Van fictie tot mijlpaal: McLaren's lange weg naar GP nummer 1000

Een speciaal ontworpen livery, een parade van voormalige racewinnaars en een historische McLaren M2B naast de huidige MCL40 op de grid. McLaren grijpt de Grand Prix van Monaco aan om een bijzondere mijlpaal te vieren: de 1000ste Formule 1-race uit de geschiedenis van het team. Toch hangt rond dat ronde getal een kleine voetnoot, want niet iedereen komt op exact dezelfde telling uit.

Voor McLaren is de keuze voor Monaco logisch. Op de smalle straten van het prinsdom begon het avontuur immers precies zestig jaar geleden. Op 22 mei 1966 verscheen Bruce McLaren er met de revolutionaire M2B voor het eerst aan de start van een Formule 1-weekend. Zes decennia later keert het team terug naar dezelfde locatie om stil te staan bij een reis die inmiddels meer dan tweehonderd Grand Prix-zeges en 23 wereldtitels heeft opgeleverd.

De festiviteiten zijn navenant. McLaren onthulde voor Monaco een speciale jubileumlivery met prominente verwijzingen naar het getal 1000. Daarnaast bracht het team elf huidige en voormalige Grand Prix-winnaars samen, onder wie Mika Häkkinen, Emerson Fittipaldi, Fernando Alonso en Jenson Button, als onderdeel van de viering van de mijlpaal. Op de grid werd bovendien de allereerste McLaren F1-auto opgesteld naast de huidige wagen.

Met 35 overwinningen voert Ayrton Senna nog altijd de ranglijst van succesvolste McLaren-coureurs aan. Alain Prost volgt met 30 zeges, terwijl Lewis Hamilton en Mika Häkkinen respectievelijk 21 en 20 races voor de Britse renstal wonnen.

Foto door: Getty Images

Duizendste race, of toch niet?

Toch is de vraag gerechtvaardigd of Monaco daadwerkelijk McLarens 1000ste Grand Prix is. Dat hangt af van wat precies wordt geteld. McLaren spreekt consequent over haar 1000ste Grand Prix-start en kondigde eerder al aan dat het team in 2026 als tweede constructeur na Ferrari de grens van duizend GP-starts zou bereiken.

De discussie ontstond door de gebeurtenissen tijdens het raceweekend in China. Zowel Lando Norris als Oscar Piastri kende daar technische problemen voordat de race van start ging, waardoor McLaren uiteindelijk geen officiële race-start noteerde. Wie alle race-inschrijvingen telt, komt al eerder uit op duizend deelnames. Wie uitsluitend daadwerkelijke starts meetelt, arriveert juist in Barcelona bij het symbolische getal. Hoe de Britse renstal precies tot haar telling komt, heeft zij niet toegelicht. Wel staat vast dat Monaco, zestig jaar na het debuut van Bruce McLaren, een passend decor vormt voor een dergelijke mijlpaal.

McLaren grijpt de Grand Prix van Monaco aan om een bijzondere mijlpaal te vieren: Mika Hakkinen in de eerste McLaren F1-auto, de M2B.

Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images

Het is een vaker voorkomend statistisch vraagstuk in een sport die dol is op cijfers. Ferrari's mijlpalen werden in het verleden eveneens op verschillende manieren berekend, afhankelijk van of inschrijvingen, deelnames of daadwerkelijke starts als uitgangspunt werden genomen. Voor McLaren verandert dat weinig aan de betekenis van het moment.

Van film naar victorie

De geschiedenis van McLaren is bovendien veel meer dan een optelsom van cijfers en statistieken. Wat in Monaco 1966 begon met Bruce McLarens eigen team groeide uit tot een van de meest iconische merken in de autosport. De eerste M2B waarmee McLaren zijn Formule 1-debuut maakte, droeg overigens niet de inmiddels beroemde papayakleur, of de iconische Marlboro kleuren. De wagen verscheen aanvankelijk in een wit-groene kleurstelling, omdat hij werd gebruikt als de fictieve Yamura-auto in de legendarische racefilm Grand Prix van regisseur John Frankenheimer.

Na de dood van Bruce McLaren in 1970 brak een nieuwe periode aan. Met Emerson Fittipaldi behaalde het team in 1974 zijn eerste coureurstitel, waarna de combinatie van James Hunt en McLaren voor een van de meest memorabele hoofdstukken uit de Formule 1-geschiedenis zorgde. Hunts titel in 1976, bevochten tegen Niki Lauda in een van de beroemdste kampioenschapsduels ooit, gaf McLaren definitief een plek tussen de grootmachten van de sport. Lauda zou jaren later zelf nog drie seizoenen voor McLaren rijden en in 1984 zijn derde wereldtitel behalen, met slechts een halve punt voorsprong op teamgenoot Alain Prost.

James Hunt in de McLaren en Niki Lauda in de Ferrari strijden om de titel van 1976. Een van de beroemdste kampioenschapsduels ooit.

Foto door: Sutton Images

Het tijdperk van Ron Dennis tilde McLaren vervolgens naar een nieuw niveau. Onder zijn leiding ontstond in de jaren tachtig en negentig een team dat synoniem werd met klinische perfectie en sportief succes. De samenwerking met Porsche leverde de dominante MP4/2 op, terwijl de rivaliteit tussen Alain Prost en Ayrton Senna uitgroeide tot een van de bepalende verhalen uit de Formule 1. Samen bezorgden zij McLaren vier opeenvolgende coureurstitels tussen 1988 en 1991. Vooral het seizoen 1988, waarin McLaren vijftien van de zestien races won, geldt nog altijd als een van de meest dominante campagnes uit de geschiedenis van de sport.

Ook na het Senna-Prost-tijdperk bleef McLaren een hoofdrolspeler. Mika Häkkinen versloeg Michael Schumacher in de titelstrijd van 1998 en 1999, terwijl Lewis Hamilton in 2008 wereldkampioen werd na misschien wel de spannendste seizoensontknoping ooit. De jaren daarna kenden hoogte- en dieptepunten, maar met de constructeurstitel van 2024 en 2025, de coureurstitel in 2025 en de huidige sportieve wederopstanding heeft McLaren zich opnieuw gevestigd aan de top van de Formule 1. Dat maakt de symbolische grens van duizend Grands Prix niet alleen een moment om terug te kijken, maar ook een herinnering aan hoeveel bepalende hoofdstukken van de sportgeschiedenis in Woking zijn geschreven.

Want los van de exacte definitie behoort het team inmiddels tot een uiterst select gezelschap. Sinds het debuut van Bruce McLaren in 1966 overleefde de renstal meer dan honderd rivalen, groeide het uit tot een van de succesvolste namen uit de geschiedenis van de Formule 1 en bereikte het een grens die slechts weinig teams ooit zelfs maar in zicht hebben gehad. Dat die viering juist in Monaco plaatsvindt, op de plek waar het allemaal begon, maakt de symboliek alleen maar sterker.