Waarom de GP van Hongarije was zoals iedere F1-race in 2026 zou moeten zijn

Onder veel F1-volgers in de paddock is Boedapest één van de favoriete bestemmingen, in ieder geval van het Europese gedeelte van het seizoen. De organisatie is goed, het verkeer is er beter geregeld dan in pakweg Spa, het nieuwe pitgebouw – inclusief mediacentrum – is goed verzorgd en de nabijgelegen stad Boedapest doet de rest. Dat het de laatste race voor de zomerstop is, draagt doorgaans bij aan een soort laatste schooldag-vibe.

Dat alles mag logischerwijs geen rol spelen in hoe het raceweekend puur vanuit een F1-oogpunt wordt beleefd. De Hungaroring is voor de coureurs al jarenlang een gewaardeerde lay-out met de aaneenschakeling van bochten, maar het circuit leende zich zeker niet altijd voor spectaculaire races. Inhalen is er meer dan eens lastig gebleken, al valt te beargumenteren dat dat meer zegt over de chassisreglementen, de auto’s die lange tijd alsmaar groter zijn geworden en het effect van vuile lucht.

Zoals Nikolas Tombazis terecht heeft opgemerkt, valt het chassisreglement van dit jaar een stap in de goede richting te noemen. De auto’s zijn iets kleiner en lichter dan die uit het grondeffecttijdperk, terwijl de downforcereductie ervoor zorgt dat coureurs weer meer met de auto’s worstelen en stuurcorrecties moeten doen. Het effect van vuile lucht is ook teruggedrongen, al hebben we daar tot dusver amper over kunnen praten. De reden is simpel: alles is in de eerste maanden van 2026 overschaduwd door de power unit, met energiemanagement, clipping en superclipping als codewoorden.

Het heeft tot de vreemde situatie geleid dat de circuits die coureurs eerst het meest konden waarderen nu de meest pijnlijke zijn geworden. Denk aan het enorme snelheidsverlies door de 130R in Suzuka, hoe Copse en Maggots and Becketts dit jaar heel anders aanvoelden voor de coureurs, en ook de valide klachten van Oscar Piastri op Spa over ‘zelflerende algoritmen’ in de power units.

Echte inhaalacties en strategische variatie in Hongarije

Drivers were less reliant on energy management at the Hungarian GP

Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images

Daartegenover staat dat circuits die vaak als het meest problematisch werden gezien voor vermakelijke races nu ineens het meest natuurlijk aanvoelen. Het geldt bijvoorbeeld voor Monaco. Toegegeven: inhalen ging daar nog steeds niet, maar het was verfrissend om eens naar data van een kwalificatierondje te kunnen kijken zonder energiemanagement te hoeven analyseren.

En dan waarschijnlijk het beste voorbeeld tot dusver: de Hungaroring. De Hongaarse Grand Prix had vele ingrediënten die een F1-race vermakelijk maken. Niet in de zin van de TikTok-generatie met 84 inhaalacties in tien seconden, die sec door de boostknop tot stand komen en daardoor niet veel betekenen. Maar nee, door een balans zoals het eigenlijk hoort te zijn.

De openingsfase was vermakelijk met meerdere topteams relatief dicht bij elkaar. Daarna bleek inhalen ook mogelijk, maar gelukkig niet al te gemakkelijk. Het oogde eindelijk als een goede balans. Coureurs konden een inhaalactie inzetten richting bocht 1, maar gelukkig moest die actie vaak in de remzone worden uitgevoerd en niet op het rechte stuk erlangs vliegen met talloze pk’s extra, zoals we dit jaar vaak hebben gezien.

De beste voorbeelden kwamen van Max Verstappen en Lewis Hamilton. Eerstgenoemde zette een fraaie inhaalactie in op Hamilton door diep in te remmen voor bocht 1. Liam Lawson was even daarvoor door beide heren ingehaald en zat dus eerste rang.

„Ik probeerde alleen maar niet in de weg te rijden”, glimlachte Lawson. „Ik werd niet op een ronde gezet, dus ik hoefde hem niet voorbij te laten. Ik had niet verwacht dat hij daar zou gaan. Natuurlijk zag ik de late uitremactie. Uiteindelijk kostte het me behoorlijk veel tijd achter hen, wat op dat moment best stressvol was, maar het was een mooie actie. Het was echt een typische Max-actie.”

Hamilton imponeerde op zijn beurt met twee inhaalacties buitenom bij Arvid Lindblad en Isack Hadjar. Het zijn acties die fans graag willen zien, in tegenstelling tot wat Lando Norris in Japan vertelde – dat hij Hamilton daar bij het ingaan van de laatste chicane niet eens wilde inhalen, maar door de MGU-K deployment van zijn power unit eigenlijk geen andere keuze had.

Naast deze inhaalacties was er ook op strategisch vlak variatie in Hongarije. Dit is iets waar bandenleverancier Pirelli al lange tijd naar op zoek is en wat – als het daadwerkelijk gebeurt – een extra spanningsboog aan de race toevoegt.

Driestoppers, tweestoppers en éénstoppers, alles is afgelopen zondag voorbij gekomen en ook dat is hoe het idealiter moet zijn: teams meerdere opties geven die relatief dicht bij elkaar liggen, waardoor er verschillende strategische afwegingen worden gemaakt. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan – in de voorbereiding van Pirelli bijvoorbeeld – maar in Hongarije kwamen al deze factoren wel bij elkaar.

“Het deed me aan de goede, oude tijd denken"

Foto door: Sam Bloxham / LAT Images via Getty Images

Coureurs waren een vergelijkbare mening toegedaan. Ook zij vonden de Hongaarse Grand Prix weer hoe de Formule 1 zou moeten zijn, misschien wel voor de eerste keer dit jaar.

„Het was fijn”, concludeerde Esteban Ocon na een vraag van Autosport. „Dat aspect, dat we weer iets meer zelf kunnen bepalen welke versnellingen we gebruiken en welke rijstijl we willen hanteren, is zoveel beter. Het deed me een beetje denken aan de goede oude tijd.”

„Ik heb van het begin tot het einde van het weekend met een glimlach rondgelopen, dus dat is mooi.”

Dat klinkt positief, al zit er ook een keerzijde aan het verhaal. De natuurlijke race die we in Hongarije hebben gezien is met de huidige power unit namelijk niet mogelijk op enkele van F1’s meest iconische circuits. Die staan anno 2026 namelijk te boek als ‘energy-starved’.

Het werd na de race in Boedapest perfect samengevat door Isack Hadjar. Volgens hem wordt de amusementswaarde voor coureurs nu bepaald door hoe een baan is qua energiemanagement.

„Het voelt goed om pas aan het einde van de rechte stukken je topsnelheid te bereiken, weer terug naar klassiek racen. Het is wel een beetje jammer dat je goede circuits nu beoordeelt als circuits met veel beschikbare energie. Zo rangschikken we circuits tegenwoordig...

Spa is een van de beste circuits, maar het was een van de slechtste om op te rijden. Het voelt goed om weer terug te keren naar races zoals deze. We verwachten dat Zandvoort ook goed zal zijn. We moeten ervan genieten zolang het kan, voordat we naar Monza gaan.”

Dat laatste is eigenlijk de perfecte samenvatting van de situatie. Ja, Hongarije was op een natuurlijke manier zeer vermakelijk en eigenlijk precies zoals de Formule 1 dit jaar ieder weekend zou moeten zijn. Maar precies zoals Hadjar zegt, is dat met deze power units helaas niet op ieder circuit mogelijk.

Dit maakt de cijfers van F1 zelf, op basis van het Formula 1 Fan Voice-programma, trouwens des te opmerkelijker. Volgens F1 werd de race in Spa juist door veel meer fans dan vorig jaar als ‘goed’ of ‘uitstekend’ beoordeeld, terwijl de cijfers van Hongarije identiek waren aan die van een jaar geleden.

Opmerkelijk, zeer opmerkelijk zelfs. Het is in ieder geval veilig om te zeggen dat de meeste coureurs er een iets andere mening op nahouden, en eerlijk is eerlijk, die mening is volledig te begrijpen.