100e race: de geschiedenis van de Indy 500

Indy 500: Greatest Spectacle in Racing (Deel 1)

Aanstaande zondag wordt de 100ste editie van de Indianapolis 500 gehouden. In deze vijfdelige reeks doorbladeren we de rijke geschiedenisboeken van "The Greatest Spectacle in Racing". Vandaag deel 1: de wilde beginjaren.

1909: De eerste race in Indianapolis

1909: De eerste race in Indianapolis
1/25

Zakenman Carl Fisher deed in 1905 inspiratie op in Europa en wilde ook in Amerika een grote test- en racebaan optrekken voor de prille automobielindustrie. In 1909 was de Indianapolis Motor Speedway het resultaat, een rechthoekig ovaal van 2,5 mijl. Ongeveer 40.000 toeschouwers waren aanwezig voor de eerste race, die door dodelijke ongevallen werd ontsierd. Daarom liet Fisher binnen de 63 dagen het volledige circuit met 3,2 miljoen bakstenen betegelen. De "Brickyard" was geboren.

Photo by: IndyCar Series

1911: Het historische infield

1911: Het historische infield
2/25

Na meerdere races over kortere afstanden, concentreerde Fisher zich in 1911 op een enkele wedstrijd van 500 mijl. Als tijdstip koos hij eind mei. De race zou later altijd tijdens Memorial Day weekend worden gehouden. Aan de eerste Indy 500 op 30 mei 1911 namen 40 wagens deel. Meer dan 80.000 toschouwers keken toe.

Photo by: IndyCar Series

1911: Ray Harroun wint

1911: Ray Harroun wint
3/25

De eerste winnaar werd Ray Harroun in zijn gele Marmon Wasp met startnummer 32. Harroun legde de race af tegen een gemiddelde snelheid van 120 km/u. Om gewicht te besparen nam Harroun geen monteur mee. Hij kwam wel aan de start met een achteruitkijkspiegel, wat op dat moment een nieuwigheid was.

Photo by: IndyCar Series

Ray Harroun en zijn Marmon Wasp

Ray Harroun en zijn Marmon Wasp
4/25

Hij besefte het dan misschien nog niet helemaal, maar op 30 mei 1911 werd Ray Harroun een absolute legende als eerste winnaar in Indianapolis. Zijn Marmon Wasp staat vandaag in het Hall of Fame Museum in het infield van Indianapolis Motor Speedway. Harroun had aan een keer genoeg en zou nooit meer deelnemen aan de 500. Honderd procent van je deelnames aan de Indy 500 winnen, dat staat ook niet verkeerd.

Photo by: IndyCar Series

1912: Drama voor Ralph DePalma

1912: Drama voor Ralph DePalma
5/25

De geschiedenis van het Indy 500 wordt gekleurd door heel wat dramatische omwentelingen. In de tweede editie van 1912 verloor Ralph DePalma door technische problemen een voorsprong van vijf ronden. Terwijl DePalma en zijn monteur Rupert Jeffkins de gestrande Mercedes naar de finish duwden, tufte Joe Dawson naar de zege. Omdat in de reglementen stond dat elke wagen op eigen kracht de finish moest halen, werd DePalma op twee ronden achterstand als elfde geklasseerd. DePalma nam wraak en de Italo-Amerikaan won de Indy 500 in 1915. DePalma was de eerste echte superster van de race en zou in totaal 612 ronden aan de leiding rijden in Indianapolis, een record dat pas in 1987 verbroken werd door Al Unser.

Photo by: IndyCar Series

1913: De eerste Pagoda

1913: De eerste Pagoda
6/25

Het grote succes van de wedstrijd bracht geld in het laatje in Indianapolis. In 1913 werd de eerste variant van de beroemde Pagoda gebouwd, waar onder andere de wedstrijdleiding is gehuisvest.

Photo by: IndyCar Series

1919: Indy ontwaakt

1919: Indy ontwaakt
7/25

Door de Eerste Wereldoorlog moest de race noodgedwongen een pauze van twee jaar houden. In mei 1919 keerde het evenement terug, te zien aan het programmaboekje van toen. De race kreeg de bijnaam "Liberty Sweepstakes", een duidelijke verwijzing naar de oorlog.

Photo by: IndyCar Series

Startopstelling 1919

Startopstelling 1919
8/25

Met 38 wagens in de kwalificatie was er ook in 1919 geen gebrek aan kandidaten. De snelste 33 schopten het tot op de startgrid, sindsdien een traditie. Meer dan 120.000 aanwezigen zagen toe hoe in de eerste wedstrijdhelft drie rijders verongelukten. De lokale held Howdy Wilcox won de race.

Photo by: IndyCar Series

1920: Gaston Chevrolet wint

1920: Gaston Chevrolet wint
9/25

Van bij het prille begin staken veel Europeanen de plas over (met fabriekssteun). Zo ook de familie Chevrolet uit Zwitserland, die zich had verspreid naar Frankrijk, Canada en Amerika. Oprichter en oudste broer Louis Chevrolet startte vier keer in de Indy 500, de middelste broer Arthur deed twee keer mee. Het was de jongste broer Gaston die de race kon winnen, in 1920.

Photo by: IndyCar Series

1921: Ongeval van Louis Fontaine

1921: Ongeval van Louis Fontaine
10/25

Zware ongevallen behoorden zeker in de gevaarlijke beginjaren tot de orde van de dag. Dit is de wagen van Louis Fontaine in de editie van 1921. Rookie Fontaine crashte bij het uitkomen van de laatste bocht en kon die klapper nog navertellen.

Startopstelling 1922

Startopstelling 1922
11/25

In 1922 won voor het eerst de polezitter de wedstrijd. Die eer was voor Jimmy Murphy, die we hier op de eerste startrij zien met zijn trouwe monteur Ernie Olson.

1924: Twee winnaars

1924: Twee winnaars
12/25

Weer een nieuwigheid in 1924 met twee winnaars. Lora Lawrence Corum (insteek) werkte de eerste 108 ronden af en werd dan afgelost door Joe Boyer (onder).

Photo by: IndyCar Series

1928: Het begin van het Rickenbacker-tijdperk

1928: Het begin van het Rickenbacker-tijdperk
13/25

Na de Indy 500 van 1927 werd de Indianapolis Motor Speedway verkocht aan Edward Rickenbacker, die de jaren nadien voor moderniseringen zorgde. Zo liet hij op het infield ook een golfbaan aanleggen. Hier is de start van 1928 met de eerste overwinning van de legendarische Louis Meyer.

Photo by: IndyCar Series

1932: Toeschouwers op het infield

1932: Toeschouwers op het infield
14/25

Ondanks de economische crash van 1929 gaat de Indy 500 gewoon door met volle tribunes. In 1933 probeerden 42 deelnemers zich kwalificeren, maar jammer genoeg steeg ook het aantal dodelijke slachtoffers.

Photo by: IndyCar Series

1933: Overstroming in Indianapolis

1933: Overstroming in Indianapolis
15/25

In 1933 werd de Indy 500 voor boten gehouden. Door een overstroming in Indiana viel de wedstrijd in het water. De wedstrijd kon doorgaan, maar jammer genoeg vielen er maar liefst vijf doden. Een triest "hoogtepunt".

Photo by: IndyCar Series

1935: Door bocht 1 op asfalt

1935: Door bocht 1 op asfalt
16/25

Na andermaal drie doden in 1935 werden de bakstenen vervangen door asfalt. Maar dat zou niet de enige veiligheidsmaatregel worden.

1935: Lichtsysteem

1935: Lichtsysteem
17/25

Nog meer nieuwigheden in 1935: een systeem van gele lichten om rijders te waarschuwen voor gevaar en een verplichting om helmen te dragen.

1936: Louis Meyer drinkt melk

1936: Louis Meyer drinkt melk
18/25

Louis Meyer was met zeges in 1928, 1933 en 1936 de eerste die de Indy 500 meer dan een keer wist te winnen. Meyer lanceerde in 1936 ook een traditie die tot op de dag van vandaag stand heeft gehouden. De dorstige Meyer vroeg na zijn overwinning in Victory Lane om een glas botermelk. Sindsdien drinkt de winnaar telkens van een fles melk. Vooraf mogen de deelnemers zelfs opschrijven welke soort melk ze bij een overwinning zouden willen drinken. Volle, halfvolle, magere melk, of zelfs lactose-vrij. Ook nieuw in 1936 is de Borg-Warner-Trophy, die tot vandaag aan de winnaar wordt uitgereikt. Meer nog, het gezicht van de winnaar krijgt ook een plaatsje op de trofee.

Photo by: IndyCar Series

1936: De Indianapolis Motor Speedway in vogelperspectief

1936: De Indianapolis Motor Speedway in vogelperspectief
19/25

Een schitterende luchtopname uit 1936.

Photo by: IndyCar Series

1937: Blik op de pitlane

1937: Blik op de pitlane
20/25

Een blik op de erg primitieve pitlane uit 1937. Op deze foto kan je goed de overgang van baksteen op asfalt zien bij het ingaan van de eerste bocht.

Photo by: IndyCar Series

1939: startfoto

1939: startfoto
21/25

Een opname van de start uit 1939.

Photo by: IndyCar Series

1940: Wilbur Shaw en zijn derde zege

1940: Wilbur Shaw en zijn derde zege
22/25

Ook Wilbur Shaw won de Indy 500 drie keer. Na zijn succes in 1937 was hij ook de beste in 1939 en 1940. Hij werd zo de eerste die de race twee keer na elkaar won.

Photo by: IndyCar Series

1941: Duozege Floyd Davis en Mauri Rose

1941: Duozege Floyd Davis en Mauri Rose
23/25

Floyd Davis (insteek) kwam in 1941 aan de start van de wedstrijd, maar toen hij in de 72ste ronde kwam pitten werd hij door een ontevreden teambaas Lou Moore vervangen. De jonge Mauri Rose stapte in de wagen en reed naar de zege. Het was de laatste duozege.

Photo by: IndyCar Series

Tot 1941: Een boom bij het uitkomen van bocht 4

Tot 1941: Een boom bij het uitkomen van bocht 4
24/25

Ongelooflijk maar waar: tot aan de Tweede Wereldoorlog stond deze boom de rijders op te wachten bij het uitkomen van de laatste bocht. Ook te zien op deze foto: de toenmalige versie van de pagode.

Photo by: IndyCar Series

WO II: Het einde voor Indanapolis?

WO II: Het einde voor Indanapolis?
25/25

Het antwoord op die vraag kennen we nu natuurlijk, maar toen op 7 december 1941 Pearl Harbor werd aangevallen door Japan, kreeg het Amerikaanse leger de topprioriteit. Autosport werd zelfs verboden tussen 1942 en 1945. Daardoor was de toekomst van de Indianapolis Motor Speedway hoogst onzeker. Op deze foto is het verval van de omloop goed te zien. Wat er daarna gebeurde zie je in het tweede deel van "Indy 500: Greatest Spectacle in Racing".

Photo by: IndyCar Series
Schrijf een reactie
Geef reacties weer
Over dit artikel
Raceklassen IndyCar
Evenement Indy 500
Circuit Indianapolis Motor Speedway
Artikel type Toplijst
Tags geschichte, historie, indianapolis 500, indy 500
Topic 100e race: de geschiedenis van de Indy 500