Breaking news

Special: Mijmeren op de Nordschleife

Komend weekend klinken er weer Formule 1-motoren door de Eifel. De Formule 1 keert terug op de Nürburgring, waar het twee jaar geleden voor het laatst was. Het Grand Prix-circuit is natuurlijk allemaal heel leuk en aardig, maar de echte test voor mens en machine ligt er naast. De Nordschleife.

[img,58794,right,Lauda op de Ring in 1976]Het is vrij logisch dat de Formule 1 er niet meer komt. Ja, Nick Heidfeld mocht er twee jaar geleden eens een rondje doen, maar dat was op z'n dooie akkertje. De laatste keer dat een Formule 1-wagen hier echt de limiet opzocht was in 1976. Niki Lauda's ongeluk liet toen haarfijn zien wat er mis was met het racen op een circuit van 22 kilometer. Geen grindbakken, geen marshalls, geen overzicht. Stel je voor dat je drie marshalls in iedere bocht zou moeten hebben, geen overbodige luxe anno 2009, dan ben je op de Nordschleife bezig met bijna zeshonderd man.

Want dat is de Nordschleife, het is een oneindig kronkelende lint asfalt in de fraaie Eifel. Er is geen moment tijd voor rust, behalve op het gigantische rechte stuk waar de 'Touristenfahrt' begint en eindigt. De Touristenfahrt is iets bijzonders. Iedere automobilist met twee tientjes op zak mag een rondje rijden over deze legendarische baan. Motorrijders ook. Op zonnige dagen in het weekend is het er een drukte van belang, met de meest exotische auto's die door hun eigenaar, soms tegen de wil van de auto in, het circuit op gestuurd worden.

Gezien de risico's van de Ring, zoals de baan kortweg heet, is het op z'n zachtst gezegd verrassend dat er mensen zijn die een auto van een paar ton bloot stellen aan dergelijke gevaren. Een Lamborghini Countach, een Posche Carrera GT, het maakt niet uit. De Nordschleife oefent een aantrekkingskracht uit die het risico van het platrijden van achthonderdduizend euro rechtvaardigt.

Maar de Nordschleife is, hoe betrekkelijk ook, nu op zijn veiligst. In de beginjaren van het circuit stonden er geeneens vangrails. Als je toen van de baan ging, en dat was niet bepaald ondenkbaar, kon je roepen om je moeder. Je ging de bomen in en het was hopen op een wonder. Soms redde dat wonder je leven, maar net zo vaak ging het fout. Peter Collins, onze eigen Carel Godin de Beaufort... Het zijn slechts een paar namen in de lange lijst van coureurs die hun einde vonden op de Nürburgring. Ook nu nog sterven ieder jaar nog gemiddeld acht mensen op het circuit. Meestal in de Touristenfahrt.

De 'Rennstrecke', waar Sebastian Vettel aanstaande zondag voor eigen publiek hoopt te winnen, mag de naam 'Nürburgring' helemaal niet dragen. Natuurlijk spreekt het tot de verbeelding, maar eigenlijk is het een belediging voor alle coureurs die ooit de limiet hebben opgezocht op de Nordschleife.