Waarom Leclerc door remproblemen achter zijn Ferrari-teamgenoot aanloopt

De inkt van Charles Leclercs nieuwe deal met Ferrari was nog maar net droog. De aankondiging viel samen met zijn thuisrace, de jaarlijkse Monte Carlo-parade over 78 ronden, een race die Leclerc werd getipt te winnen gezien Ferrari’s kracht op elke lay-out met een overvloed aan langzame bochten.

De waarheid was dat Monaco begon als een teleurstelling en vervolgens muteerde in een ramp. Leclerc viel de straten waarop hij het geluk had op te groeien niet met dezelfde branie aan als in voorgaande jaren; het oogde tussen de muren moeizaam en loom.

Toen zijn auto in de vangrail bij Antony Noghes gleed en zo de late rode vlag veroorzaakte, vermoedden de meesten dat hij was verrast door het opbreken van het asfalt bij het uitkomen van Rascasse. Maar Leclerc wilde benadrukken dat de echte reden heel anders was, gekoppeld aan zijn ingetogen optreden in de kwalificatie: een duidelijk gebrek aan remgevoel.

Tijdens de race was de variatie in temperaturen zodanig dat slechts één van zijn remmen optimaal werkte tegen de tijd dat hij de muur in crashte

Wat we weten is dit: Ferrari heeft een zeer lange en voorspoedige samenwerking met remmenfabrikant Brembo. Voor 2026 produceerde het Italiaanse bedrijf een nieuw pakket voor de eisen van de nieuwe machines, die een ander systeem vereisen om om te gaan met de nieuwe powerunits en de andere wieldimensies.

Lewis Hamilton wilde echter een andere set schijven proberen die paste bij zijn stijl van een hoge initiële piekvertraging, en de Brembo’s faciliteerden dat niet noodzakelijkerwijs. Er werd afgesproken dat hij voor de Japanse Grand Prix van maart een set door Carbon Industrie ontworpen schijven mocht testen – hij gebruikte de producten van het Franse bedrijf bij Mercedes en wist heel goed hoe hij er het beste uit kon halen. Leclerc werd uitgenodigd om ze ook te proberen en deed dat keurig, maar koos er op Suzuka voor vast te houden aan Brembo’s volledige pakket.

Het werd echter duidelijk dat de remverschillen – de variatie in temperaturen, hetzij tussen beide kanten, hetzij van voor naar achter – lastig te managen waren. Dit maakte het gevoel van de remmen behoorlijk inconsistent, waardoor Leclerc vertrouwen werd ontnomen in remkritische fases, wat bijdroeg aan een verrassend ingetogen kwalificatie in Monaco. Tijdens de race was de variatie in temperaturen zodanig dat slechts één van zijn remmen optimaal werkte tegen de tijd dat hij de muur in crashte.

Brembo, al jarenlang partner van Ferrari, reageerde snel op de kritiek van Leclerc na de race

Foto door: Jayce Illman / Getty Images

Wat betreft Leclercs duidelijke ongenoegen over de radio na zijn crash, vertelde hij later aan de media dat hij voor Barcelona en daarna zou overstappen op Hamiltons set-up. Dit klonk niet als een groot probleem, en suggereerde wellicht dat hij wilde dat het team een paar zaken zou aanpassen aan het rear brake-by-wire-systeem of aan hoe het remsysteem kan worden afgesteld om op een bepaald moment de piekvertraging te leveren.

Dus toen Brembo naar buiten kwam en verklaarde dat het “geschokt” was door Leclercs opmerkingen over zijn producten, maakte dat heel duidelijk dat hij in werkelijkheid aanstoot nam aan de componenten zelf, in plaats van aan de manier waarop ze werden gebruikt. Het verhaal dat Hamilton CI’s producten gebruikte, kwam vervolgens naar buiten, waarbij Brembo zichzelf door een Streisand-effect* tot middelpunt van het verhaal had gemaakt.

(*Als iemand de term niet kent: Barbra Streisand probeerde ooit een fotograaf aan te klagen omdat hij een foto van haar huis had gemaakt, wegens schending van de privacy, terwijl de fotograaf in feite het California Coastal Records Project hielp kusterosie te documenteren – en het verschijnen van haar huis tussen de vrij toegankelijke beelden was louter toevallig. Doordat de juridische actie in het nieuws kwam, had Streisand per ongeluk prijsgegeven waar ze woonde.)

Het verhaal dat Hamilton CI’s producten gebruikte, kwam vervolgens naar buiten, waarbij Brembo zichzelf door een Streisand-effect* tot middelpunt van het verhaal had gemaakt

Hoewel Leclerc nu gewapend was met een andere remschijfconstructie, kende hij opnieuw een lastig weekend in Barcelona: hij crashte uit Q3 en herstelde zich om in de grand prix op koers te komen voor de vijfde plaats, voordat zijn stuurbekrachtiging enkele ronden voor het einde uitviel. Hoewel dat misschien typerend is voor zijn geluk in F1, toont het ook aan dat er iets van een prestatiekloof ontstaat tussen Leclerc en de in vorm verkerende Hamilton.

Na Hamiltons zege in Barcelona liep het gat tussen de Brit en Leclerc op tot 40 punten, en voorafgaand aan de Britse GP stond het op 46. Nu Ferrari heeft bewezen een race te kunnen winnen, moet Leclerc het tij keren om de kansen die zich aandienen te gaan benutten.

Je zou hebben gedacht dat Leclerc, met al zijn talent en reputatie als een van F1’s beste kwalificeerders, de Ferrari-coureur zou zijn die het meest waarschijnlijk de strijd met het Mercedes-duo zou aangaan – maar er is nog altijd genoeg tijd voor hem om die verwachting waar te maken. Met de wijziging in de remset-up meent hij dat de SF-26 beter aanvoelt, maar het is duidelijk dat hij de zaken in eigen hand moet gaan nemen.