Breaking news

Special: Michael Andretti, het mislukte avontuur

Komend weekend wordt de Grand Prix van Amerika verreden op het circuit van Indianapolis. Volgens de Amerikanen zelf 'The Motor Racing Capital Of The World'. Scott Speed rijdt er een thuisrace, maar voordat deze goedgebekte yank vorig jaar in de Toro Rosso stapte, heeft de Formule 1 het lange tijd moeten stellen zonder een coureur uit de US of A. De laatste die het probeerde was Michael Andretti. En het ging niet echt lekker... Vandaag in de special: Michael Andretti, het mislukte avontuur.

[img,68323,right,Michael Andretti (links)]Zijn vader had het heel aardig gedaan in Europa. Wat heet, hij was de wereldkampioen van 1978. Mario Andretti was een held, zowel thuis als in Europa. Michael deed het prima in de CART-series, door in 1991 de titel te winnen. Het werd tijd voor een overstap naar Europa, om daar in de voetsporen van zijn vader te treden.

In 1993 trad Andretti in dienst van Ron Dennis, die hem naast Ayrton Senna zette. Niet bepaald de ideale teamgenoot als je een rookie bent... De Braziliaan had, afgezien van Alain Prost, praktisch al zijn teamgenoten gereduceerd tot veldvulling, die daarna of voor altijd een stempel kregen opgedrukt (Satoru Nakajima, een Japanner die ervoor zorgde dat alle Japanners daarna met argusogen werden bekeken), of gelijk hun boeltje weer konden pakken (Johnny Dumfries. Wie? Juist). De lat lag gelijk bijzonder hoog voor Andretti.

Of het de stress was, of gewoon het feit dat alles helemaal nieuw voor hem was, in de eerste drie races liep het voor geen meter bij Andretti. Sterker nog, in de eerste drie races van het seizoen 1993 wist hij slechts drie ronden te rijden, dankzij verschillende aanrijdingen. Een erg pijnlijke was de crash in de eerste ronde van de GP van Europa, toen op het circuit van Donington. In de stromende regen reed teamgenoot Senna de race van zijn leven, door in de eerste ronde van de vierde naar de eerste plaats te gaan om vervolgens het veld compleet te vernederen. Andretti kwam slechts een paar bochten ver, toen hij Karl Wendlinger op zijn pad vond en ze gezamenlijk het grind in duikelden.

[img,76484,left,Andretti in Barcelona]De eerste punten kwamen in Barcelona, waar Andretti de vijfde positie behaalde. Een zucht van verlichting klonk door de McLaren-pits. Zou de ban nu eindelijk gebroken zijn? Een beetje, misschien. Ook in Monaco, toch een baan waar een foutje erg snel gemaakt is, haalde Andretti de finish. Het was echter pas op de achtste plaats, in die tijd buiten de punten.

In Frankrijk kon Andretti een puntje bijschrijven, door de zesde plaats op te eisen. Op Silverstone verviel hij echter in oude gebruiken, door in de eerste ronde van de baan te stuiteren. In Duitsland ging hij ook van de baan, dit keer in de vierde ronde. Dit keer was het echter niet zijn eigen schuld, maar was er een probleem met het stuurwiel.

[img,76486,right,Alesi, Hill en Andretti]In Italië was daar opeens de grote verrassing. Michael Andretti werd derde en mocht het podium beklimmen! Wat hij echter liever niet wilde horen, was dat hij een ronde achter lag op winnaar Damon Hill... Ron Dennis had genoeg gezien en Andretti werd verlost uit zijn lijden. Hij kon terug naar Amerika. Zijn vervanger heette Mika Hakkinen, die bij zijn eerste kwalificatie direct sneller was dan Senna, en in zijn tweede race voor McLaren derde werd in Japan. Vijf jaar later zou het overigens pas écht lekker gaan voor de Fin.

Andretti droop dus weer af richting de CART-series en won direct zijn eerste race in 1994. Hij werd de meest succesvolle CART-coureur ooit, maar kon één duiveltje niet van zijn schouder krijgen. De Indy 500. Hij lag er het meest van alle rijders aan kop, maar wist hem nooit te winnen. Zoon Marco leek vorig jaar in zijn eerste poging op de zege af te stevenen, maar verloor op een dramatische manier door op het laatste rechte stuk voorbij gezoefd te worden door Sam Hornish Jr.

Rijden kon, en kan, Andretti dus wel. Maar waarom ging het dan mis in de Formule 1? Er zijn meerdere oorzaken aan te wijzen. Ten eerste was 1993 het jaar waarin alle elektronische gizmo's toegestaan waren. Tractiecontrole, ABS, actieve vering... Andretti kwam uit de CART-series, waar dat soort hulpmiddelen taboe waren. Hij kon er niet aan wennen. Ook bleef hij wonen in de Verenigde Staten, wat niet helpt als je in Europa racet. Voor iedere test en iedere race moest hij komen overvliegen. Als hij een huisje in Engeland had gekocht, had hij veel dichter op de actie gezeten en had hij zijn aandacht volledig op de Formule 1 kunnen richten.

Tenslotte was er zijn teamgenoot. Ayrton Senna. Door velen beschouwd als de beste coureur die er ooit rondreed. Als je naast Senna een goede indruk wilde maken, moest je wel heel veel in je mars hebben. Enkel Alain Prost en Gerhard Berger wisten het voor elkaar te krijgen. Andretti kreeg een stempel. Iedere coureur die de overstap van CART naar F1 waagde, werd wantrouwend bekeken. In het geval van Jacques Villeneuve viel het honderd procent mee, maar Alex Zanardi kon, na het behalen van twee CART-titels, geen indruk maken in de Formule 1. Zonde.