Breaking news

Special: Ross Brawn, de slimste jongen van de klas

Het is officieel: Ross Brawn is de nieuwe eigenaar en teambaas van het voormalige team van Honda. De Brit kent een lange historie in de Formule 1, maar kwam pas echt tot bloei in de jaren '90. Verder was hij medeverantwoordelijk voor de enorme successen van Ferrari en Michael Schumacher. Vandaar de special: Ross Brawn, de slimste jongen van de klas.

Het was een mooi beeld; Michael Schumacher had op het circuit van Suzuka in 2000 eindelijk zijn eerste Ferrari-titel binnen en kon over de radio amper uit zijn woorden komen van blijdschap. Na enkele ongecontroleerde vreugdekreten snikte hij: "You're great, Ross! You're great!" Het zegt alles over de relatie die Schumacher had met de imposante Brit, die al in het begin van de jaren '90 begon bij het team van Benetton. Brawn was daar de technisch directeur, maar was tegelijk de eerste die echt goed doorhad hoe belangrijk strategie is in een race. Pitstops werden in die tijd gezien als noodzakelijk kwaad, maar Brawn begreep dat je dankzij een goed uitgevoerde stop eenvoudig één of meer posities kon winnen. Wie het seizoen 1995 nog voor de geest kan halen, zal instemmend knikken. Zelfs het team van Williams had nog een vrij ongeïnteresseerde houding ten opzichte van de pitstops. Brawn heeft de sport veel geleerd in die tijd.

[img,119093,left,Brawn is de derde van links, naast Patrick head]Het begon allemaal in de jaren '70. Brawn had een technische opleiding gevolgd, maar had weinig trek om de hele dag aan machines te gaan sjouwen. De racerij was zijn passie en hij begon in 1976 bij March. Twee jaar later haalde Williams hem binnen en beklom hij snel de interne ladder. Uiteindelijk werd hij de aërodynamica-specialist van het team. In de jaren '80 werkte Brawn bij de teams van Haas Lola en Arrows, waarna hij in 1989 naar Jaguar vertrok, om zich bezig te houden met de sportscars. Twee jaar later haalde Benetton hem weer terug naar de Formule 1, waarna de grote successen kwamen.

[img,119099,right,Brawn en Schmacher bij Benetton]Die successen kreeg hij met Michael Schumacher. De eerste echt duidelijke tekenen van een veelbelovende toekomst kwamen in 1992, toen de Duitser regelmatig de gevestigde orde wakker wist te schudden en de race in België won. Niet omdat hij de snelste was, maar omdat hij en Brawn de slimste waren. Een vroege overstap naar slicks betekende dat Schumacher niet meer achterhaald kon worden. Het was een typische Brawn-Schumacher-zege, zoals er nog velen zouden volgen.

[img,119097,left,Brawn en Jean Todt]De samenwerking tussen Brawn en Schumacher verliep dermate goed, dat de Duitser hem in 1997 naar Ferrari haalde. Daar moesten zij (samen met de eveneens van Benetton overgekomen Rory Byrne) het team aan de eerste titel helpen sinds 1979. Dat had nogal wat voeten in de aarde, want in 1997 was Williams te sterk, in 1998 was McLaren te sterk en in 1999, toen Schumacher het seizoen prima begon, brak de stercoureur zijn been op Silverstone. Eddie Irvine ging er dat jaar bijna vandoor met de titel, maar was duidelijk in zijn bewoordingen als hem gevraagd werd aan wie hij dat succes had te danken. Natuurlijk aan zichzelf, maar de briljante man op de pitmuur had een enorm aandeel.

[img,82610,right,Schumacher wint in Hongarije '98]Want Brawn was niet alleen technisch directeur, maar ook de man die de strategieën bedacht. In combinatie met de geniale Schumacher leverde dat soms memorabele races op. Zo was daar de Grand Prix van Hongarije in 1998. Schumacher lag daar derde en kon de McLarens op de baan niet passeren. Dus veranderde Brawn de stratgie en ging hij van een tweestopper naar een driestopper. Hij meldde over de boordradio dat Schumacher twintig ronden had om een voorsprong van negentien seconden op te bouwen. Schumacher antwoordde met "Okee", en ging aan het werk. De negentien seconden werden ruimschoots gehaald en de driestopper bracht Schumacher de zege. Het mooie van de samenwerking tussen Brawn en Schumacher was, dat de heren volkomen op elkaar ingespeeld waren. Brawn wíst dat Schumacher die negentien seconden kon pakken, anders had hij het nooit van zijn coureur gevraagd.

Toen de titel in 2000 eenmaal binnen was, was Ferrari vijf jaar lang de maatstaf. Succes werd bijna gewoon voor Brawn en Schumacher, wat soms leidde tot verongelijkt gedrag bij verlies. Tijdens de race op de Nürburgring in 2003 bijvoorbeeld, werd Schumacher volledig fair gepasseerd door Juan Pablo Montoya. De Colombiaan ging fraai buitenom en Schumacher spinde toen hij zijn auto naast de Williams probeerde te houden. Brawn maakte zichzelf na afloop van de race belachelijk door te verklaren dat zulks niet onbestraft mocht blijven. Wie de beelden echter goed bestudeerde, zag dat Montoya Schumacher genoeg (net genoeg, dat wel) ruimte gaf en dat de spin toch echt de schuld was van de Duitser zelf. Ook in de soap rondom de Michelin-banden, later dat jaar, kwam Brawn er niet goed af. Toen Ferrari de titel leek te verliezen, kwamen ze opeens met een verhaal op de proppen waarin ze de banden van Michelin als illegaal bestempelden. De banden werden al drie jaar in dezelfde configuratie gebruikt, maar juist nu, toen Ferrari het moeilijk kreeg, kwam er gedonder.

In een persconferentie op het circuit van Monza, kwam het tot een confrontatie tussen Brawn en Patrick Head, die woedend was over de kwestie. Het was goede tv, maar Brawn legde een partij arogantie neer, waar de honden geen brood van lustten. Toen een journalist zat te lachen om het schouwspel, vroeg Brawn hem -over zijn bril heen, als een schoolmeester- of hij daar mee op kon houden. "Could you stop laughing, please? Thanks." Wie Brawn toen nog sympathiek vond, kon rekenen op weinig bijval.

De titel kwam er toch en in 2004 had Ferrari geen concurrentie. In 2005 en 2006 was het voorbij met de pret, toen Fernando Alonso er met de titels vandoor ging. Schumacher stopte en Brawn was toe aan iets anders. Een jaartje vissen bracht de Brit tot rust en in 2008 kwam hij terug als teambaas van Honda. Het team had een zwaar seizoen, maar Brawn stond erop dat het in 2009 anders zou zijn. Toen Honda echter de stekker uit het Formule 1-project trok, leek alles in rook op te gaan.

Op vrijdagochtend werd echter eindelijk bekend dat Brawn persoonlijk verantwoordelijk zal zijn voor de doorstart van het team. Achter de schermen werd er keihard gewerkt om alles voor elkaar te krijgen, want ook de overige teams weten heel goed dat twintig auto's op de grid veel beter is dan achttien. Sterker nog: je zou het bijna het minimum kunnen noemen. In het laatste jaar van de Champ Cars stonden er slechts zeventien auto's aan de start. De Formule 1 heeft echter begrepen dat dat geen optie was, waardoor we ook in 2009 gewoon weer twintig man aan de start hebben staan.