider Askew heeft nu al zes races gewonnen. Knaagt het - ondanks je eigen resultaat - een beetje dat hij hier wéér met de zege aan de haal gaat?

"Het team van Askew heeft het eigenlijk heel goed voor elkaar, ze hebben volgens mij al zes jaar achter elkaar het kampioenschap gewonnen. Mijn auto was heel erg goed, daarom kon ik op het einde nog behoorlijk inlopen. Ik wil Pabst Racing Services en natuurlijk mijn trouwe sponsor Jumbo heel erg bedanken, want samen zetten we op deze manier goede stappen. Het was dat er achterblijvers in de weg zaten, anders was een aanval op Askew niet ondenkbaar geweest."

Next stop: Toronto! Ik neem aan dat dit stratencircuit - in tegenstelling tot Iowa, waar je al even had kunnen testen voor de race - geheel nieuw voor je is?

"Ja, zeker. Ik ben weleens in Toronto geweest, maar toen was dat voor een kartrace downtown. Toronto is een prachtige stad, ik heb veel onboards gezien van rondjes over de Exhibition Place en heb bovendien wat simulatietrainingen kunnen verrichten bij Atze Kerkhof. Ik moet zeggen: de stratencircuits liggen me wel, in St. Petersburg had ik het ook erg naar mijn zin. De setup zal wel goed zijn denk ik en dan kunnen we voor het maximaal haalbare gaan!"

Door: René Oudman

[photo,308896,left,]